به وقتِ پاییز

نامِ‌اثر:" بیا خودمونو برداریم جا بدیم توو یه کوله‌پشتی بزنیم به جاده‌های بی مقصد؛ بریم اونجا که با صدای بلند برای جنگل‌های مه‌گرفته‌ی شمال، تا خودِ رنگِ نیلگونِ دریا، آهنگای مورد علاقمونو بخونیم! "☁️ -ترانه‌فرهمند

آرزو میکنم هیچگاه منحنی لبخند روی لب‌هایت گُم نشود، شوقِ دوست داشتن‌های ماندنی‌ات را هیچ نسیمی با خودش نبرد ، آوازِ لحظه‌های زنده بودنت را دنیا به گوشِ هیچ غصه‌‌‌ای نرساند ؛ آرزو میکنم آنقدر "خودت" باشی که رفتنی‌هایت بروند ، نشدنی هایت نشوند اما تو هیچگاه دست برنداری از طلوعِ نورها ، دوباره‌ها ، امیدها ... !🤍 #ترانه_فرهمند

تصورم از شَب، یه اَبری از حرف‌های پچ پچ وارِ نامفهوم و دَرهمه، با پنجره‌های باز مونده ، و ردِ نورِ ماه روی لیوانای نصفه نیمه‌ی چای ! -ترانه‌فرهمند

روح‌و وجودِ مارو به شوقِ خیال پرواز دادید با این صدا و این زیباییِ موسیقی ، جناب قربانی ...🤍

ولی اون حجم از حسِ قشنگِ همخونی‌های کنسرتِ علیرضا قربانی:')>>>>>

جایی نوشته بود : [ دیگه ولش کن. پاشو یه لیوان چایی بریز و از روزت برام حرف‌ بزن...] ☕️

نامِ‌اثر : " من در وصالِ اُمیدم؛ تماشا کن رَها از پیله‌ی غم‌ها، به دورِ نور میرقصم !"🌱 -ترانه‌فرهمند

" بیا زِندگی را بدُزدیم " از روی بیشه های نور ؛ از بینِ آبی‌های دور افتاده‌ی خیال ، از پشتِ یک قابِ کوچکِ پنجره ؛ " بیا زندگی را بدُزدیم " از عطرِ آشنای نامعلومی که جامانده در صندوقچه‌ی خاک خورده‌ی چوبی ، از پشتِ یک برگِ باران خورده‌‌ی جنگل‌های سبزِ شمال، و یا از آن پیچ و خمِ آرامِ موج‌های دریا! “ بیا زندگی را بدُزدیم “ از عمقِ نفس‌های زمین که به دست‌های گرمِ خورشید چشم دوخته‌اند. بیا زندگی را از روی شکوفه‌‌‌های گیلاسِ خانه‌ای در کوچه‌ پس کوچه‌ها، از روی واژه‌های هنوز کشف نشده ، از روی لبخندهای وصله شده‌ روی قلب‌هایمان بدزدیم!  “ بیا زندگی را از دستِ تمام آنچه غیرِ ماست بدُزدیم، و پناه ببریم به خلوتی دلخواه، اندکی به دور از جهانِ دغدغه‌ها…” #ترانه_فرهمند

امروز یه جا خوندم که پروانه‌ها وقتی هوا بارونیه یه گوشه برای خودشون استراحت میکنن چون بارون به بال‌هاشون آسیب میزنه. میخوام بگم عیبی نداره اگه که وسط آشوب‌های زندگیت یه ذره به خودت استراحت بدی، چون وقتی همه‌ش بگذره دوباره می‌تونی به پروازت ادامه بدی. به خودت سخت نگیر 🤍

"به گُلدانِ کوچکِ آرزوهایم بگو، برایم کمی عطرو بوی نعنا لا به لای دلخوشی‌های ناچیزِ روزگار جای بگذارند!"🌱 -ترانه‌فرهمند

اگرچه گاهی آسمانِ قلبِ رنجیده‌ی من، غُبارِ آلوده‌ی ابرهای خاکستریست؛ اما دست‌ِ آرزوهایم هنوز هم آغشته‌‌ به نورند، هنوز قصه‌‌‌های سبزِ آن امیدواریِ کوچک در من ریشه دارند؛ پس زنده باد عشق ، زنده باد زندگی ! ☁️🌱 #ترانه_فرهمند

" اعتبارِ خونه به پنجره‌هاشه ! "

ولی این یکی از قشنگترین آرزوهاییه که شنیدم: "خدا برات بسازه توی سکوت ، از دلِ ناامیدی ، مثلِ معجزه"🌱

به امید آغشته‌ام ؛ از تنِ آسمان‌ به رنگِ گرمِ نور، از بهار به عطرِ شکوفه‌ها، از دلِ دریا به موج آغشته‌تر!🤍🌸