Danial Hamami

این چه رازی ست که هربار بهار با عزای دل ما می‌آید؟ سایه #بندرعباس #ایران🖤

«آنها انتظار او را نداشتند»‏ اثر #ایلیا_رپین / ۱۸۸۴ - ۱۸۸۸

«بحران»‏ دقیقا عبارت از این واقعیت است که #کهنه در شُرف مرگ است و #نو قادر به زاده شدن نیست. در این میانه انواع بسیاری از نشانه‌های #خوفناک پدیدار می‌شود. دفترهای زندان / آنتونیو گرامشی

گرگ، شنگول را خورده است گرگ منگول را تکه‌تکه می‌کند بلند شو پسرم! این قصه برای نخوابیدن است. #گروس_عبدالملکیان

«ماریو بارگاس یوسا درگذشت.»‏ #ادبیات برای آنانی که به آنچه دارند، خرسندند، برای آنانی که از زندگی - بدان گونه که هست - راضی‌اند، چیزی ندارد که بگوید. ادبیات، خوراک جان‌های ناخرسند و عاصی است. زبان رسای ناسازگاران و پنا‌هگاه کسانی است که به آنچه دارند، خرسند نیستند. انسان به ادبیات پناه می‌آورد تا ناشادمان و ناکامل نباشد. ادبیات، تنها به‌ گونۀ گذرا، این ناخشنودی‌ها را تسکین می‌دهد، اما در لحظه‌های جادویی و در همین لحظات گذرای تعلق حیات، توهم ادبی ما را از جا می‌کند و به‌ جایی فراتر از تاریخ می‌برد و ما بدل به‌ شهروندان سرزمین بی‌زمان می‌شویم ـ نامیرا می‌شویم. ‌ - چرا ادبیات #ماریو_بارگاس_یوسا

مستند «زندان سُرخ» کاری از محمد قرائی و دانیال حمامی تهیه‌کننده: سید علی سیدی روایت تنها فرد بازمانده در ایران که با رویای زندگی در بهشت کمونیست‌ها در زمان حاکمیت «استالین» همراه با خانواده به روسیه گریختند؛ اما همگی طی اتفاقی سال‌ها زندانی اردوگاه‌های کار اجباری در سیبری شدند. پخش بزودی... طراح تیزر: علیرضا زمانی ساخت تیزر: جواد دعایی #زندان_سرخ🚩

"در سینمای کمدی امروز، ما همچنان منتظر #چاپلین‌‌ها و #لوبیچ‌‌هایی هستیم که قادر باشند مشکلات و وحشت‌های دنیا را از طریق ذکاوت و طنز بی‌نظیر خود پاکسازی کنند. اما همچنین نوعی از کمدی را می‌خواهیم که نقطه‌دید‌هایی با خود ایجاد کند، قدرت تصور را زنده کند، چیزی تازه با خود آورد و به جای آنکه تماشاگر فاجعه باشد، شادی را بر چهره‌ی خودمختار انسان حک کند‌." مارکوس اوزل - عکس مربوط به فیلم "مغازه گوشه خیابان" ساخته ارنست لوبیچ #کمدی_کلاسیک‌_ببینیم

"در سینمای کمدی امروز، ما همچنان منتظر چاپلین‌‌ها و لوبیچ‌‌هایی هستیم که قادر باشند مشکلات و وحشت‌های دنیا را از طریق ذکاوت و طنز بی‌نظیر خود پاکسازی کنند. اما همچنین نوعی از کمدی را می‌خواهیم که نقطه‌دید‌هایی با خود ایجاد کند، قدرت تصور را زنده کند، چیزی تازه با خود آورد و به جای آنکه تماشاگر فاجعه باشد، شادی را بر چهره‌ی خودمختار انسان حک کند‌." مارکوس اوزل - عکس مربوط به فیلم "مغازه گوشه خیابان" ساخته ارنست لوبیچ #کمدی_کلاسیک‌_ببینیم

"در سینمای کمدی امروز، ما همچنان منتظر چاپلین‌‌ها و لوبیچ‌‌هایی هستیم که قادر باشند مشکلات و وحشت‌های دنیا را از طریق ذکاوت و طنز بی‌نظیر خود پاکسازی کنند. اما همچنین نوعی از کمدی را می‌خواهیم که نقطه‌دید‌هایی با خود ایجاد کند، قدرت تصور را زنده کند، چیزی تازه با خود آورد و به جای آنکه تماشاگر فاجعه باشد، شادی را بر چهره‌ی خودمختار انسان حک کند‌." مارکوس اوزل - عکس مربوط به فیلم "مغازه گوشه خیابان ساخته لوبیچ #کمدی_کلاسیک‌_ببینیم

یک دوست از دست رفته - ۱۸۸۹ A friend Lost 1889 By Gaetano Chierici

🖼 یک دوست از دست رفته - ۱۸۸۹ A friend Lost 1889 By Gaetano Chierici

نویسنده‌ای که نمی‌نویسد، هیولایی است که به استقبال جنون می‌رود. #کافکا

نویسنده‌ای که نمی‌نویسد‌، هیولایی است که به استقبال جنون میرود. #کافکا

فیلم کوتاه «زندگی شگفت انگیز فرانتس کافکا» کارگردان: Peter Capaldi - چالش‌های کافکا در آفرینش شاهکارش «مَسخ» - برنده‌ی اُسکار ۱۹۹۴ - برنده‌ی بَفتآ ۱۹۹۴ #کافکا #مسخ

هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت کندم قصد دل ریش به آزار دگر بازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاست غرقه گشتند در این بادیه بسیار دگر #حافظ

اُف چه زمانه نفرت‌انگیزی است، آنگاه که ابلهان بر کوران فرمان می‌رانند! شاه‌لیر / #ویلیام_شکسپیر

اُف چه زمانه نفرت‌انگیزی است، آنگاه که ابلهان بر کوران فرمان می‌رانند! شاه‌لیر / #ویلیام_شکسپیر

اُف چه زمانه نفرت‌انگیزی است، آنگاه که ابلهان بر کوران فرمان می‌رانند! سوگ‌نمایش"شاه لیر" / #ویلیام_شکسپیر

The Man Who Shot Liberty Valance John Ford ‐ 1962 #John_Ford

داستایوفسکی می‌گفت:" اگر هنر نبود، واقعیت ما را خفه می‌کرد." این جمله‌ شاید بهترین تعریف از هنر باشد. مفهومی که قرار است موضعی نسبت به واقعیات داشته باشد. اما آیا هنر وسیله‌ای برای از بین بردن واقعیات است؟ یا ابزاری برای فراموشی عالم واقع؟ چیزی که داستایفسکی از آن حرف می‌زند فراتر از اینهاست. در واقع او نمی‌خواهد هنر را تخدیر کننده بداند، بلکه معتقد است هنر تلطیف‌کننده است. شناختن مرز میان تخدیر و تلطیف معیار دقیقی در مواجهه با اثر هنری را در اختیار ما می‌گذارد. شاید مثالی از ژانر فراواقع ما را در این شناخت کمک کند. در دنیای هجوم فیلم‌های فانتزی و انواع علمی-تخیلی‌ها که مشتریان بسیاری هم در نسل نو ایجاد کرده‌است، یافتن هنر سخت است. آن هم فقط به همین دلیل که فئودورشان گفته. کافی‌است از خودمان بپرسیم: آیا این تصاویر همان چیزی است که قرار است پذیرش واقعیات را برای ما خوشایند کند و ترجمه‌ای قابل هضم از لقمه‌های بزرگ واقعی باشد؟ یا ما را از رودررویی با واقعیت برهاند و مانند مخدر در خلسه فرو برد؟ نوشته مریم شوندی #داستایوفسکی