مــــــن می توانم

بلوغ روانی يعنى ؛ بپذیریم، شاید ما مسئول اتفاقاتی که برامون افتاده، نباشیم، اما قطعاً مسئول واکنشی هستیم که به اون اتفاقات نشون میدیم. اغلب آدم‌های پخته، بيشتر انرژی‌شون رو صرف حل مسئله می‌کنن نه پیدا کردن مقصر

زندگی شاید عبور گیج رهگذری باشد که کلاه از سر بر می‌دارد و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می‌گوید ؛ صبح بخیر #فروغ_فرخزاد

اشتباه کن. درست شنیدی. تا می‌تونی اشتباه کن. چرا می‌ترسی اشتباه کنی و گند بالا بیاری؟ دست از سرزنش کردن خودت بردار، اگه از من بپرسی؛ بهت می‌گم اشتباه لازمه، باختن لازمه، شکسته شدن قلب لازمه، درد لازمه، اضطراب گاهی وقتا افسردگی یا حتی گاهی وقتا دوییدن و نرسیدن برات لازمه. از این نترس که اشتباه کنی، از این بترس که یک اشتباهو چند بار تکرار کنی. از این بترس که درس‌ نگیری، نکتشو نفهمی. اگه قرار نباشه اشتباه کنی که دیگه آدم نیستی.

هر چه مرهم میگذارم بند می آید مگر ای وطن خون تو از اروند می آید مگر؟

اینکه آدم یک جهان تنهاست بعضی وقتها قصه ی غمگین ولی زیباست بعضی وقتها هرچه با لبخند پنهان‌میکنی اندوه را ماه پشت ابر هم‌پیداست بعضی وقتها برگی از سرشاخه ای افتاد و چیزی کم نشد زندگی اینقدر بی معناست بعضی وقتها قدر غمها و شادی ها را بدان این لحظه ها اخرین غم ها و شادی هاست/ بعضی وقتها گرچه تنهایی ندارد چاره ای شادم که اشک قدری از دلتنگی من کاست بعضی وقتها شاعر: فاضل نظری

و ما هنوز زنده‌ایم حتی اگر استخوانِ شب در گلویمان مانده باشد. گرچه خسته‌ایم و از آینده‌ی نامعلومِ پیش رو ترسیده… اما نفس هست و همین دلیلی‌ست برای دوام آوردن. شاید در آن سوی ابرها خوشحالی، از راه برسد. خدا را چه دیدی؟

این متن رو باید قاب گرفت با آب طلا نوشت و زد جایی که دقیقا جلو چشم باشه: «زمان ِ درستِ رها کردن» نجاتمون میده از وایستادن در جای اشتباه. گاهی ناامیدی نجات بخشه. از جایی که چشمه نمیجوشه، انتظار زمین حاصلخیز داشتن اشتباهه.

یک نصحیت برای اینکه #کاریزماتیک تر باشین: برای آدم‌ها مرز بذار مرز صمیمیت مرز گفتار مرز رفتار مرز تماس فیزیکی مرزِ... خودت این مرزها رو تعیین کن و همیشه یک قدم عقب‌تر بایست!

به تو فکر می‌کنم و تو همیشه در عجیب‌ترین زمان و غریب ترین مکان‌ها در قلبِ منی چه احساسِ زیبایی‌ست که ناگهان با فکر زیبایِ تو غافلگیر شوم...‌🤍

کاش همینی بشه که صائب تبریزی میگه: «آرامش است؛ عاقبت اضطراب ها..» بالاخره خوب شه، قشنگ بشه، برسیم، ببینیم، بخندیم...

🤍آرام باش جان من! مقداری از رویدادهای زندگی فاصله بگیر! کمی برای خودت و آرامش درون خودت زمان بگذار!… کمی بیشتر مراقب خودت باش!… تو خودت را فراموش کردی…

خدای مهربونم ،یگانه ی آسمون و زمینم، عزیز دلم ، شیرینی تمام لحظاتم ... به عدد نفسهایم و طپش قلبم به عدد لحظه لحظه و آن به آن عمرم ، شکرت . به خاطر داشتنت و بودنت به خاطر همه چیزای خوبی که بهم دادی به خاطر همراهی هات تو امتحانهای سخت زندگیم ...به خاطر لحظه لحظه ای که نفست میکشم . به خاطر شبایی که تو آغوشت آروم میگیرم، به خاطر مواقعی که سنگ صبورم بودی و هستی، به خاطر همه داشته هام تو زندگی ، شکرت شکر شکر شکر...❤️

یه افسانه ی خیلی قشنگی هست که میگه:اگه لایقش باشی بهت تعلق میگیره و اگه لیاقتِ بیشتر از اونو داشته باشی ازت گرفته میشه… پس بیخود برای چیزای که از دست دادید ناراحت نباشین، حتما قراره بهترش گیرتون بیاد

و ما دوباره شاد خواهیم شد در سرزمینی که گریستیم

«دوستت داشتم با وجود اینکه تو را به آغوش نکشیدم و تو را همیشه نمی بینم! دوستت داشتم چون برایت نوشتم و برایت خواندم و بخاطرت خندیدم و بخاطر تو تغییر کردم! تو را دوست داشتم در حالی که دور بودی ولی نزدیکترین به قلبم..!»

آدمی نباید برای فرار از تنهایی، به سراغ هر کسی برود؛ گاهی تنهایی هزینه‌ی آزادی است. نامه‌هایی به فلیسه – فرانتس کافکا