مجله هنری شوروم

محبوب من! فصل‌ها از هر گوشه‌ای می‌آیند ‏اما پاییز، تنها از سوی شما می‌آید. ‏محبوب من! من خودم تکه‌ای از پاییزم...‏‌

-محمدصالح ‌علاء @shoroum

هرگز نمی‌توانم کسانی را تحمل کنم که وقتی تاریکی را نفرین می‌کنم به اصرار می‌گویند که باید شمعی برافروخت. تاریکی نیز تجربه‌ای اصیل است. ‌

لارس اسونسن فلسفه ملال @shoroum

‌ «زندگی بر گردن افتاده‌ست یاران چاره چیست چند روزی هرچه باداباد باید زیستن.»

- بیدل دهلوی

@shoroum

ازش پرسیدم: این زخما کی خوب می‌شن؟ گفت: نخواه که خوب بشن، بخواه که همراهت بشن. گفتم: یعنی تا ابد باید به تن بکشم این زخمارو؟ گفت: این زخما یه مرزن. مرز بین چیزی که بودی و چیزی که شدی. این مرزو باید همیشه حفظ کنی توو از این به بعد زندگیت، توو انتخاب‌هایی که خواهی داشت، توو رابطه ات با آدم‌ها. به مرور می‌بینی این زخم‌ها برات قابل درک می‌شن انقدر که دیگه دردت نمیاد. اینجاست که دیگه میشن برات یه جای زخم، نه خود زخم. میشن یادگاری. می‌شن تجربه. توو پیچ و خمای زندگیت وقتی بهشون نگاه می‌کنی، درسات رو یادت میارن و کمکت میکنن که قدم بعدیت رو محکم‌تر و سنجیده‌تر برداری. این زخمارو دوست داشته باش، اونا تورو بزرگتر کردن. #پریسا_زابلی پور @shoroum

تو شجاع بودی، در جنگ‌هایی که دیگران ندیدند. @shoroum

☕️ قطعه‌ای از کتاب خاستگاهِ بیداری بعضیها، رنج و مصیبت است… بعضیها، توفیقِ آشنا شدن با استادیِ حقیقی را مییابند… بعضیها، با شنیدنِ یک جمله، بیدار میشوند… و بعضیها، با خواندنِ یک کتابِ خوب. 📕 زمینی نو ✍ #اکهارت_تول @shoroum

در زندگی بعد‌ی‌ام محال است من باشم. خفته در پای تپه‌ای دور، گلی وحشی خواهم بود، که پروانه‌ها بر آن می‌آسایند. شاید هم بچیندش کودکی که نمی داند جنگ چیست. #سنان'انطون @shoroum

جایی در زندگی ام می ایستم و می گویم، این، تماماً من بود، که دوام آورد، که ادامه داد، و رسید. @shoroum

شراب تلخ بیاور که وقت شیدایی ست که آنچه در سرِ من نیست، بیم رسوایی ست چه غم که خلق به حسن تو عیب می گیرند؟ همیشه زخم زبان خون بهای زیبایی ست اگر خیال تماشاست در سرت، بشتاب که آبشارم و افتادنم تماشایی ست شباهت من و تو هرچه بود ثابت کرد که فصل مشترک عشق و عقل تنهایی ست کنون اگرچه کویرم هنوز در سرِ من صدای پر زدن مرغ های دریایی ست #فاضل_نظری @shoroum

چگونه بمانم؟ وقتی هر که مرا در آغوش گرفت، کارد به پهلویم زد… -معین دهاز @shoroum

#Ghostly_Kisses #Ordinary یادم هست وقتی عاشق شده بودم حتی در راه رفتن هم احتیاط می‌کردم، انگار ظرفی درون سینه‌ام جا داشت که پر از مایعی گران‌بها بود و من می‌ترسیدم که این مایع گران‌بها از درون آن جاری شود.

#ایوان_تورگنیف

shoroum

احتمال گریستن ما بسیار است... @shoroum

چرا همگان را نبخشم؟ چرا از خاطر نبرم زخم‌ها را؟ من كه فراموش خواهم­ كرد نشانی خانه‌ام چهر­ه­‌ كودکم و تلفظِ نامم را از دهانت ... #شمس‌لنگرودی @shoroum

چرا انسان تنها موجودی است که می‌خندد؟ پاسخ نیچه: چون انسان _ و تنها انسان _ چنان ژرف رنج می‌برد که از اختراع خنده ناگزیر بوده است (اراده‌ی معطوف به قدرت) ‌ @shoroum

هنوز بچه‌ام و می‌فروشم از آغاز تمام فلسفه‌ها را برای یک شکلات!

مهدی موسوی @shoroum

گاهی اوقات نه یه جنگجوام، نه امیدوار، فقط ادامه دهنده ام. @shoroum

گوشه گیر و سربلند و سخت پیوندیم ما... @shoroum