🌈 Seventh-day Adventists SDA Group

🙏Devotion Time : 29-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-15(of 17) KJV Psalms 91:15 He shall call upon me, and I will answer him: I will be with him in trouble; I will deliver him, and honour him. From the walls of the city the long lines of the rebel army were in full view. The usurper was accompanied by a vast host, in comparison with which David's force seemed but a handful. But as the king looked upon the opposing forces, the thought uppermost in his mind was not of the crown and the kingdom, nor of his own life, that depended upon the wage of battle. The father's heart was filled with love and pity for his rebellious son. As the army filed out from the city gates David encouraged his faithful soldiers, bidding them go forth trusting that the God of Israel would give them the victory. But even here he could not repress his love for Absalom. As Joab, leading the first column, passed his king, the conqueror of a hundred battlefields stooped his proud head to hear the monarch's last message, as with trembling voice he said, “Deal gently for my sake with the young man, even with Absalom.” And Abishai and Ittai received the same charge—“Deal gently for my sake with the young man, even with Absalom.” But the king's solicitude, seeming to declare that Absalom was dearer to him than his kingdom, dearer even than the subjects faithful to his throne, only increased the indignation of the soldiers against the unnatural son. The place of battle was a wood near the Jordan, in which the great numbers of Absalom's army were only a disadvantage to him. Among the thickets and marshes of the forest these undisciplined troops became confused and unmanageable. And “the people of Israel were slain before the servants of David, and there was there a great slaughter that day of twenty thousand men.” Absalom, seeing that the day was lost, had turned to flee, when his head was caught between the branches of a widespreading tree, and his mule going out from under him, he was left helplessly suspended, a prey to his enemies. In this condition he was found by a soldier, who, for fear of displeasing the king, spared Absalom, but reported to Joab what he had seen. Joab was restrained by no scruples. He had befriended Absalom, having twice secured his reconciliation with David, and the trust had been shamelessly betrayed. But for the advantages gained by Absalom through Joab's intercession, this rebellion, with all its horrors, could never have occurred. Now it was in Joab's power at one blow to destroy the instigator of all this evil. “And he took three darts in his hand, and thrust them through the heart of Absalom.... And they took Absalom, and cast him into a great pit in the wood, and laid a very great heap of stones upon him.” [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/4rfK4tLXmDM For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights       

🙏 தியான நேரம் : 29-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-15 (17-ல்) அவன் என்னை நோக்கிக் கூப்பிடுவான், நான் அவனுக்கு மறுஉத்தரவு அருளிச்செய்வேன், ஆபத்தில் நானே அவனோடிருந்து, அவனைத் தப்புவித்து, அவனைக் கனப்படுத்துவேன். சங்கீதம் 91:15 பட்டணத்தின் சுவர்களிலிருந்து பார்த்தபோது கலக படையின் நீண்ட வரிசைகள் முழுவதும் காணப்பட்டது. அபகரிப்போன் பரந்த சேனையோடு இருந்தான். அதோடு ஒப்பிட்ட போது தாவீதின் படைகையளவே இருந்தது. ஆனால் எதிர்க்கும் படையை இராஜா பார்த்தபோது அவன் மனதில் வந்த முதல் சிந்தனை கிரீடமோ இராஜ்யமோ அல்ல, யுத்தத்தின் விளைவை சார்ந்திருந்த அவனுடைய சொந்த உயிரும் அல்ல. தகப்பனுடைய இருதயம் கலகக்கார மகன் மேல் இருந்த அன்பினாலும் பரிதாபத்தினாலும் நிறைந்தது. படை பட்டணத்தின் வாசலிலிருந்து சென்ற போது தாவீது தனக்கு உண்மையான படைவீரரை உற்சாகப்படுத்தி, இஸ்ரவேலின் தேவன் அவர்களுக்கு வெற்றி தருவார் என்று நம்பிச் செல்லும்படியாகக்கூறினான். இங்கே கூட அப்சலோமின் மேலிருந்த அன்பை அவனால் அடக்க முடியவில்லை . முதல் வரிசையை நடத்தின் யோவாப் அரசனைக் கடந்தபோது, நூற்றுக்கணக்கான யுத்தக்களங்களை வென்றிருந்த அவன், பெருமையான தன் தலையை அரசனின் கடைசி செய்தியைக் கேட்பதற்காக தாழ்த்தி னான். அப்போது நடுங்கும் குரலில் தாவீது : பிள்ளையாண்டானாகிய அப்சலோமை என்னிமித்தம் மெதுவாய் நடப்பியுங்கள் என்று கூறினான். அபிசாயும் ஈத்தாயும் பிள்ளையாண்டானாகிய அப்சலோமை என்னிமித்தம் மெதுவாய் நடப்பியுங்கள் என்ற அதே கட்டளையைப் பெற்றார்கள். ஆனால் அவனுடைய இராஜ்யத்தைக் காட்டிலும், அவனுடைய சிங்காசனத்திற்கு விசுவாசமாயிருந்த குடிகளைவிடவும், அப்சலோம்தான் அவனுக்கு மிகவும் நெருக்க மானவன் என்று அறிவிப்பதைப்போன்று தோன்றிய இராஜாவின் விசாரம், இயற்கைக்கு மாறான மகனுக்கு எதிரான வீரர்களின் கோபத்தை அதிகப்படுத்தவே செய்தது. யுத்த இடம் யோர்தானுக்கு அருகேயிருந்த ஒரு காடாக இருந்தது. அது மிக அதிக எண்ணிக்கையிலான அப்சலோமின் படைக்கு சாதகமற்றதாகவே இருந்தது. அந்தப் புதருக்கும் சதுப்பு நிலத்திற்கும் நடுவில் ஒழுங்கற்ற இந்த படைகள் குழப்பமடைந்து சமாளிக்கக்கூடாததாயிற்று. இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் தாவீதின் சேவகருக்கு முன்பாக முறிய அடிக்கப்பட்டார்கள்; அங்கே அன்றைய தினம் இருபதினாயிரம் பேர் மடியத்தக்கதாக பெரிய சங்காரம் உண்டாயிற்று. அந்த நாளில் தான் தோல்வியடைந்ததைக் கண்ட அப்சலோம் தப்பியோடுவதற்காகத் திரும்பினான். அப்போது பரந்திருந்த ஒரு மரத்தின் கிளைகளில் அவன் தலை மாட்டிக் கொண்டது. அவனுடைய கழுதை அவனுக்குக் கீழிருந்து தாண்டிச் சென்றது. உதவியற்றவனாக அவன் தன்னுடைய சத்துருக்களுக்கு இரையாகத் தொங்கிக்கொண்டிருந்தான். இந்த நிலையில் அவன் ஒருவீரனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டான். இராஜாவை அதிருப்திப்படுத்தும் பயத்தில் அப்சலோமை விட்டுவைத்த அவன், தான் கண்டதை யோவாபிடம் அறிவித்தான். யோவாப் எந்த வித மன உளைச்சலாலும் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை. அவன் அப்சலோமை நண்பனாக்கியிருந்தான். தாவீதோடு ஒப்புரவாவதற்கு இரண்டு முறை அவனுக்கு உதவியிருந்தான். அந்த நம்பிக்கை வெட்கத்திற்கேதுவாக காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. யோவாபின் இடைப்படு தலினால் அடைந்த ஆதாயங்கள் இல்லாத பட்சத்தில் அப்சலோமின் இந்தக் கலகம் அதன் அனைத்து பயங்கரங்களோடும் நடந்திருக் காது. இப்போது இந்த அனைத்து தீமையையும் தூண்டினவனை ஒரே அடியில் அழிப்பது யோவாபின் வல்லமையில் இருந்தது. தன் கையிலே மூன்று வல்லயங்களை எடுத்துக்கொண்டு, அப்ச லோம் இன்னும் கர்வாலிமரத்தின் நடுவிலே உயிரோடே தொங்குகையில், அவைகளை அவன் நெஞ்சிலே குத்தினான். அவர்கள் அப்சலோமை எடுத்து, அவனைக் காட்டிலுள்ள ஒரு பெரிய குழியிலே போட்டு, அவன் மேல் மகாபெரிய கற்குவியலைக் குவித்தார்கள். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 28-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-14 (of 17) KJV Psalms 3:3 But thou, O LORD, art a shield for me; my glory, and the lifter up of mine head. What were the feelings of the father and king, so cruelly wronged, in this terrible peril? “A mighty valiant man,” a man of war, a king, whose word was law, betrayed by his son whom he had loved and indulged and unwisely trusted, wronged and deserted by subjects bound to him by the strongest ties of honor and fealty—in what words did David pour out the feelings of his soul? In the hour of his darkest trial David's heart was stayed upon God, and he sang: “Lord, how are they increased that trouble me! Many are they that rise up against me. Many there be which say of my soul, There is no help for him in God. But Thou, O Lord, art a shield for me; My glory, and the lifter up of mine head. I cried unto the Lord with my voice, And He heard me out of His holy hill. I laid me down and slept; I awaked; for the Lord sustained me. I will not be afraid of ten thousands of people, That have set themselves against me round about.... Salvation belongeth unto the Lord: Thy blessing is upon Thy people.” Psalm 3:1-8. David and all his company—warriors and statesmen, old men and youth, the women and the little children—in the darkness of night crossed the deep and swift-flowing river. “By the morning light there lacked not one of them that was not gone over Jordan.” David and his forces fell back to Mahanaim, which had been the royal seat of Ishbosheth. This was a strongly fortified city, surrounded by a mountainous district favorable for retreat in case of war. The country was well-provisioned, and the people were friendly to the cause of David. Here many adherents joined him, while wealthy tribesmen brought abundant gifts of provision, and other needed supplies. Hushai's counsel had achieved its object, gaining for David opportunity for escape; but the rash and impetuous prince could not be long restrained, and he soon set out in pursuit of his father. “And Absalom passed over Jordan, he and all the men of Israel with him.” Absalom made Amasa, the son of David's sister Abigail, commander-in-chief of his forces. His army was large, but it was undisciplined and poorly prepared to cope with the tried soldiers of his father. David divided his forces into three battalions under the command of Joab, Abishai, and Ittai the Gittite. It had been his purpose himself to lead his army in the field; but against this the officers of the army, the counselors, and the people vehemently protested. “Thou shalt not go forth,” they said: “for if we flee away, they will not care for us; neither if half of us die, will they care for us: but thou art worth ten thousand of us: therefore now it is better that thou be ready to succour us out of the city. And the king said unto them, What seemeth you best I will do.” 2 Samuel 18:3, 4, R.V. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/YgWpauWqpRI For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights      

🙏 தியான நேரம் : 28-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-14 (17-ல்) ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் என் கேடகமும், என் மகிமையும், என் தலையை உயர்த்துகிறவருமாயிருக்கிறீர். சங்கீதம் 3:3 கொடுமையாகதவறிழைக்கப்பட்ட தகப்பனும் இராஜாவுமாக இருந்தவனுடைய உணர்வுகள் இந்த பயங்கரமான ஆபத்தில் என்னவாயிருந்தன? பராக்கிரமசாலி, யுத்த வீரன், ஒரு இராஜா, அவனுடைய வார்த்தை சட்டமாயிருந்தது. அப்படிப்பட்டவன் தான் நேசித்து திளைத்திருந்து ஞானமின்றி நம்பியிருந்த குமாரனால் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு, தவறிழைக்கப்பட்டு, கனம் மற்றும் விசுவாசத்தின் பலமான கட்டுகளால் அவனோடு கட்டப்பட்டிருந்த பிரஜைகளால் தவறிழைக்கப்பட்டு தனிமைப்படுத்தப்பட்டு எப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளில் தாவீது தன் ஆத்துமாவின் உணர்வுகளை ஊற்றுகிறான்? மிக இருண்ட போராட்டத்தின் மணி வேளைகளில் தாவீதின் இருதயம் தேவன் மேல் தங்கியிருந்தது. அவன். கர்த்தாவே, என் சத்துருக்கள் எவ்வளவாய்ப் பெருகியிருக்கிறார்கள்! எனக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்கள் அநேகர். தேவனிடத்தில் அவனுக்கு இரட்சிப்பு இல்லையென்று, என் ஆத்துமாவைக் குறித்துச் சொல்லுகிறவர்கள் அநேகராயிருக் கிறார்கள். ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் என் கேடகமும், என் மகிமையும், என் தலையை உயர்த்துகிறவருமாயிருக்கிறீர். நான் கர்த்தரை நோக்கிச் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டேன், அவர் தமது பரிசுத்த பர்வதத்திலிருந்து எனக்குச் செவிகொடுத்தார். நான் படுத்து நித்திரை செய்தேன் ; விழித்துக்கொண்டேன், கர்த்தர் என்னைத் தாங்குகிறார். எனக்கு விரோதமாகச் சுற்றிலும் படையெடுத்து வருகிற பதினாயிரம் பேருக்கும் நான் பயப்படேன் . கர்த்தாவே, எழுந்தருளும்; என் தேவனே, என்னை இரட்சியும். நீர் என் பகைஞர் எல்லாரையும் தாடையிலே அடித்து, துன்மார்க்கருடைய பற்களைத் தகர்த்துப் போட்டீர். இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது; தேவரீருடைய ஆசீர்வாதம் உம்முடைய ஜனத்தின் மேல் இருப்பதாக (சங்.3:1-8) என்று பாடினான். தாவீதும் அவன் கூட்டத்தாரெல்லாரும் போர்வீரரும் அனுபவமும் மதிப்பும் கொண்ட ஆலோசகரும், வயதானவர்களும் வாலிபரும், பெண்களும் குழந்தைகளும் இரவின் இருளில் ஆழமும் வேகமுமாக ஓடியிருந்த ஆற்றைக் கடந்தனர். பொழுது விடிகிறதற்குள்ளாக யோர்தானைக் கடவாதவன் ஒருவனும் இல்லை . தாவீதும் அவனுடைய படைகளும் இஸ்போசேத்தின் சிங்காச னமிருந்த மக்னாயீமிற்குச் சென்றனர். இது பலமாக பாதுகாக் கப்பட்டிருந்து, ஒருவேளையுத்தம் ஏற்படுமானால் ஒதுங்குவதற்குத் தகுதியான இடமாக மலைப்பட்டணங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது. இந்த தேசம் நன்கு வளமாயிருந்தது; மக்கள் தாவீதின் காரியத்திற்கு நண்பர்களாக இருந்தனர். இங்கே அநேக ஆதரவாளர்கள் அவ னோடு சேர்ந்தனர். ஐசுவரியவான்களான கோத்திரத்தார் ஏராளமான உணவுகளையும் தேவையான பொருட்களையும் பரிசா கக் கொடுத்தனர். ஊசாயின் ஆலோசனை தப்பிப்பதற்கான சந்தர்ப்பத்தை தாவீதிற்குக் கொடுத்து அதன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றியது. ஆனால் கண்மூடித்தனமும் மூர்க்கமுமான இளவரசனை அதிக காலம் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை . விரைவில் அவன் தன் தகப் பனைத் துரத்திச் சென்றான். அப்சலோமும் சகல இஸ்ரவேல ரோடுங்கூட யோர்தானைக் கடந்தான். அப்சலோம் தாவீன் சகோதரியான அபிகாயிலின் மகனான அமாசாவை தன் படைக்கு தளபதியாக்கியிருந்தான். அவனுடைய படை பெரியதாக இருந்தது. எனினும் ஒழுங்கற்றதும் அவனுடைய தகப்பனின் அனுபவப்பட்ட படைவீரரோடு எதிர்த்து நிற்க ஆயத்தமற்றதாகவும் இருந்தது. யோவாப், அபிசாய், கித்தியனாகிய ஈத்தாய், இவர்களின்கீழ் தாவீது தன் படைகளை மூன்று பட்டாளங்களாகப் பிரித்தான். போர்க்களத்தில் தன்னுடைய படையை தானே நடத்துவது அவனுடைய நோக்கமாக இருந்தது. ஆனால் இதற்கு படையின் அதிபதிகளும் ஆலோசகரும் மக்களும் தீவிரமாக எதிர்ப்புத் தெரிவித்து, நீர் புறப்படவேண்டாம், நாங்கள் முறிந்தோடிப்போனாலும், அவர்கள் எங்கள் காரியத்தை ஒரு பொருட்டாக எண்ண மாட்டார்கள்; எங்களில் பாதிப்பேர் செத்துப்போனாலும், எங்கள் காரியத்தைப்பற்றிக் கவலைப்படமாட்டார்கள்; நீரோ, எங்களில் பதினாயிரம் பேருக்குச் சரி, நீர் பட்டணத்தில் இருந்துகொண்டு, எங்களுக்கு உதவி செய்கிறது எங்களுக்கு நலமாயிருக்கும் என்றார்கள். அப்பொழுது ராஜா அவர்களைப் பார்த்து உங்களுக்கு நலமாய்த் தோன்றுகிறதைச் செய்வேன் (2 சாமு. 18:3, 4) என்றான். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 27-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-13 (of 17) KJV Romans 6:23 For the wages of sin is death; but the gift of God is eternal life through Jesus Christ our Lord. “And Absalom and all the men of Israel said, The counsel of Hushai the Archite is better than the counsel of Ahithophel.” But there was one who was not deceived—one who clearly foresaw the result of this fatal mistake of Absalom's. Ahithophel knew that the cause of the rebels was lost. And he knew that whatever might be the fate of the prince, there was no hope for the counselor who had instigated his greatest crimes. Ahithophel had encouraged Absalom in rebellion; he had counseled him to the most abominable wickedness, to the dishonor of his father; he had advised the slaying of David and had planned its accomplishment; he had cut off the last possibility of his own reconciliation with the king; and now another was preferred before him, even by Absalom. Jealous, angry, and desperate, Ahithophel “gat him home to his house, to his city, and put his household in order, and hanged himself, and died.” Such was the result of the wisdom of one, who, with all his high endowments, did not make God his counselor. Satan allures men with flattering promises, but in the end it will be found by every soul, that the “wages of sin is death.” Romans 6:23. Hushai, not certain that his counsel would be followed by the fickle king, lost no time in warning David to escape beyond Jordan without delay. To the priests, who were to forward it by their sons, Hushai sent the message: “Thus and thus did Ahithophel counsel Absalom and the elders of Israel; and thus and thus have I counseled. Now therefore ... lodge not this night in the plains of the wilderness, but speedily pass over; lest the king be swallowed up, and all the people that are with him.” The young men were suspected and pursued, yet they succeeded in performing their perilous mission. David, spent with toil and grief after that first day of flight, received the message that he must cross the Jordan that night, for his son was seeking his life. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/VvlUc498ABs?feature=shared For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights       

🙏 தியான நேரம் : 27-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-13 (17-ல்) பாவத்தின் சம்பளம் மரணம், தேவனுடைய கிருபைவரமோ நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினால் உண்டான நித்தியஜீவன். ரோமர் 6:23 அப்பொழுது அப்சலோமும் இஸ்ரவேல் மனுஷர் அனைவரும் : அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையைப் பார்க்கிலும் அற்கியனாகிய ஊசாயின் ஆலோசனை நல்லது என்றார்கள். ஆனால் வஞ்சிக்கப்படாத ஒருவன் அப்சலோமினுடைய அழிவிற்கேதுவான தவறின் விளைவுகளை முன்னதாகவே தெளிவாகக் கண்ட ஒருவன் இருந்தான். கலகக்காரரின் முயற்சி தோல்வியடைந்ததை அகிதோப்பேல் கண்டான். இளவரசனின் முடிவு என்னவாக இருப்பினும் அவனுடைய மகா பெரிய குற்றத்தைத் தூண்டிவிட்ட ஆலோசகனுக்கு அங்கே நம்பிக்கை இல்லை. அகிதோப்பேல் அப்சலோமை கலகத்தில் உற்சாகப் படுத்தியிருந்தான். மிகவும் அருவருக்கப்படத்தக்க துன்மார்க் கத்திற்கு அவன் தகப்பனுடைய கன்னத்திற்கேதுவாக அவனுக்கு ஆலோசனை சொல்லியிருந்தான். தாவீதை கொல்லும் படி அறிவுறுத்தி அதை நிறைவேற்ற திட்டமும் பண்ணியிருந்தான். இராஜாவுடனான தன் சொந்த ஒப்புரவாகுதலுக்கான கடைசிச் சந்தர்ப்பத்தையும் அவன் விட்டிருந்தான். இப்போது அப்சலோ மாலும் அவனுக்கு முன்பாக வேறொருவன் முக்கியப்படுத்தப் பட்டான் பொறாமையும் கோபமும் விரக்தியும் அடைந்த அகிதோப் போல் தன் கழுதையின் மேல் சேணம்வைத்து ஏறி, தன் ஊரில் இருக்கிற தன் வீட்டுக்குப்போய், தன் வீட்டுக்காரியங்களை ஒழுங்குபடுத்தி, நான்று கொண்டு செத்தான். இப்படிப்பட்டதே தன்னுடைய அனைத்துத் திறமைகளோடும் தேவனை தன்னுடைய ஆலோசகராக வைக்காத ஒருவனுடைய ஞானத்தின் விளைவு . சாத்தான் மனிதனை முகஸ்துதி செய்யும் வாக்குத்தத்தங்களால் மயக்குகிறான். ஆனால் பாவத்தின் சம்பளம் மரணம் (ரோமர் 6:23) என்பது கடைசியில் ஒவ்வொரு ஆத்துமாவினாலும் கண்டறி யப்படும். நிலையற்ற இராஜாவால் தன்னுடைய ஆலோசனை எடுத்துக் கொள்ளப்படும் என்பதில் ஊசாய் நிச்சயமற்றிருந்து, தாமதிக்காது யோர்தானைத் தாண்டி தப்பிச் செல்லும்படி தாவீதை எச்சரிக்க நேரத்தை வீணாக்காதிருந்தான். தங்கள் குமாரர் மூலமாக அதை அனுப்பவிருந்த ஆசாரியர்களிடம் ஊசாய். இன்ன இன்னபடி அகித்தோப்பேல் அப்சலோமுக்கும் இஸ்ரவேலின் மூப்பருக்கும் ஆலோசனை சொன்னான், நானோ இன்ன இன்னபடி ஆலோசனை சொன்னேன். இப்பொழுதும் நீர் இன்று இராத்திரி வனாந்தரத்தின் வெளிகளில் தங்க வேண்டாம் ; ராஜாவும் அவரோடிருக்கிற சகல ஜனங்களும் விழுங்கப்படாதபடிக்குத் தாமதம் இல்லாமல் அக்கரைப்பட வேண்டும் என்று செய்தி அனுப்பினான். வாலிபர்கள் சந்தேகிக்கப்பட்டு பின்தொடரப்பட்டனர். எனினும் ஆபத்தான ஊழியத்தை நடப்பிப்பதில் அவர்கள் வெற்றியடைந்தனர். முதல் நாள் ஓட்டத்தின் உழைப்போடும் வருத்தத்தோடும் இருந்த தாவீது, அவனுடைய குமாரன் அவன் உயிரை தேடிக்கொண்டிருப்பதால் அந்த இரவில் கண்டிப்பாக யோர்தானை கடக்க வேண்டும் என்ற செய்தியைப் பெற்றுக் கொண்டான். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 26-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-12 (of 17) KJV Psalms 33:16 There is no king saved by the multitude of an host: a mighty man is not delivered by much strength. Having succeeded in the plot for securing his own safety, Ahithophel urged upon Absalom the necessity of immediate action against David. “Let me now choose out twelve thousand men,” he said, “and I will arise and pursue after David this night: and I will come upon him while he is weary and weak-handed, and will make him afraid: and all the people that are with him shall flee; and I will smite the king only: and I will bring back all the people unto thee.” This plan was approved by the king's counselors. Had it been followed, David would surely have been slain, unless the Lord had directly interposed to save him. But a wisdom higher than that of the renowned Ahithophel was directing events. “The Lord had appointed to defeat the good counsel of Ahithophel, to the intent that the Lord might bring evil upon Absalom.” Hushai had not been called to the council, and he would not intrude himself unasked, lest suspicion should be drawn upon him as a spy; but after the assembly had dispersed, Absalom, who had a high regard for the judgment of his father's counselor, submitted to him the plan of Ahithophel. Hushai saw that if the proposed plan were followed, David would be lost. And he said, “The counsel that Ahithophel hath given is not good at this time. For, said Hushai, thou knowest thy father and his men, that they be mighty men, and they be chafed in their minds, as a bear robbed of her whelps in the field: and thy father is a man of war, and will not lodge with the people. Behold, he is hid now in some pit, or in some other place;” he argued that, if Absalom's forces should pursue David, they would not capture the king; and should they suffer a reverse, it would tend to dishearten them and work great harm to Absalom's cause. “For,” he said, “all Israel knoweth that thy father is a mighty man, and they which be with him are valiant men.” And he suggested a plan attractive to a vain and selfish nature, fond of the show of power: “I counsel that all Israel be generally gathered unto thee, from Dan even to Beer-sheba, as the sand that is by the sea for multitude; and that thou go to battle in thine own person. So shall we come upon him in some place where he shall be found, and we will light upon him as the dew falleth on the ground: and of him and of all the men that are with him there shall not be left so much as one. Moreover, if he be gotten into a city, then shall all Israel bring ropes to that city, and we will draw it into the river, until there be not one small stone found there. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/yL_IJ2YqiCY? For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights     

🙏 தியான நேரம் : 26-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-12 (17-ல்) எந்த ராஜாவும் தன் சேனையின் மிகுதியால் இரட்சிக்கப்படான், சவுரியவானும் தன் பலத்தின் மிகுதியால் தப்பான். சங்கீதம் 33:16 தன்னுடைய பாதுகாப்பைச் சம்பாதிக்கும் திட்டத்தில் வெற்றியடைந்தவனாக தாவீதிற்கு எதிரான உடனடி செயலின் அவசியத்தைக் குறித்து அகிதோப்பேல் அப்சலோமை துரிதப்படுத்தினான். நான் பன்னீராயிரம் பேரைத்தெரிந்து கொண்டு எழுந்து, இன்று இராத்திரி தாவீதைப் பின்தொடர்ந்து போகட்டும். அவன் விடாய்த்தவனும் கைதளர்ந்தவனுமாயிருக்கையில், நான் அவனிடத்தில் போய், அவனைத் திடுக்கிடப் பண்ணுவேன், அப்போது அவனோடிருக்கும் ஜனங்களெல்லாரும் ஓடிப்போவதினால், நான் ராஜா ஒருவனை மாத்திரம் வெட்டி, ஜனங்களை யெல்லாம் உம்முடைய வசமாய்த் திரும்பப் பண்ணுவேன் என்று கூறினான். இந்தத் திட்டம் இராஜாவின் ஆலோசகரால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. அது செய்யப்பட்டிருக்குமானால் தாவீரை தக் காக்க ஆண்டவர் தலையிடாத பட்சத்தில் அவன் நிச்சயமாக கொல்லப் பட்டிருப்பான். ஆனால் புகழ்பெற்ற அகிதோப்போலைக் காட்டிலும் உயர்ந்த ஞானம் காரியங்களை நடத்தி வந்தது. இப்படிக் கர்த்தர் அப்சலோமின் மேல் பொல்லாப்பை வரப்பண்ணும் பொருட்டு, அகித்தோப்பேலின் நல்ல ஆலோசனையை அபத்தமாக்கிறதற்குக் கர்த்தர் கட்டளையிட்டார். ஊசாய் ஆலோசனைக்கு அழைக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. வேவுகாரன் என்ற சந்தேகம் அவன் மேல் வைக்கப்படாதபடி அழைக்கப்படாதபோது அவன் நுழைய மாட்டான். ஆனால் கூட்டம் கலைந்த பிறகு தன் தகப்பனுடைய ஆலோசகன்மேல் உயர்ந்த மதிப்பு வைத்திருந்த அப்சலோம் அகிதோப்பேலின் திட்டத்தை அவன் முன் காண்பித்தான். கொடுக்கப்பட்ட திட்டம் செயல்படுத்தப்படுமானால் தாவீது மரிப்பான் என்பதை ஊசாய் கண்டான். எனவே, அகித்தோப்போல் இந்தவிசை சொன்ன ஆலோசனை நல்லதல்ல என்றான். மேலும் ஊசாய்: உம்முடைய தகப்பனும் அவன் மனுஷரும் பலசாலிகள் என்றும், வெளியிலே குட்டிகளைப் பறிகொடுத்த கரடியைப்போல மனமெரிகிறவர்கள் என்றும் நீர் அறிவீர்; உம்முடைய தகப்பன் யுத்த வீரனுமாயிருக்கிறார், அவர் இராக்காலத்தில் ஜனங்களோடே தங்கமாட்டார். இதோ, அவர் இப்பொழுது ஒரு கெபியிலாவது, வேறே யாதோரிடத்திலாவது ஒளித்திருப்பார் என்று கூறினான். அப்சலோமின் படைகள் தாவீதைத் தொடருமானால் அவர்கள் இராஜாவை பிடிக்கமாட்டார்கள். ஒருவேளை பின்னிடுவார்களானால் அது அவர்களை சோர்வடையச் செய்து அப்சலோமின் காரியத்திற்கு மிகுந்த தீங்கு விளைவிக்கும் என்று வாதிட்டான். ஏனெனில் உம்முடைய தகப்பன் சவுரியவான் என்றும் அவரோடிருக்கிறவர்கள் பலசாலிகள் என்றும், இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் அறிவார்கள் என்றான். மேலும் வல்லமையை வெளிக்காட்டுவதில் விருப்பமுடைய வீணானதும் சுயநலமுமான இயல்வை கவருகிற ஒரு திட்டத்தை அவன் யோசனையாகக் கூறினான். நான் சொல்லுகிற யோசனையாவது, தான் முதல் பெயெர்செபா மட்டும் இருக்கிற கடற்கரை மணலத்தனை திரட்சியான இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் உம்மண்டையில் கூட்டப்பட்டு, நீர் தானே கூட யுத்தத்துக்குப் போகவேண்டும். அப்பொழுது அவரைக் கண்டுபிடிக்கிற எவ்விடத்திலாகிலும் நாம் அவரிடத்தில் போய், பனி பூமியின் மேல் இறங்குவது போல் அவர்மேல் இறங்குவோம், அப்படியே அவரோடிருக்கிற எல்லா மனுஷரிலும் ஒருவனும் அவருக்கு மீந்திருப்பதில்லை. ஓரு பட்டணத்திற்குள் புகுந்தாரேயானால், இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் அந்தப் பட்டணத்தின் மேல் கயிறுகளைப் போட்டு, அங்கே ஒரு பொடிக்கல்லும் காணப்படாதே போகுமட்டும், அதை இழுத்து ஆற்றிலே போடுவார்கள் என்றான். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 25-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-11 (of 17) KJV Proverbs 1:33 But whoso hearkeneth unto me shall dwell safely, and shall be quiet from fear of evil. Soon after David left Jerusalem, Absalom and his army entered, and without a struggle took possession of the stronghold of Israel. Hushai was among the first to greet the new-crowned monarch, and the prince was surprised and gratified at the accession of his father's old friend and counselor. Absalom was confident of success. Thus far his schemes had prospered, and eager to strengthen his throne and secure the confidence of the nation, he welcomed Hushai to his court. Absalom was now surrounded by a large force, but it was mostly composed of men untrained for war. As yet they had not been brought into conflict. Ahithophel well knew that David's situation was far from hopeless. A large part of the nation were still true to him; he was surrounded by tried warriors, who were faithful to their king, and his army was commanded by able and experienced generals. Ahithophel knew that after the first burst of enthusiasm in favor of the new king, a reaction would come. Should the rebellion fail, Absalom might be able to secure a reconciliation with his father; then Ahithophel, as his chief counselor, would be held most guilty for the rebellion; upon him the heaviest punishment would fall. To prevent Absalom from retracing his steps, Ahithophel counseled him to an act that in the eyes of the whole nation would make reconciliation impossible. With hellish cunning this wily and unprincipled statesman urged Absalom to add the crime of incest to that of rebellion. In the sight of all Israel he was to take to himself his father's concubines, according to the custom of oriental nations, thus declaring that he succeeded to his father's throne. And Absalom carried out the vile suggestion. Thus was fulfilled the word of God to David by the prophet, “Behold, I will raise up evil against thee out of thine own house, and I will take thy wives before thine eyes, and give them unto thy neighbor.... For thou didst it secretly: but I will do this thing before all Israel, and before the sun.” 2 Samuel 12:11, 12. Not that God prompted these acts of wickedness, but because of David's sin He did not exercise His power to prevent them. Ahithophel had been held in high esteem for his wisdom, but he was destitute of the enlightenment which comes from God. “The fear of the Lord is the beginning of wisdom” (Proverbs 9:10); and this, Ahithophel did not possess, or he could hardly have based the success of treason upon the crime of incest. Men of corrupt hearts plot wickedness, as if there were no overruling Providence to cross their designs; but “He that sitteth in the heavens shall laugh: the Lord shall have them in derision.” Psalm 2:4. The Lord declares: “They would none of My counsel: they despised all My reproof. Therefore shall they eat of the fruit of their own way, and be filled with their own devices. For the turning away of the simple shall slay them, and the prosperity of fools shall destroy them.” Proverbs 1:30-32. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/TsMGfduYIKY For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights       

🙏 தியான நேரம் : 25-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-11 (17-ல்) எனக்குச் செவிகொடுக்கிறவன் எவனோ, அவன் விக்கினமின்றி வாசம்பண்ணி, ஆபத்திற்குப் பயப்படாமல் அமைதியாயிருப்பான். நீதிமொழிகள் 1:33 தாவீது எருசலேமை விட்டுச் சென்றதும் அப்சலோமும் அவனுடைய படையும் நுழைந்து இஸ்ரவேலின் அரண்களை எந்தப் போராட்டமுமின்றி ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது. புதிதாக முடிசூட்டப்பட்ட அரசனை முதலில் வாழ்த்தினவர்களில் ஊசாயும் இருந்தான். இளவரசன் தன்னுடைய தகப்பனின் பழைய நண்பனும் ஆலோசகனுமாயிருந்தவனுடைய இணக்கத்திற்காக ஆச்சரியமும் களிப்பு மடைந்தான். அப்சலோம் வெற்றியைக் குறித்து நம்பிக்கையாயிருந்தான். இவ்வளவு தூரம் அவனுடைய ச தித்திட்டங்கள் செழிப்படைந்திருந்தன. தன்னுடைய சிங்காச னத்தை உறுதிப்படுத்தி, தேசத்தின் நம்பிக்கையை பெறும் ஆசையில் ஊசாயை அவைக்கு வரவேற்றான். அப்சலோம் இப்போது பெரிய படையினால் சூழப்பட்டிருந் தான். ஆனால் அது யுத்தத்திற்குப் பழக்கமில்லாத மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. இதுவரையிலும் அவர்கள் போராட்டத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கவில்லை. தாவீதின் சூழ்நிலை நம்பிக்கையற்றது அல்ல என்று அகி தோப்போல் நன்கு அறிந்திருந்தான். தேசத்தின் மிகப் பெரிய பகுதி இன்னமும் அவனுக்கு உண்மையாக இருந்தது. இராஜாவிற்கு உண்மையாக இருந்து யுத்தத்தில் பழகியிருந்த யுத்த வீரர்களால் அவன் சூழப்பட்டிருந்தான். அவனுடைய படைதிறமையும் அனுபவமுங் கொண்ட தளபதிகளால் நடத்தப்பட்டிருந்தது. புதிய அரசனுக்கு ஆதரவாக எழும்பின் முதல் உற்சாக கொந்தளிப்பிற்குப்பின் ஒரு எதிர்விளைவு வரும் என்று அகிதோப்போல் அறிந்திருந்தான். கலகம் தோல்வியடையுமானால் அப்சலோம் தன் தகப்பனோடு ஒப்புரவைப் பெறக்கூடும். அப்போது அகிதோப்போல் முதன்மை ஆலோசகனாக கலகத்திற்கான முதல் முக்கிய காரணனாக வைக்கப்படுவான். அவன் மீது மிகவும் பாரமான தண்டனைகள் விழும். அப்சலோம் தன் அடிகளை பின்னாக வைப்பதை தடுக்கும்படி, ஒப்புரவாவதை கூடாத காரியமாக்க முழு தேசத்தின் பார்வையிலும் செயல்பட ஆலோசனை கூறினான். பாதாளத்தின் தந்திரத்தோடு இந்த தந்திரசாலி, முறைகேடான கலகத்தோடு முறைகேடான குற்றத்தையும் இணைக்க அப்சலோமை நெருக்கினான். அனைத்து இஸ்ரவேலின் பார்வையிலும் தன் தகப்பனுடைய மறுமனையாட்டிகளை தனக்கு எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். கிழக்கத்திய நாடுகளின் வழக்கத்தின்படி, இவ்விதம் தன் தகப்பனின் சிங்காசனத்தை தான் எடுத்துக் கொண்டதாக அறிவிக்க வேண்டும். அப்சலோம் இந்த தீய ஆலோசனையை செயல்படுத்தினான். இவ்விதம், இதோ, நான் உன் வீட்டிலே பொல்லாப்பை உன்மேல் எழும்பப்பண்ணி, உன் கண்கள் பார்க்க, உன் ஸ்திரீகளை எடுத்து, உனக்கு அடுத்தவனுக்குக் கொடுப்பேன்; .... நீ ஒளிப்பிடத்தில் அதைச் செய்தாய், நானோ இந்தக் காரியத்தை இஸ்ரவேலர் எல்லாருக்கு முன்பாகவும், சூரியனுக்கு முன்பாகவும் செய் விப்பேன் (2சாமு. 12:11, 12) என்று தீர்க்கதரிசியினால் தாவீதிற்கு கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய வார்த்தை நிறைவேறியது. தேவன் இந்த தீமையான செயல்களைத் தூண்டினார் என்றல்ல, தாவீதின் பாவத்தினிமித்தம் அவைகளைத் தடுக்க அவர் தம்முடைய வல்லமையை உபயோகிக்கவில்லை. அகிதோப்போல் அவனுடைய ஞானத்தினிமித்தம் மிக உயர் வாக மதிக்கப்பட்டிருந்தான். ஆனாலும் தேவனிடமிருந்து வரும் வெளிச்சம் இல்லாதிருந்தான். கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம். நீதி 9:10. இது அகிதோப்பேலிடம் இல்லாதிருந்தது. அவ்வாறில்லையெனில் துரோகத்தின் வெற்றியை முறைகேடான குற்றத்தின் மேல் வைத்திருக்கமாட்டான். தங்களுடைய திட்டங்களை மேற்கொள்ள, எல்லாவற்றையும் ஆட்சி செய்யும் ஒருவர் இல்லை என்பதைப் போல் கெட்ட இருதயமுள்ள மனிதர் துன்மார்க்கத்தைத் திட்டம் பண்ணுகிறார்கள். ஆனால் பரலோகத்தில் வீற்றிருக்கிறவர் நகைப்பார்; ஆண்டவர் அவர்களை இகழுவார். சங் 2:4. என் ஆலோசனையை அவர்கள் விரும்பவில்லை, என் கடிந்து கொள்ளுதலையெல்லாம் அசட்டை பண்ணினார்கள். ஆகையால் அவர்கள் தங்கள் வழியின் பலனைப் புசிப்பார்கள், தங்கள் யோசனைகளினால் திருப்தியடைவார்கள். பேதைகளின் மாறுபாடு அவர்களைக் கொல்லும், மூடரின் நிர்விசாரம் அவர்களை அழிக்கும் (நீதி. 1:30-32) என்று ஆண்டவர் அறிவிக்கிறார். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 24-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-10 (of 17) KJV Psalms 89:33 Nevertheless my lovingkindness will I not utterly take from him, nor suffer my faithfulness to fail. Many a wrongdoer has excused his own sin by pointing to David's fall, but how few there are who manifest David's penitence and humility. How few would bear reproof and retribution with the patience and fortitude that he manifested. He had confessed his sin, and for years had sought to do his duty as a faithful servant of God; he had labored for the upbuilding of his kingdom, and under his rule it had attained to strength and prosperity never reached before. He had gathered rich stores of material for the building of the house of God, and now was all the labor of his life to be swept away? Must the results of years of consecrated toil, the work of genius and devotion and statesmanship, pass into the hands of his reckless and traitorous son, who regarded not the honor of God nor the prosperity of Israel? How natural it would have seemed for David to murmur against God in this great affliction! But he saw in his own sin the cause of his trouble. The words of the prophet Micah breathe the spirit that inspired David's heart. “When I sit in darkness, the Lord shall be a light unto me. I will bear the indignation of the Lord, because I have sinned against Him, until He plead my cause, and execute judgment for me.” Micah 7:8, 9. And the Lord did not forsake David. This chapter in his experience, when, under cruelest wrong and insult, he shows himself to be humble, unselfish, generous, and submissive, is one of the noblest in his whole experience. Never was the ruler of Israel more truly great in the sight of heaven than at this hour of his deepest outward humiliation. Had God permitted David to go on unrebuked in sin, and while transgressing the divine precepts, to remain in peace and prosperity upon his throne, the skeptic and infidel might have had some excuse for citing the history of David as a reproach to the religion of the Bible. But in the experience through which He caused David to pass, the Lord shows that He cannot tolerate or excuse sin. And David's history enables us to see also the great ends which God has in view in His dealings with sin; it enables us to trace, even through darkest judgments, the working out of His purposes of mercy and beneficence. He caused David to pass under the rod, but He did not destroy him; the furnace is to purify, but not to consume. The Lord says, “If they break My statutes, and keep not My commandments; then will I visit their transgression with the rod, and their iniquity with stripes. Nevertheless My loving-kindness will I not utterly take from him, nor suffer My faithfulness to fail.” Psalm 89:31-33. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/4iSIaUfhzF0 For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights       

🙏 தியான நேரம் : 24-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-10 (17-ல்) ஆனாலும் என் கிருபையை அவனை விட்டு விலக்காமலும், என் உண்மையில் பிசகாமலும் இருப்பேன். சங்கீதம் 89:33 தவறு செய்கிற அநேகர் தங்களுடைய சொந்தப் பாவங்களுக்கு தாவீதின் விழுகையைச் சுட்டிக்காட்டி சாக்குக் கொடுக்கின்றனர். ஆனால் எத்தனை வெகு சிலர் தாவீதின் மனவருத்தத்தையும் தாழ்மையையும் வெளிக்காட்டுகின்றனர் ! அவன் வெளிக்காட்டின் பொறுமையோடும் மனபலத்தோடும் எத்தனை பேர் கடிந்துகொள்ளுதலையும் தண்டனையையும் சகிப்பார்கள்? அவன் தன் பாவத்தை அறிக்கையிட்டிருந்து, தேவனுடைய உண்மையுள்ள ஊழியக்காரனாக, தன்னுடைய கடமையைச் செய்யவருடங்களாகத் தேடியிருந்தான். தன்னுடைய இராஜ்யத்தை மேற்கொண்டுவர அவன் உழைத்திருந்தான். அவனுடைய ஆட்சியின்கீழ் இதற்கு முன் ஒருபோதும் பெற்றிராத பலத்தையும் செழிப்பையும் அது அடைந்திருந்தது. தேவனுடைய வீட்டைக் கட்டுவதற்காக ஐசுவரியமான பொருட்களை அவன் சேகரித்திருந்தான். இப்போது அவனுடைய வாழ்நாளின் அனைத்து ஊழியமும் அப்புறம் துடைத்தெறியப்படுமோ? அர்ப்பணிப்பான வருடங்களின் உழைப்புகளும், ஞானமும் பயபக்தியும் அனுபவமும் மரியாதையுமான உழைப்பும், தேவனுடைய கனத்தையும் இஸ்ரவேலின் செழிப்பையும் கருத்தில் கொள்ளாத கட்டுப்பாடற்ற துரோக மகனின் கைகளில் தாண்டிப் போகுமா? இந்த மாபெரும் துன்பத்தில் தேவனுக்கு எதிராக முறுமுறுப்பது தாவீதிற்கு எவ்வளவு இயல்பானதாகத் தோன்றியிருக்கும்! ஆனால் அவன் தன்னுடைய சொந்தப் பாவத்தில், பிரச்சனைக்கான காரணத்தைக் கண்டான். தாவீதின் இருதயத்தை ஏவியிருந்த ஆவியை மீகா தீர்க்கதரிசியின் வார்த்தைகள் விளக்குகிறது. நான் இருளிலே உட்கார்ந்தால், கர்த்தர் எனக்கு வெளிச்சமாயிருப்பார். நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாகப் பாவஞ் செய்தேன், அவர் எனக்காக வழக்காடி என் நியாயத்தை விசாரிக்கு மட்டும் அவருடைய கோபத்தைச் சுமப்பேன் - மீகா 7:8, 9. ஆண்டவர் தாவீதைக் கைவிடவில்லை . மிகக் கொடுமையான தவறுமற்றும் அவமானத்தின் கீழிருந்த அவனுடைய அனுபவத்தின் இந்தப் பகுதியில் அவன் தன்னை தாழ்மையானவனாகவும் சுயநலமற்றவனாகவும் தாராளமானவனாகவும் அடங்குகிறவனாகவும் காண்பித்தது, அவனுடைய முழு அனுபவத்திலும் மிக நேர்த்தியானவைகளில் ஒன்றாக இருந்தது. வெளிப்படையான, மிக ஆழமான இந்த சிறுமையின் மணி நேரத்தில் இருந்ததைப்போன்று இஸ்ரவேலின் அதிபதி வேறு ஒருபோதும் பரலோகத்தின் பார்வையில் மிகவும் மெய்யாகவே பெரியவனாக இருந்ததில்லை. பாவத்தில் கண்டிக்கப்படாதிருக்கவும், தேவனுடைய நியமங்களை மீறின் போது சமாதானத்திலும் செழிப்பிலும் தன்னுடைய சிங்காசனத்தில் அமரவும் தேவன் தாவீதை அனுமதித்திருந்தால், அவன் சரித்திரத்தை வேதாகம மதத்திற்கு நிந்தனையாக குறிப்பிட்டுக் காட்ட சந்தேகிக்கிறவர்களுக்கும் சமய நம்பிக்கையற்றவர்களுக்கும் சில காரணங்கள் கிடைத்திருக்கும். ஆனால் தாவீதை இந்த அனுபவத்திற்குள் கடக்கச் செய்ததால், தம்மால் பாவத்தை சகித்துக்கொள்ளவும் முடியாது அதற்கான ச ராக்குப்போக்குகளை ஏற்றுக்கொள்ளவும் முடியாது என்று ஆண்டவர் காண்பிக்கிறார். பாவத்தை நடத்துவதில் எப்படிப்பட்ட மாபெரும் முடிவுகளை தேவன் தமது பார்வையில் வைத்திருக்கிறார் என்பதைக் காண தாவீதின் சரித்திரம் நம்மை நடத்துகிறது. மிக இருண்ட நியாயத்தீர்ப்புகளின் வழியாகவும் அவருடைய கிருபையையும் நன்மையான நோக்கங்களின் செயல்பாடுகளையும் தடங்காண அது நம்மைத் தகுதிப்படுத்துகிறது. அவர் தாவீதை கோலின் கீழ் கடந்து வரச் செய்தார். ஆனால் அவனை அழிக்கவில்லை. உலை சுத்திகரிப்பதற்கே, பாசிப்பதற்கு அல்ல. ஆண்டவர் : என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளாமல், என் நியமங்களை மீறி நடந்தால், அவர்கள் மீறுதலை மிலாற்றினாலும், அவர்கள் அக்கிரமத்தை வாதைகளினாலும் தண்டிப்பேன். ஆனாலும் என் கிருபையை அவனை விட்டு விலக்காமலும், என் உண்மையில் பிச்காமலும் இருப்பேன் (சங். 89:31-33) என்று கூறுகிறார். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 23-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-9 (of 17) KJV 2 Samuel 23:17 And he said, Be it far from me, O LORD, that I should do this: is not this the blood of the men that went in jeopardy of their lives? therefore he would not drink it. These things did these three mighty men. Of David's sacred regard for human life, striking evidence had been given, even while he himself was hunted like a beast of prey. One day while he was hidden in the cave of Adullam, his thoughts turning back to the untroubled freedom of his boyhood life, the fugitive exclaimed, “Oh that one would give me drink of the water of 0the well of Bethlehem, which is by the gate!” 2 Samuel 23:13-17. Bethlehem was at that time in the hands of the Philistines; but three mighty men of David's band broke through the guard, and brought of the water of Bethlehem to their master. David could not drink it. “Be it far from me,” he cried; “is not this the blood of the men that went in jeopardy of their lives?” And he reverently poured out the water as an offering to God. David had been a man of war, much of his life had been spent amid scenes of violence; but of all who have passed through such an ordeal, few indeed have been so little affected by its hardening, demoralizing influence as was David. David's nephew, Abishai, one of the bravest of his captains, could not listen patiently to Shimei's insulting words. “Why,” he exclaimed, “should this dead dog curse my lord the king? let me go over, I pray thee, and take off his head.” But the king forbade him. “Behold,” he said, “my son ... seeketh my life: how much more now may this Benjamite do it? let him alone, and let him curse; for the Lord hath bidden him. It may be that the Lord will look on mine affliction, and that the Lord will requite me good for his cursing this day.” Conscience was uttering bitter and humiliating truths to David. While his faithful subjects wondered at his sudden reverse of fortune, it was no mystery to the king. He had often had forebodings of an hour like this. He had wondered that God had so long borne with his sins, and had delayed the merited retribution. And now in his hurried and sorrowful flight, his feet bare, his royal robes changed for sackcloth, the lamentations of his followers awaking the echoes of the hills, he thought of his loved capital—of the place which had been the scene of his sin—and as he remembered the goodness and long-suffering of God, he was not altogether without hope. He felt that the Lord would still deal with him in mercy. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/iSj5RgkWw6o For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights      

🙏 தியான நேரம் : 23-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-9 (17-ல்) கர்த்தாவே, தங்கள் பிராணனை எண்ணாமல் போய்வந்த அந்த மனுஷரின் இரத்தத்தைக் குடிக்கும் இந்தச்செயல் எனக்குத் தூரமாயிருப்பதாக என்று சொல்லி, அதைக் குடிக்க மனதில்லாதிருந்தான். இப்படி இந்த மூன்று பராக்கிரமசாலிகளும் செய்தார்கள். 2 சாமுவேல் 23:17 அவன்தானும் இரைமிருகத்தைப்போல வேட்டையாடப்பட்ட போதும், மனித உயிரின் மேல் தாவீது வைத்திருந்த பரிசுத்தமான கவனத்தைக் குறித்து குறிப்பான சான்று கொடுக்கப்பட்டது. ஒருநாள் அதுல்லாம் குகையில் அவன் மறைந்திருந்தபோது அவனுடைய வாலிப வாழ்க்கையின் பிரச்சனையில்லாத சு தந்தரத்திற்கு அவனுடைய நினைவுகள் திரும்ப, தப்பியோடினவன் : பெத்லகேமின் ஒலிமுகவாசலில் இருக்கிற கிணற்றின் தண்ணீரின் மேல் ஆவல் கொண்டு, என் தாகத்திற்குக் கொஞ்சம் தண்ணீ ர் கொண்டு வருகிறவன் யார் (2 சாமு. 23:13-17) என்று வியந்தான். பெத்லகேம் அந்தக் காலத்தில் பெலிஸ்தரின் கைகளில் இருந்தது. ஆனால் தாவீதின் படையைச் சேர்ந்த மூன்று பலசாலிகள் காவலைத்துளைத்துச்சென்று பெத்லகேமின் தண்ணீரைதாவீதிற்குக் கொண்டுவந்தனர். அவனால் அதைக் குடிக்க முடியவில்லை . தங்கள் பிராணனை எண்ணாமல் போய்வந்த அந்த மனுஷரின் இரத்தத்தைக் குடிக்கும் இந்தச் செயல் எனக்குத் தூரமாயிருப்பதாக என்று கூறினான். அந்தத் தண்ணீரை பயபக்தியோடு தேவனுக்குக் காணிக்கையாக ஊற்றினான். தாவீது ஒருயுத்த மனிதனாயிருந்தான். அவனுடைய வாழ்க்கையின் அதிக காலம் கொடுமையின் காட்சி களுக்கு மத்தியில் செலவழிந்திருந்தது. ஆனாலும், இப்படிப்பட்ட கடும் சோதனையைக் கடந்து வந்த அனைவரிலும் சிலர் மாத்திரமே, கடினப்படுத்தி சன்மார்க்கத்தை தகர்க்கும் அதன் செல்வாக்கினால் தாவீதைப்போல் பாதிக்கப்படாது இருந்திருக்கிறார்கள். அவனுடைய பலசாலியான தளபதிகளில் ஒருவனான தாவீதின் சகோதரியின் மகன் அபிசாய், சீமேயியின் அவமதிப்பான வார்த்தைகளைக் கேட்கக்கூடாதிருந்தான். அவன் : அந்தச் செத்த நாய் ஆண்டவனைத் தூஷிப்பானேன்? நான் போய் அவன் தலையை வாங்கிப் போடட்டுமா? என்றான். ஆனால் இராஜா அவனைத் தடுத்து, இதோ, என் குமாரனே என் பிராணனை வாங்கத் தேடும்போது, இந்தப் பென்யமீனன் எத்தனை அதிகமாய்ச் செய்வான், அவன் தூஷிக்கட்டும் அவன் அப்படிச் செய்யக்கர்த்தர் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறார். ஒருவேளை கர்த்தர் என் சிறுமையைப் பார்த்து, இந்த நாளில் அவன் நிந்தித்த நிபந்தனைகளுக்குப் பதிலாக எனக்கு நன்மையைச் சரிக்கட்டுவார். என்று கூறினான். மனச்சாட்சி கசப்பானதும் சிறுமைப்படுத்துகிறதுமான உண்மைகளை தாவீதிற்கு பூரணமாக சொல்லிக்கொண்டிருந்தது. அவனுடைய விசுவாசமான குடிகள் சடிதியான அவனுடைய எதிர்காலத்தின் திருப்புமுனையைக்கண்டு அதிசயித்தனர். அது இராஜாவிற்கு இரகசியமாக இல்லை. இதைப்போன்ற அச்சம் நிறைந்த நேரங்கள் அவனுக்குப் பல வேளைகளில் இருந்திருக்கிறது. தேவன் தன்னுடைய பாவங்களை இவ்வளவு காலம் பொறுத்திருந்து, பழிவாங்குவதை தாமதப்படுத்தியிருந்ததைக் குறித்து அவன் அதிசயித்தான். இப்போது அவசரமும் வருத்தமுமான ஓட்டத்தில், வெறுங்காலோடு, அரச அங்கி சணலாடைக்கு மாற்றப்பட்டதாக, அவன்பின் சென்றவர்களின் புலம்பல்கள் மலைகளில் எதிரொலிப்பை எழுப்பிவிட, அவன் பிரியமான தலைநகரைக்குறித்து அவனுடைய பாவத்தின் காட்சி நடந்த இடத்தைக் குறித்து நினைத்தான். தேவனுடைய நன்மையையும் நீடிய பொறுமையையும் நினைத்தபோது, அவன் நம்பிக்கையற்றவனாக இருக்கவில்லை . ஆண்டவர் இன்னும் அவனிடம் இரக்கத்தோடு இடைப்படுவார் என்று அவன் உணர்ந்தான். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 22-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-8 (of 17) KJV Psalms 23:3 He restoreth my soul: he leadeth me in the paths of righteousness for his name's sake. “And David said, O Lord, I pray Thee, turn the counsel of Ahithophel into foolishness.” Upon reaching the top of the mount, the king bowed in prayer, casting upon God the burden of his soul and humbly supplicating divine mercy. His prayer seemed to be at once answered. Hushai the Archite, a wise and able counselor, who had proved himself a faithful friend to David, now came to him with his robes rent and with earth upon his head, to cast in his fortunes with the dethroned and fugitive king. David saw, as by a divine enlightenment, that this man, faithful and truehearted, was the one needed to serve the interests of the king in the councils at the capital. At David's request Hushai returned to Jerusalem to offer his services to Absalom and defeat the crafty counsel of Ahithophel. With this gleam of light in the darkness, the king and his followers pursued their way down the eastern slope of Olivet, through a rocky and desolate waste, through wild ravines, and along stony and precipitous paths, toward the Jordan. “And when King David came to Bahurim, behold, thence came out a man of the family of the house of Saul, whose name was Shimei, the son of Gera: he came forth, and cursed still as he came. And he cast stones at David, and at all the servants of King David: and all the people and all the mighty men were on his right hand and on his left. And thus said Shimei when he cursed, Come out, come out, thou bloody man, and thou man of Belial. The Lord hath returned upon thee all the blood of the house of Saul, in whose stead thou hast reigned; and the Lord hath delivered the kingdom into the hand of Absalom thy son: and, behold, thou art taken in thy mischief, because thou art a bloody man.” In David's prosperity Shimei had not shown by word or act that he was not a loyal subject. But in the affliction of the king this Benjamite revealed his true character. He had honored David upon his throne, but he cursed him in his humiliation. Base and selfish, he looked upon others as of the same character as himself, and, inspired by Satan, he wreaked his hatred upon him whom God had chastened. The spirit that leads man to triumph over, to revile or distress, one who is in affliction is the spirit of Satan. Shimei's accusations against David were utterly false—a baseless and malignant slander. David had not been guilty of wrong toward Saul or his house. When Saul was wholly in his power, and he could have slain him, he merely cut the skirt of his robe, and he reproached himself for showing even this disrespect for the Lord's anointed. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/ozY8IgevAG4?feature=shared For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights      

🙏 தியான நேரம் : 22-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-8 (17-ல்) கர்த்தருடைய வேதத்தில் பிரியமாயிருந்து, இரவும் பகலும் அவருடைய வேதத்தில் தியானமாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான். சங்கீதம் 1:2 தாவீது : கர்த்தாவே, அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையைப் பயித்தியமாக்கிவிடுவீராக என்றான். மலையின் உச்சிக்குச் சென்றபோது தன்னுடைய ஆத்தும் பாரத்தை தேவன்மேல் வைத்து தெய்வீக இரக்கத்திற்காக தாழ்மையோடு மன்றாடி தாவீது ஜெபத்தில் பணிந்தான். அவனுடைய ஜெபம் உடனடியாக பதிலளிக்கப்பட்டதைப் போலத் தோன்றியது. ஞானமும் திறமையுமான ஆலோசகனாயிருந்து தாவீதிற்கு உண்மையான நண்பனாக தன்னைக் காண்பித்திருந்த அர்க்கியனாகிய ஊசாய் தன்னுடைய அங்கி கிழிக்கப்பட்டவனாகவும் தலையில் மண்ணை இரைத்தவனாகவும், தன்னுடைய சிங்காசனத்தை இழந்து நாடோடியாக ஓடிக்கொண்டிருந்த இராஜாவோடு இருக்கும்படியாக இப்போது வந்தான். உண்மையும் விசுவாச இருதயமும் கொண்டிருந்த இந்த மனிதனில், தலைநகரின் ஆலோசனைகளில் இராஜாவின் விருப்பங்களுக்காக சேவை செய்ய தேவைப்பட்ட ஒருவனை தெய்வீக அறிவூட்டலினால் பெற்றதைப்போல் தாவீது கண்டான். தாவீதின் வேண்டுதலின்படி, அப்சலோமிற்கு தன்னுடைய சேவையைக் கொடுக்கவும் அகிதோப்பேலின் தந்திரமான ஆலோசனையை தோற்றக்கடிக்கவும் ஊசாய் எருசலேமிற்குத் திரும்பினான். இருளில் பெற்ற இந்த வெளிச்சத்தின் ஒளிக்கதிரோடு இராஜாவும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தவர்களும் ஒலிவ மலையின் கிழக்குச் சரிவில், மலைகள் மற்றும் பாழான இடங்கள் வழியாகவும், மலை இடுக்குகள் வழியாகவும், கற்களும் முட்களுமான செங்குத்தான வழிகளிலும் யோர்தானை நோக்கித் தொடர்ந்தனர். தாவீது ராஜா ப கூரிம்மட்டும் வந்தபோது, இதோ, சவுல் வீட்டு வம்சத்தானாயிருக்கிற கேராவின் குமாரனாகிய சீமேயி என்னும் பேருள்ள ஒரு மனுஷன் அங்கேயிருந்து புறப்பட்டு, தூஷித்துக் கொண்டே நடந்து வந்து, சகல ஜனங்களும், சகல பலசாலிகளும் தாவீதின் வலது புறமாகவும் இடது புறமாகவும் நடக்கையில், தாவீதின் மேலும் தாவீது ராஜாவுடைய சகல ஊழியக்காரரின் மேலும் கற்களை எறிந்தான். சீமேயி அவனைத் தூஷித்து : இரத்தப்பிரியனே, பேலியாளின் மனுஷனே, தொலைந்துபோ, தொலைந்துபோ. சவுலின் ஸ்தலத்தில் ராஜாவான உன் மேல் கர்த்தர் சவுல் வீட்டாரின் இரத்தப் பழியைத் திரும்பப்பண்ணினார்; கர்த்தர் ராஜ்யபாரத்தை உன் குமாரனாகிய அப்சலோமின் கையில் ஒப்புக் கொடுத்தார், இப்போதும் இதோ, உன் அக்கிரமத்தில் அகப்பட்டாய், நீ இரத்தப்பிரியனான மனுஷன் என்றான். தாவீதின் செழிப்பில், தன்னுடைய வார்த்தையிலாகிலும் செய்கையிலாகிலும் தான் உண்மையான குடிமகனல்ல என்று சீமேயி காண்பித்திருக்கவில்லை. ஆனால் இராஜாவின் துன்பத்தில் இந்த பென்யமீனன் அவனுடைய மெய்யான குணத்தை வெளிக்காட்டினான். அவன் தாவீதை அவனுடைய சிங்காசனத்தில் கனம் பண்ணியிருந்தான். ஆனால் அவனுடைய சிறுமையில் சபித்தான். கீழ்த்தரமும் சுயநலமுமானவனாக, மற்றவர்களையும் தன்னுடைய குணத்திலேயே அவன் பார்த்தான். சாத்தானால் ஏவப்பட்டு, தேவன் சிட்சித்திருந்தவன்மேல் தன்னுடைய வெறுப்பைக் காண்பித்தான். துன்பத்தில் இருக்கும் ஒருவனை வெற்றி கொள்ளவோ தூற்றவோ அல்லது துயரப்படுத்தவோ மனிதனை நடத்துகிற ஆவி சாத்தானின் ஆவி தாவீதிற்கு எதிராக சீமேயியின் குற்றச்சாட்டுகள் முழுவதும் பொய்யானவை அடித்தளமற்றதும் தீங்கான அவதூறுமாயிருந்தது. தாவீது சவுலுக்காவது அல்லது அவன் வீட்டாருக்காவது தவறிழைத்ததன் குற்றத்தில் இல்லை. சவுல் அவனுடைய வல்லமையில் முழுமையாக இருந்த போது அவனைக் கொன்றிருக்கலாம். அப்படிச் செய்யாமல் அவனுடைய அங்கியை மாத்திரம் வெட்டியிருந்தான். ஆண்டவர் அபிஷேகம் பண்ணியிருந்தவனுக்கு இவ்விதம் அவமரியாதையை காண்பித்ததற்காக அவன் தன்னை நிந்திக்கவும் செய்தான். [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 21-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-8 (of 17) KJV Psalms 23:4 Yea, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil: for thou art with me; thy rod and thy staff they comfort me. … And David knew that his heart and life must be in harmony with the divine precepts, else the ark would be the means of disaster rather than of success. His great sin was ever before him. He recognized in this conspiracy the just judgment of God. The sword that was not to depart from his house had been unsheathed. He knew not what the result of the struggle might be. It was not for him to remove from the capital of the nation the sacred statutes which embodied the will of their divine Sovereign, which were the constitution of the realm and the foundation of its prosperity. He commanded Zadok, “Carry back the ark of God into the city: if I shall find favor in the eyes of the Lord, He will bring me again, and show me both it and His habitation: but if He thus say, I have no delight in thee; behold, here am I, let Him do to me as seemeth good unto Him.” David added, “Art not thou a seer?”—a man appointed of God to instruct the people. “Return into the city in peace, and your two sons with you, Ahimaaz thy son, and Jonathan the son of Abiathar. See, I will tarry in the plain of the wilderness, until there come word from you to certify me.” In the city the priests might do him good service by learning the movements and purposes of the rebels, and secretly communicating them to the king by their sons, Ahimaaz and Jonathan. As the priests turned back toward Jerusalem a deeper shadow fell upon the departing throng. Their king a fugitive, themselves outcasts, forsaken even by the ark of God—the future was dark with terror and foreboding. “And David went up by the ascent of Mount Olivet, and wept as he went up, and had his head covered, and he went barefoot: and all the people that was with him covered every man his head, and they went up, weeping as they went up. And one told David, saying, Ahithophel is among the conspirators with Absalom.” Again David was forced to recognize in his calamities the results of his own sin. The defection of Ahithophel, the ablest and most wily of political leaders, was prompted by revenge for the family disgrace involved in the wrong to Bathsheba, who was his granddaughter. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/rVAo7U5RDG0 For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights       

🙏 தியான நேரம் : 21-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-7 (17-ல்) நான் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலே நடந்தாலும் பொல்லாப்புக்குப் பயப்படேன், தேவரீர் என்னோடேகூட இருக்கிறீர், உமது கோலும் உமது தடியும் என்னைத் தேற்றும். சங்கீதம் 23:4 அவனுடைய மாபெரும் பாவம் எப்போதும் அவன் முன் இருந்தது. இந்தச் சதித்திட்டத்தில் அவன் தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பைக் கண்டான். அவனுடைய வீட்டைவிட்டு விலகாத பட்டயம் இப்போது உருவப்பட்டிருந்தது. இந்தப் போராட்டத்தின் விளைவு என்னவாயிருக்கும் என்பதை அவன் அறியாதிருந்தான். அவர்களுடைய தெய்வீக அரசனின் சித்தத்தை உள்ளடக்கியிருந்து, அந்த ஆட்சி எல்லையினுடைய அரசியலமைப்பும் அதன் செழிப்பிற்கு அஸ்திபாரமுமாக இருந்த இந்த பரிசுத்த பிரமாணங்கள் அவனுக்காக தலைநகரிலிருந்து நகர்த்தப்படக்கூடாது. சாதோக்கிடம் : தேவனுடைய பெட்டியை நகரத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டுபோ; கர்த்தருடைய கண்களில் எனக்குக் கிருபைகிடைத்ததானால், நான் அதையும் அவர்வாசஸ்தலத்தையும் பார்க்கிறதற்கு, என்னைத் திரும்ப வரப்பண்ணுவார். அவர் : உன்மேல் எனக்குப் பிரியமில்லை என்பாராகில், இதோ, இங்கே இருக்கிறேன், அவர் தம்முடைய பார்வைக்கு நலமானபடி எனக்குச் செய்வாராக என்று கட்டளை கொடுத்தான். கூடவே தாவீது : நீ ஞானதிருஷ்டிக்காரன் அல்லவோ? ஜனங்களைப் போதிக்க தேவனால் நியமிக்கப்பட்டவன் அல்லவோ என்றான். நீ சமாதானத்தோடே நகரத்திற்குத் திரும்பு; உன் மகன் அகிமாசும் அபியத்தாரின் மகன் யோனத்தானுமாகிய உங்கள் குமாரர் இரண்டு பேரும் உங்களோடேகூடத் திரும்பிப் போகட்டும். எனக்கு அறிவிக்கிறதற்கு உங்களிடத்திலிருந்து செய்தி வருமட்டும், நான் வனாந்தரத்தின் வெளிகளிலே தரித்திருப்பேன் என்றான். கலகக்காரரின் அசைவுகளையும் நோக்கங்களையும் அறிந்து, அவர்களுடைய குமாரரான அகிமாஸ் மற்றும் யோனத்தான் வழியாக இரகசியமாக அவைகளை அறிவிப்பதன் வழியாக ஆசாரியர் பட்டணத்தில் அவனுக்கு நல்ல சேவை செய்யலாம். ஆசாரியர்கள் எருசலேமிற்கு நேராகத் திரும்பின் போது பிரிந்து சென்ற கூட்டத்தின்மேல் ஒரு ஆழமான நிழல் விழுந்தது. அவர்களுடைய அரசன் தப்பியோடுகிறவன்; அவர்கள்தானும் துரத்தப்பட்டவர்கள்; தேவனுடைய பெட்டியாலும் கைவிடப் பட்டவர்கள் எதிர்காலம் பயத்தினாலும் எதிர்பார்ப்பினாலும் இருண்டிருந்தது. தாவீது தன் முகத்தை மூடி, வெறுங்காலால் நடந்து அழுது கொண்டு, ஒலிவ மலையின் மேல் ஏறிப்போனான், அவனோடிருந்த சகல ஜனங்களும் முகத்தை மூடி அழுது கொண்டு ஏறினார்கள். அப்சலோமோடே கட்டுப்பாடு பண்ணினவர்களுடன் அகித்தோப்பேலும் சேர்ந்திருக்கிறான் என்று தாவீதுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. மீண்டும் தன்னுடைய பேரிடரில் தன்னுடைய சொந்த பாவத்தின் விளைவுகளை உணரதாவீது நெருக்கப்பட்டான். திறமையானவனும் அரசியல் தலைவர்களில் மிகத் தந்திரமானவனுமான அகிதோப்போல் தாவீதை விட்டுச் சென்றது, அவனுடைய பேத்தியான பத்சேபாளுக்கு இழைக்கப்பட்ட தவறில் காட்டப்பட்ட குடும்ப அவமானத்தின் பழிவாங்குதலால் தூண்டப்பட்டிருந்தது. [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]

🙏Devotion Time : 20-June-2024       🛐Father of Lights 💫 Ch. 72—The Rebellion of Absalom-6 (of 17) KJV Psalms 5:8 Lead me, O LORD, in thy righteousness because of mine enemies; make thy way straight before my face. In humility and sorrow David passed out of the gate of Jerusalem—driven from his throne, from his palace, from the ark of God, by the insurrection of his cherished son. The people followed in long, sad procession, like a funeral train. David's bodyguard of Cherethites, Pelethites, and six hundred Gittites from Gath, under the command of Ittai, accompanied the king. But David, with characteristic unselfishness, could not consent that these strangers who had sought his protection should be involved in his calamity. He expressed surprise that they should be ready to make this sacrifice for him. Then said the king to Ittai the Gittite, “Wherefore goest thou also with us? return to thy place, and abide with the king: for thou art a stranger, and also an exile. Whereas thou camest but yesterday, should I this day make thee go up and down with us? seeing I go whither I may, return thou, and take back thy brethren: mercy and truth be with thee.” Ittai answered, “As the Lord liveth, and as my lord the king liveth, surely in what place my lord the king shall be, whether in death or life, even there also will thy servant be.” These men had been converted from paganism to the worship of Jehovah, and nobly they now proved their fidelity to their God and their king. David, with grateful heart, accepted their devotion to his apparently sinking cause, and all passed over the brook Kidron on the way toward the wilderness. Again the procession halted. A company clad in holy vestments was approaching. “And lo Zadok also, and all the Levites were with him, bearing the ark of the covenant of God.” The followers of David looked upon this as a happy omen. The presence of that sacred symbol was to them a pledge of their deliverance and ultimate victory. It would inspire the people with courage to rally to the king. Its absence from Jerusalem would bring terror to the adherents of Absalom. At sight of the ark joy and hope for a brief moment thrilled the heart of David. But soon other thoughts came to him. As the appointed ruler of God's heritage he was under solemn responsibility. Not personal interests, but the glory of God and the good of his people, were to be uppermost in the mind of Israel's king. God, who dwelt between the cherubim, had said of Jerusalem, “This is My rest” (Psalm 132:14); and without divine authority neither priest nor king had a right to remove there from the symbol of His presence. …. [PP - Patriarchs and Prophets, (1890); Publisher: Review and Herald Publishing Association, Washington, D.C.]              ___ Kindly Watch & Share https://youtu.be/rVAo7U5RDG0 For Daily Christian Posts : Join Telegram Channel https://t.me/FatherOfLights      

🙏 தியான நேரம் : 20-ஜூன்-2024          🛐Father of Lights💫 72 - அப்சலோம் கலகம் செய்தல்-6 (17-ல்) கர்த்தாவே, என் சத்துருக்களினிமித்தம் என்னை உம்முடைய நீதியிலே நடத்தி, எனக்குமுன்பாக உம்முடைய வழியைச் செவ்வைப்படுத்தும். சங்கீதம் 5:8 அவனால் நேசிக்கப்பட்ட மகனுடைய கலகத்தால், தாழ்மையிலும் துக்கத்திலும், தாவீது சிங்காசனத்திலிருந்தும், அவனுடைய அரண்மனையிலிருந்தும், தேவனுடைய பெட்டியிலிருந்தும் துரத்தப்பட்டவனாக எருசலேமின் வாசல்களைக் கடந்தான். மக்கள் மரண ஊர்வலத்தைப் போன்ற நீண்ட துக்க ஊர்வலத்தில் அவன் பின் சென்றனர். தாவீதின் மெய்க்காப்பாளரான கிரேத்தியரும், பிலேத்தியரும், ஈத்தாயின் கட்டளையின் கீழ் காத்தூரிலிருந்து வந்திருந்த அறுநூறு பேராகிய கித்தியரும் இராஜாவிற்குத் துணை சென்றனர், ஆனால் தாவீது குறிப்பிடக்கூடிய சுயநலமின்மையோடு, அவனுடைய பாதுகாப்பைத் தேடியிருந்த இந்த அந்நியர்கள் அவனுடைய பேரழிவிற்கு உட்படுத்தப்படுவதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது இருந்தான். அவனுக்காக அவர்கள் இந்த தியாகத்தைச் செய்ய ஆயத்தமாக இருந்ததில் அவன் தன்னுடைய ஆச்சரியத்தை வெளிக்காட்டினான். பின்னர் இராஜாகித்தியனாகிய ஈத்தாயிடம் : நீ எங்களுடனே கூட வருவானேன்? நீ திரும்பிப் போய், ராஜாவுடனேகூட இரு, நீ அந்நிய தேசத்தான், நீ உன் இடத்துக்குத் திரும்பிப் போகலாம். நீ நேற்றுத்தானே வந்தாய், இன்று நான் உன்னை எங்களோடே நடந்து வரும்படிக்கு அழைத்துக் கொண்டு போகலாமா? நான் போகக்கூடிய இடத்துக்குப் போகிறேன், நீ உன் சகோதரரையும் அழைத்துக் கொண்டு திரும்பிப்போ, கிருபையும் உண்மையும் உன்னோடேகூட இருப்பதாக என்று கூறினான். ஈத்தாய் : ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் எங்கேயிருப்பாரோ, அங்கே உமது அடியானும், செத்தாலும் பிழைத்தாலும் இருப்பான் என்று கர்த்தருடைய ஜீவனையும் ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுடைய ஜீவனையும் கொண்டு சொல்கிறேன் என்று பதிலளித்தான். இந்த மனிதர் புறஜாதி மார்க்கத்திலிருந்து யெகோவாவின் ஆராதனைக்கு மாறியிருந்தனர். இப்போது தங்களுடைய தேவனுக்கும் தங்களுடைய இராஜாவிற்கும் தங்கள் மெய்ப்பற்றை அவர்கள் மிக நேர்த்தியாக நிரூபித்தனர். மூழ்குவதைப்போன்று தோன்றியிருந்த அவனுடைய காரியத்திற்கு காண்பித்த பக்தியை தாவீது நன்றியுள்ள இருதயத்தோடு ஏற்றுக்கொண்டான். அனைவரும் கீதரோன் ஆற்றைக் கடந்து வனாந்தரத்தை நோக்கிய பாதையில் சென்றனர். மீண்டும் ஊர்வலம் நின்றது. பரிசுத்த ஆடைகளை அணிந் திருந்த ஒரு கூட்டம் அவர்களைச் சந்தித்தது. சாதோக்கும் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப்பெட்டியை அவனோடேகூட இருந்து சுமக்கிற சகலலேவியரும் வந்தார்கள். தாவீதின் பின் சென்றவர்கள் இதை ஒரு மகிழ்ச்சியான சகுனமாக பார்த்தனர். பரிசுத்தமான அடையாளத்தின் இந்த சமூகம் அவர்களுடைய விடுதலையையும் முடிவான வெற்றியையுங்குறித்த உறுதிமொழியாக இருந்தது. தைரியமாக இருந்து இராஜாவிற்காக ஒன்று சேர அது மக்களை ஏவும். எருசலேமில் அது இல்லாதிருப்பது அப்சலோமைப் பின்னபற்றினவர்களுக்கு திகிலைக் கொண்டுவரும். கர்த்தருடைய பெட்டியைக் கண்டதும் மகிழ்ச்சியும் ஆனால் விரைவாக மற்ற சிந்தனைகள் அவனுக்கு வந்தன. தேவனுடைய சுதந்தரத்திற்கு நியமிக்கப்பட்ட அதிபதியாக அவன் பவித்திரமான பொறுப்பிலிருந்தால் சொந்த விருப்பங்களல்ல, தேவனுடைய மகிமையும் அவர் மக்களின் நன்மையுமே இஸ்ரவேலின் இராஜாவுடைய மனதில் மிகவும் மேலானதாக இருக்கவேண்டும். கேருபீன்களின் நடுவே வாசம்பண்ணின் தேவன் எருசலேமைக்குறித்து: இது .... நான் தங்கும் இடம், (சங். 132:14) என்று கூறியிருந்தார். தெய்வீக அதிகாரம் இல்லாது, ஆசாரியனாவது இராஜாவாவது அவருடைய சமூகத்தின் அடையாளத்தை அங்கேயிருந்து நகர்த்தும் அதிகாரத்தை பெற்றிருக்கவில்லை. ... [கோத்திரப்பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும்]