بایگانی صدانت

🎥 یاسر میردامادی، پژوهشگر دین و فلسفه و مترجم – گفت و گوی ویژه یاسر میردامادی، پژوهشگر دین و فلسفه که اخیرا کتابی به نام «در ستایش عقل» نوشته فیلسوف آمریکایی، مایکل لینچ را ترجمه و منتشر کرده در یک گفت و گوی ویژه با تاکید بر پیوند ناگسستنی عقل و عاطفه دلیل ترجمه این کتاب را تاکید بر اهمیت عقلانی بودن در همه حوزه‌های زندگی انسان، چه فردی و چه اجتماعی می‌داند: «استدلال‌ورزی بر اساس منطق و تجربه در حوزه عمومی، بویژه در حیطه تصمیم‌گیری جمعی». این دکتر فلسفه که معتقد است عقلانیت از یونان باستان تاکنون مخالفان جدی داشته، آن را در همه حوزه‌های زندگی ضروری می‌داند: «ما به عقلانیت نه تنها برای علم، فلسفه، حقیقت‌جویی نیاز داریم، بلکه برای جامعه مدنی نیاز داریم. اگر دموکراسی ارزشمند است، دمکراسی بدون عقل به توده‌گرایی، به پوپولیسم فروکاسته می‌شود. اگر آزادی بیان ارزشمند است، آزادی بیان بدون نقادی و عقلانیت به مرکز نشر کژداده، خبرجعلی و نفرت‌پراکنی تبدیل خواهد شد». 🌾 @Sedanet 🌾 @YMirdamadi

به اطلاع می‌رساند نشر پیله برای ترجمه‌ی مجلدات: طبیعت‌گرایی، منطق فلسفی، معرفت‌شناسی و فلسفه علم این مجموعه، از مترجم‌های متخصص در این حوزه‌ها دعوت به همکاری می‌نماید. دوستان علاقه‌مند به همکاری می‌توانند به آیدی زیر مراجعه کنند: @C_sheykhahmadi 🌾 @Sedanet

🌑 فرزند دانشگاه ✍️ دکتر علی‌رضا آزاد هیأت علمی سابق دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد ▪️پس از ۲۶ سال حضور در دوره کارشناسی، ارشد، دکتری، سربازی، هیأت علمی و مدیریت در زادبوم علمی‌ام، دانشگاه فردوسی مشهد، دستور رسید که خانه‌ام را ترک کنم. ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان و دِگران، وای به حالِ دِگران دلِ چون آینه‌ی اهلِ صفا، می‌شکنند که ز خود بی‌خبرند، این ز خدا بی‌خبران سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن کاین بوَد عاقبتِ کارِ جهانِ گذران... ▪️ آزادگی، شرافت، شجاعتِ اندیشیدن و گذر از دانشجویی به حقیقت‌جویی مهمترین درس‌هایی بود که به‌ دانشجویانم دادم. آخرین درسم این است: "وقتی هدف زیباست، تاوان لذت‌بخش است." به قول منصور حلاج: "در مقام عشق، نمازی‌ست که وضویش جز به خون، نشاید." ▪️گفتند: از امضای "نامه حمایت از حقوق دانشجویان و استقلال دانشگاه" در سال گذشته، اعلام برائت کن و از روشن‌گری و روشن‌فکری دست بردار و قلمت را در خدمت ما بچرخان تا بگذاریم، بمانی. گفتم: از مولایم حسین(ع) که شما نامش را بر سر دست گرفته‌اید و مرامش را زیر پا گذاشته‌اید، آموختم: "هیهات منّا الذله" ▪️از ۱۷ سالگی تاکنون، به عشق هم‌جواری با مولایم امام‌رضا(ع)، در دانشگاه فردوسی مشهد ماندم. با درختان اینجا قد کشیدم. در خوابگاهش زندگی کردم؛ صندلی کلاس‌ها مرا خوب می‌شناسند؛ در ۲ دانشکده‌اش تحصیل و در ۱۱ دانشکده‌اش تدریس نمودم. ▪️در این سال‌ها، دانشجویانم را جان و جانان خود دانستم و قلبم را خانه محبت آنها ساختم و آنان نیز بیش از آنچه لیاقتش را داشتم، بر من مِهر ورزیدند و قدر دانستند. هیچ‌گاه درِ اتاقم بسته نبود و هرگز پنجره اتاقم، پرده نداشت. صدها بار طلوع و غروب خورشید را از اتاقم در دانشگاه به نظاره نشستم و با عشق، شبانه‌روزم را بی‌منّت وقف خدمت کردم. ▪️تألیف ۴ کتاب، ۲۵ مقاله، ارائه ۲۲۰ سخنرانی، عرضه ۸۰۰ درس‌گفتار مجازی، انتشار بیش از ۱۰۰۰ مطلب درباره مسائل تربیتی و اجتماعی، انجام ۲۰۰۰ جلسه مشاوره با دانشجویان و خانواده‌های‌شان و... بخشی از خدمتی بود که طی سال‌های حضورم در دانشگاه، در کنار وظایف آموزشی و پژوهشی انجام دادم و برای هیچ‌کدام از این موارد، ریالی از بیت‌المال، دریافت نکردم. ▪️امروز، ۷ دی ۱۴۰۲ در حالی اتاقم در دانشکده الهیات را تحویل می‌دهم و بعد از سه دهه، از خانه‌ام دانشگاه پرافتخار فردوسی مشهد، می‌روم که وجدانم آسوده‌تر از همیشه است. امروز انگار رقص‌کنان در تشییع جنازه خودم شرکت می‌کنم و فریاد "فُزْتُ وَ رَبِّ الْکَعْبَه" سر می‌دهم زیرا در این سال‌ها، هیچ‌گاه در بیان آنچه حق می‌دانستم، فروگذار نکردم و از روی عافیت‌طلبی و مصلحت‌اندیشی، از ناحق دفاع ننمودم. هرگز دروغ نگفتم، حتی اگر به سودم بود و راست را گفتم، حتی اگر به زیانم بود. در طریقت، هر چه پیش سالک آید خیر اوست در صراط مستقیم ای دل، کسی گمراه نیست ▪️در آخرین روز حضورم در دانشگاه، مُشتی از خاکِ دانشکده الهیات برداشتم و وصیت کردم روزی با من دفن شود تا در درگاه الهی شهادت دهد که علی‌رضا آزاد در این خاک، جز به تعالی انسان‌ها نیندیشید و هرگز دین خدا را به دنیا نفروخت. تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافری‌ست راه‌رو گر صد هنر دارد، توکل بایدش ▪️در ماه‌های اخیر، پیگیری‌های دلسوزانه همکاران، نامه حمایتِ اعضای محترم هیأت علمی دانشکده الهیات خطاب به مسؤولان نهاد، امضای جمع کثیری از استادان پیش‌کسوتِ دانشگاه در پای نامه به وزیر علوم، حضور استادان نزد مسؤولان عالی‌رتبه‌ کشور، همه و همه در برابر اراده‌ عمله‌های قدرت، بی‌اثر بود. (شرح آن را به‌زودی منتشر خواهم کرد.) ▪️به آینده، امیدوارتر از همیشه‌ام. دانشگاه متعلق به ما و ما متعلق به آینده‌ایم. هر چند درس‌های‌مان را حذف کردید، اتاق‌مان را گرفتید، حقوق‌مان را قطع کردید، حکم اخراج دادید و دروغ‌ها گفتید و این ظلم را در حق صدها استاد و دانشجو در سراسر کشور تکرار کردید تا دانشگاه را دانشکاه کنید... گیرم که می‌بُرید گیرم که می‌بَرید گیرم که می‌دَرید با جوشش جوانه‌ها با جوجه‌ی نشسته، در آشیانه‌ها با ریشه‌‌های منتظر، در خاکِ خانه‌ها آخر چه می‌کنید؟! اما نترسید. قلب ما چنان مملو از عشق به دانشگاه و دانشجویان و دین و میهن است که جای خالی برای کینه‌ورزی به شما، ندارد. حیف ماست که توان آینده‌سازی‌مان را صرف انتقام‌گیری از امثال شما کنیم. ▪️ در و دیوار دانشگاه فردوسی را از ما گرفتید اما روزی را می‌بینم که فریدون‌وار هر کدام‌مان دانشگاهی به وسعت اندیشه فردوسیِ بزرگ می‌شویم و ققنوس‌وار از میان خاکستر، سر برمی‌کنیم و "بودن" را به "شدن" تبدیل می‌نماییم. در جنگ‌های تن‌به‌تن آغاز می‌شویم این رسم ماست، با کفن آغاز می‌شویم @Dr_AlirezaAzad 🌾 @Sedanet

🧊 مناظره مکتوب حجت‌الله نیکویی و حسین سوزنچی پیرامون دلالت معجزه بر نبوت تا قسمت نهم اضافه شد 🌾 @Sedanet

🧊 مناظره مکتوب حجت‌الله نیکویی و حسین سوزنچی پیرامون دلالت معجزه بر نبوت تا قسمت نهم اضافه شد

🧊 مناظره مکتوب حجت‌الله نیکویی و حسین سوزنچی پیرامون دلالت معجزه بر نبوت تا قسمت نهم اضافه شد

🍁 لطفاً کمی زندگی کنید یکی از خاطره‌های انزجار‌آوری که از عصر جاهلیت دارم، این است که گاهی که می‌خواستیم کمی شادی کنیم به‌ خود نهیب می‌زدیم که مثلاً خوشنودی ما روزی است که از ظلم اثری نباشد. این در حالی بود که تجربۀ مستقیم خود من در جنگ نشان داد حتی در شرایطی که از یک دقیقه بعد خودت خبر نداری و هر لحظه ممکن است ترکشی به گوشۀ جانت گیر کند و آن را با خود ببرد، مجبوری زندگی کنی. یعنی گاهی از خوردن چیزی یا دیدن کسی یا گرفتن نامه‌ای یا هر چیزی به همین‌اندازه‌ها خوشحالی کنی. بگذاريد مسئله را به شکل دیگری مطرح کنم. اگر من بپذیرم ما از نظر سیاسی در یکی از بدترین (یا بدترین) دوران تاریخ ایران زندگی می‌کنیم، آیا ناسازگار است با این‌که در همان حال بگویم روا نیست که سیاست و سرنوشت و فجایعِ آن، تمام فکر و احساس ما را از خود بیانبارد؟ نه! تنها مسئولیت واقعی ما در این دنیا زندگی است. هرچند حتی آن را هم خودمان انتخاب نکرده‌ایم، ولی حالا که به این دنیا آورده شده‌ایم راهی جز زندگی کردن نیست و زندگی یعنی لذت و تنوع و رضایت. بله، بسا که چیزهایی برای این لازم است که به‌راحتی دسترس نیست؛ باری، لااقل برای کسانی که هست و به قدری که هست، آن را زیر هیمنۀ خشم‌ها و افسوس‌ها نیمه‌جان نکنیم. فرایند بهبود وضع ایران یک روال دنباله‌دار است که در دوران‌های مختلف شاید اقتضائات متفاوتی داشته باشد، ولی فدایی نمی‌خواهد؛ به این معنا که کسی لحظه‌ای از فکر مصائب آن خالی نباشد. همه چیز برای بهتر زیستن است. پس حتی اگر در حال جنگ هم هستید از یک قوطی کنسرو، یک چای، یک لبخند، یک نامه، یک بغل ... شادی کنید. اگر اینطور خیال می‌کنید که زمانی خواهد رسید که نوبت زندگی و شادی است، باور کنید چنان زمانی هرگز نخواهد رسید. تمام عمر ما روی بلَمی در رودخانه‌ای می‌گذرد. در ضمنِ همین بالا و پایین‌ها و پیچ و خم‌های آن است که زندگی متولد می‌شود و رشد می‌کند و می‌میرد. تمامی آن را از هول و هراس و انتظار و آرزو و حسرت پر نکنیم. 🌾 @Sedanet 🌾 @mardihamorteza

🍂 درس‌گفتارهای مبانی فلسفی ایمان به غیب از آرش نراقی تا جلسه ۱۶ اضافه شد. 🍂 مجموعه جلسات «توسعه» تا جلسه ۲۰ اضافه شد. 🍂 درسگفتارهای فلسفه حقوق از رضا بهشتی معز تا جلسه ۳۷ اضافه شد. 🌾 @Sedanet

🎙 اقبال ایرانیان به غزلیات حافظ 👤 #حسین_معصومی_همدانی هومن پناهنده: استاد دکتر حسین معصومی همدانی از نوادرِ ایرانیانِ روزگار ما است که همانندش شاید به شمارِ انگشتانِ یک دست نباشد. هوشِ حیرت‌انگیز، نکته‌سنجیِ بسیار، دانشِ گسترده در حیطه‌های گونه‌گون، نیروی نظریه‌سازی، و پیشینه‌ی درخشان در زمینه‌های مختلف (پژوهش،تالیف،ترجمه،ویرایش) سبب می‌شود که در این زمانه‌ی "قحطِ معنی در میانِ نام‌ها" کاربردِ عنوان‌هایی همچون "استاد" و "دکتر" در موردِ او نه فقط با مسمّا و معنی‌دار باشد، بلکه از این رهگذر شاید حیثیتی نیز برای این عنوان‌های دستمالی‌شده کسب شود. استاد معصومی، به رغمِ کمالاتِ برشمرده، درست به‌ یُمنِ همان هوشِ سرشار، از فضیلت استثناییِ گریز از مرامِ مریدپروری نیز برخوردار است، مرامی که بسی "مشاهیر" را (که برخی‌شان صاحب دانش و قریحه‌ای هم بوده‌اند) به هاویه‌ی ابتذال و انحطاط و تیره‌رایی فروافکنده است. دکتر معصومی در این سخنرانیِ آموزنده که در نهم آبان ۱۳۹۸ در بابل ایراد شده در پاسخ به این پرسش که چرا ایرانیانِ دورانِ ما به غزلیات حافظ بیش از غزل‌های سعدی اقبال می‌کنند حدسی درخورِ تامل می‌زند. 🌾 @Sedanet 🌾 @gashthaa

🍁 درسگفتارهای فلسفه حقوق 👤 رضا بهشتی معز 💎 تا جلسه 35 اضافه شد 🌐 برای دریافت صوت جلسات اینجا کلیک کنید 🌾 @Sedanet