Мансур ЖУМАЕВ шеърлари

* * * Титрадим самовот тузган тадбирдан, Унут туйғуларим барг ёзди бирдан. Кўкламай бўлурми, ўсмай бўлурми, Ҳаёт иси келиб турса ёмғирдан?! * * * Titradim samovot tuzgan tadbirdan, Unut tuyg'ularim barg yozdi birdan. Ko'klamay bo'lurmi, o'smay bo'lurmi, Hayot isi kelib tursa yomg'irdan?! @Mansur_Jumayev

Yuragimda ikki tuyg'u yonma-yon yashaydi: biri sog'inchning og'riqli sukunati, biri quvonchning yorug' nafasi. Men bugun ham iztirobni, ham baxtni bir yurakda ko'tarib turgan holda aytishim mumkinki, ba'zi quvonchlarning o'z dardi bo'lar ekan. Ehtimol, hayotning eng rost lahzalari shunday bo'lsa kerak. Mansur aka ko'rishni orzu qilgan "Hadis mujdalar"iga O'zbekiston Respublikasi Diniy qo'mitasidan ruxsatnoma keldi. Bu kunni qancha orzu qilgandik, qancha kutgandik. Tez orada omonatingiz muxlislar xonadoniga kirib borishiga ishonaman va ruhingiz shod bo'lishidan umidvorman. Bu ruxsatnomaning qiymatini Diniy Qo‘mitaga ishi tushganlar biladi))))))))))((((((((((( Юрагимда икки туйғу ёнма-ён яшайди: бири соғинчнинг оғриқли сукунати, бири қувончнинг ёруғ нафаси. Мен бугун ҳам изтиробни, ҳам бахтни бир юракда кўтариб турган ҳолда айтишим мумкинки, баъзи қувончларнинг ўз дарди бўлар экан. Эҳтимол, ҳаётнинг энг рост лаҳзалари шундай бўлса керак. Мансур ака кўришни орзу қилган «Ҳадис муждалар»ига Ўзбекистон Республикаси Диний қўмитасидан рухсатнома келди. Бу кунни қанча орзу қилгандик, қанча кутгандик. Тез орада омонатингиз мухлислар хонадонига кириб боришига ишонаман ва руҳингиз шод бўлишидан умидворман. Бу рухсатноманинг қийматини Диний Қўмитага иши тушганлар билади))))))))))(((((((((((

Қандай янгилик кутяпсизлааааар?😍😢❤️😍😍😍😍

OLDINDA BIR YO'L BOR... Mansur Jumayev she'ri Ijrochi: Erkin Bozorov BU TOG'LAR Xalq so'zi, Sayfiddin Meliyev musiqasi Ijrochi: Asilbek ESHONOV Qo'shiqni to'liq @jonliqoshiqlartoplami telegram kanalida tinglashingiz mumkin. @erkinbozorovv @jonliqoshiqlartoplami

САВОЛ Забар эмас, зер бўлсам, На қоплон, на шер бўлсам, Тупроқ бўлсам, ер бўлсам, Самога нима дейман? Қуёшга боқолмай тик, Яшасам бошим эгик, Мағриб оғаю Машриқ Бобога нима дейман? Ўзимни ўйламасам, Ўзимга сўйламасам, Ўзимни кўрмасам-да, Ўзимни тингламасам... Ўзимни танимасдан, Дунёга нима дейман? Уйқум-ла овора тун, Нафсимга парвона кун... Ёниқ сўз айтмай бугун, Фардога нима дейман? Авжи йўқ садо эсам, Бош эсам, адо эсам, Мен ўзим гадо эсам, Гадога нима дейман? Мингни олиб, юз берган – Мен – ўзидан юз бурган... Илҳом берган, сўз берган, Кўксимда уриб турган Худога нима дейман?! Худога нима дейман?! © Мансур Жумаев

#Qutlov! Bugun – shoir Xurshid Abdurashidning tavallud topgan kuni! TURKIY QO‘SHIQ Turkiy yuragim bor, turkiy shuurim, Hatto ruhim turkiy, o‘zga shonim yo‘q. Musht bo‘lib tugilgan qo‘llarim turkiy, Vodarig‘, birgina Turkistonim yo‘q. Lahjamda turkiylar nafasi bordir, Shu g‘urur vujudim taxtiga ega. Oshiq bo‘lsa netay, qul o‘lsa netay, Qalbim qadim turkning turkulariga. Bas... Umrim yo‘liga tavallo ne naf, Qismat bitigi shul... Sachragan qonman! Turkistonim manim, ming yillik shonim, Istagingda o‘lmish turkiy isyonman! ✅Telegram 🌐Instagram 🌐Veb-sayt ✅Facebook

БЕШИНЧИ МУСОФИР Муҳаммадали Ғаффоровга бағишладим. Шимол ўлкасига тун чўкди бенур, кўнгил ўлкасида порлаб чиқди кун: ахир, Яккабоғда уйғонган шуур барфин ўрмонларда топмовди якун. Уйғонди, тўлғонди: соғинч, илҳом, шеър. Бу тун бутун шеърдир – кўнгил тўқ эди. Олтига уч метр вагон-контейнер ичра ундан бўлак шоир йўқ эди. Вужудини шимол аёзи чимдиб, ухламай шеър ёзиб ўлтирарди Шарқ, ногоҳ гумбурлади нимадир, тинди, ногоҳ совуқ тунни ўртаб ўтди барқ. Узоқ-яқиндаги шуълалар ўчди, темир бошпанани тарк этди зиё, чироқсиз вагонни қаҳратон қучди ва совий бошлади қонлар ҳам гўё. Темир бошпанани дақиқа сайин ишғол қилар экан совуқ аёз, қиш, тўртта ҳамхонасин уйғотиб тайин, шеър ўқиб бергувчи шоирга олқиш! Совуқ контейнерни илитмади шеър, турдилар, юрдилар, сакрадилар боз, машқ ҳам қилдилар, тепиндилар ер... на чироқ келдию на тинди аёз. Совуқ санчиларкан бамисоли ўқ, музлаб қолмасин деб қўл, оёқ, дил, онг... шу тун тўрт мусофир ухлагани йўқ, шу тун шеър эшитиб оттирдилар тонг. Бешинчи мусофир шеър ўқийди, шеър, ҳар бир шеър гўё бир парча чўғ эди; олтига уч метр вагон-контейнер ичра ундан бўлак шоир йўқ эди. Ниҳоят, тонгга ҳам етдилар омон, ниҳоят, иш-ишга тарқади бари, фақат иш жойига келмади шу тонг қўшни вагондаги ҳамқишлоқлари. Кеча – ток станция портлаган маҳал, чироқ, иситкичлар ўчган ўша тун, нариги контейнер аҳлини ажал олиб кетган экан бус-бутун... Асли, бу гапларни не керак сўзлаб, кечмиш ҳасратлардан озурда бўлмоқ?! Демак, тақдир экан аёзда музлаб, ғафлатда, ҳасратда, фурқатда ўлмоқ. Ўкинмай, ўксинмай бўларми бироқ, бари ватандошу бари дўст-қарин. Худо раҳмат қилсин эл-юртдан йироқ жон берган жувонмарг жонларнинг барин. Не чора бор, ахир, ким нима ҳам дер, бариси навқирон, ғайир йўқ эди, лекин бу вагонда уйғотиб, шеър-пер ўқиб берадиган шоир йўқ эди. Ҳали ҳам совуқдир шимол, дўстларим, ҳали ҳам бир ғафлат қувар эрларни... Аёзда чироқсиз қолдирма, Тангрим, шоири йўқ контейнерларни! Мансур Жумаев

ЎТМИШДАН ЭРТАКЛАР 2019 йил Австралияда ӯрмон ёнғинлари бӯлди Болаликнинг боғлари ёнди яшил қитъа ўрмонларидай, лабларимга май тутди ҳаёт — ўта аччиқ май. Шундан бери учолмадим бот, шундан бери кафтимдадир жон, оёғингга ёпишдим, ҳаёт, ўтдан қочган каоласимон. Одамларга боқдим умидвор, гарчи бари нораста, сабий, ҳар сув тутган касни билдим ёр, ташна, куюк кенгуру каби. Эсимдадир: апрелми ё май, тутун мисол ўсди зоримиз, яшил қитъа ўрмонларидай ёниб кетди буғдойзоримиз. Зир югурди отам тўрт томон, оғаларим чопди ёнига: ўт қўйганди қай бир мусулмон, мусулмоннинг дастурхонига. Отам сўкди, онам йиғлади, момом узоқ қарғади айтиб; оғаларим қора пайкалга бир дона дон сепмади қайтиб. Бир болакай ўлди ичимда, муштдек танда ўсди бир одам: буғдойзорга қўшилиб шунда ёнган эди болалигим ҳам. Энди мавзу — нон-сув, ризқу рўз, энди гўдак хаёллар абас, энди синчков боқиб турган кўз, бошқа эди, олдинги эмас. Ўша йили қишнинг бўрони лашкар суриб келганида тик, дориланган уруғлик донни тегирмонда тортиб егандик. Айтолмасман нонга навбат ҳам тингламоқни кас-нокасини... ўлчаб берар эди сўнг онам "магазиннинг буханкаси"ни. Унутмайман ўз ҳаққин отам итга элтиб ташлаган онни, еб қўйгандим ахир мен нодон Қоравойга аталган нонни. Эсимдадир яхмалак йўллар, ғичир-ғичир эски ароба, калиш, чопон, қизарган қўллар, темир сувдон — бўйим баробар. Маош нима билмасдик, шунча — ишласа ҳам қайдадир отам; иситмалаб йиқилмагунча айтмас эдик дардимизни ҳам... Кўпга келган тўйдир, меҳмондир, бари ўтди, бироқ, не қилай, болаликнинг боғлари ёнди яшил қитъа ўрмонларидай. Шундан, балки, тўлишган сабот қайғуни ҳам қаршилар тикка, ўтиш оғир аммо, эй ҳаёт, тирикликдан тирикчиликка... Димоғларни ёндирсин атр, ёндир, ҳаёт, ғамнинг барини, олов тутиб ёқиб қизартир келинларнинг тандирларини, бахтдан ёндир мудом кўзларни, кўнгилларни ёқсин муҳаббат, ўтга солиб тобла сўзларни... болаликни ёндирма фақат! Фақат шуни сўрайман, ҳаёт, тоза ҳислар ёнмасин дерман; шам ёқажак гугуртни, ҳайҳот, ёмонларнинг қўлига берма! Тошкент, 2020. © Мансур Жумаев

Бугун — устоз Усмон Азим туғилган кун. ТОШ ҲАҚИДА ЭРТАК Усмон Азимга Эй бўғзимни ёққан аччиқ бўз, эй сен руҳи равоним кўрки – гулханларда ёнган туркий сўз, гулханларда ёнмаган туркий! Эй тошларни сайратган калом, эй бошимни омон тутган бўрк, эй сен... мени кечир, вассалом, кечир дейман, Ҳазрат Абуттурк! Гуноҳкорман қошингда буткул, гумроҳману осийман, тамом... кечир дейман, айбимдан ўтгил, олма дейман фақат интиқом! Шу даштларда кездим минг йиллар, шу офтобда ўсдим, исиндим, шу кўксимга ботди соҳиллар, шу қирларда юксалдим, индим. Шу сойларга тўкилди оҳим, шу боғларда пиндиқ отди бахт, қаҳқаҳамдан унган оғочим, фарёдимдан тўкилган дарахт... Мен барини куйладим жўшиб, куйларимдан даштларим қонди, мен куйлаган у дилбар қўшиқ истилолар ўтида ёнди. Ёнди бари жизғанак бўлиб, ёнди бари кўкка уриб бош, кул шаклида топдилар ўлим... вафо қилди менга фақат тош! Шу тош қолди сендан эсдалик – тош шаклида қотган туркий дил! Ким бевафо келган менчалик?! Ким менчалик норасо ўғил?! Мен билмасман куйларим нақши руниймиди, оромиймиди, жилвалари, нури, дурахши ерликмиди, осмониймиди?! Менми ўша – унутган тавба, ўйларингни, эҳсосларингни; бир асрда тўрт маротаба ўзгартирган либосларингни?! Йўқ, мен эмас – шу кенгликларда йиғлаб-кулиб қўшиқ айтмасам, кўтармасам сени бир парда, мен мен эмас – сенга қайтмасам! Қайтажакман қошингга, она, ёшларимни тўккайман тахир. Онамдирсан ахир ягона, якка-ёлғиз отамсан ахир. Эй бўғзимни ёққан аччиқ бўз, эй сен руҳи равоним кўрки – гулханларда ёнган туркий сўз, гулханларда ёнмаган туркий! 2018 йил 13 ноябрь Мансур Жумаев

* * * Эсингдами, ака, ёз оқшомлари, зангор шуълаларга чўмган сўримиз, бақалар сайраган тун илҳомланиб, кўклам кенгликлардан аразлаган кез, осмон ҳавзасида порлаган қизлар, нозбўй ҳидларини улашган палла, шакароб тупроқдан сочилган ислар, кимсасиз маҳалла?! Эски «Женифер»га термулиб қандай ажаб афсоналар кўрардик қанча: Девид Аттенборо, Мел Гибсон, Ван Дамм, Жет Ли, Жеки Чан... Филм ярмидаёқ ухлаб қолардик, қолгани тушимда бўларди бунёд. Қизиқтирмас эди бизни беҳадик Бинямин расмига топинган дунё. Бизни қизиқтирган ўшанда фақат уруш саҳналари ва жанг-талотум ва мардона ўлим ва буюк тоқат, «бидиш-бидиш», «бум-бум»... Ажаб далли эдик иккаламиз ҳам, мен — бир хаёлпараст, сен — бир шумтака... саҳарлар чанг ютиб арпа ўрган дам эсингдами, ака?! Ям-яшил пайкаллар ўроқ дамидан бироз тин олганда — кар, соқов, сўқир — кечаги кинони қолган ярмидан айтиб берар эдинг ичингдан тўқиб. Сенинг қиёфангда келарди балқиб, сўзларди, урарди ва бўларди гум: Брюс Ли, Шоҳруххон, Маколей Калкин; «бидиш-бидиш», «бум-бум»... Ёлғон еди сенинг ҳикоянг гарчи, гарчи ишланмаган сен айтган филм, аммо ишонардим сенга чиппа-чин, шундай содда эди, кенг эди феълим. Эсингдами, ака, ёз оқшомлари, зангор шуълаларга чўмган сўримиз?! О, ҳануз қўмсайман ўша онларни, о, ҳануз қолсайдим ўшандай тамиз! Гарчи давом этар то мана-ҳануз уруш саҳналари, кураш, талотум, ўлимлар, ўлимлар... ва яна ҳануз «бидиш-бидиш», «бум-бум». Энди зерикарли бўлиб туюлар, энди қўрқитади бу ваҳший «кино», сенинг қиёфангда аврамоқ бўлар Бинямин расмига топинган дунё. Энди толиқади руҳим ичимда кечган «бидиш-бидиш, бум-буму буф»дан, зориққан, ичиккан маҳдудман чиндан қудуқда хожасин кутган Юсуфдай. Ажаб икки далли бўлган эдик жам: мен — бир хаёлпараст, сен — бир шумтака... ва ҳануз ишонай ёлғон бўлса ҳам кино тўқиб бергин мен учун, ака! Ёлғон гапирмайсан энди, биламан, биламан, рўйирост айтасан энди, акажон, ҳозирги ростгўйлигингдан ўша ёлғонларинг азизроқ эди. Биламан, уруш ҳам кўрдинг — ҳақиқий, талотўплар ичра яшадинг ҳар зум, чиндан чангал урди ҳар бир дақиқа «бидиш-бидиш», «бум-бум»... Аммо унутмагин шуълага ботган эски «Женифер»га ёндош сўрини, ёлғон ҳикоянгга ишониб ётган уканг кўзларингга турсин кўриниб. Осмон ҳавзасида порлаган қизлар, кўйна зовурларда ҳайқирган бақа, шакароб тупроқдан сочилган ислар... эсингдами, ака?! Эсингдами, ака, ёз оқшомлари?! Мансур Жумаев