شاهسونلرکانالی

🌺بـوی‌ مــــاه‌ مـهــر🌺 🌼یــادش‌ بــخــیــــر🌼 🌸کــیــا یـادشـــونـه🌸 لینک👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی

تسلیت به همه ملت ایران و خانواده های شهدا و زخمیان و آسیب دیدگان حادثه تروریستی امروز اهواز 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی

امروز وطن معنی غم را فهمید با سایه ی جنگ ، متّهم را فهمید از خواب پرید کشورِ من امّا معنای مدافع حرم را فهمید مدافعان حرم رفتند تا ما این صحنه ها را در کشور نبینیم

ساختار یک جاهاز در عشایر برای اینکه در کوچ بهاری و پاییزی یا هنگام آوردن اب با بشکه بار سنگین در مسیر طولانی پشت شتر ها را زخمی نکند از وسیله پوششی ابتکاری و دست ساز عشایری بنام جاهاز استفاده می کردند یک جاهاز از قسمت های زیر تشکیل شده بود : از یک قسمت جاجیم مانند و دست بافت که از نخها و ارقاج درشت و بدون رنگ آمیزی مصنوعی معمولا سفید و سیاه یا سفید و قهوه ای مانند پشم شتر توسط زنان عشایر بافته می شد در تیره ما به آن شال می گفتند از این شال دست بافت و محکم دو تکه به اندازه 180 با 190 سانت بسته به جثه شترها و اندازه کوهان آنها بریده و انها را از وسط تا کرده انتهای انهارا روی هم می گذاشتند در این حالت انداره تکه های شال 80 یا 90 سانت می شد لبه های این شال را با قاتما و قیییخ محکم دوخته و در قسمت لبه جلو در حدود 10 سانت جا برای ورود خطب چوبی در جاهاز قرار می دادند قسمت بالایی شال جاهاز را محکم به هم می دوختند جای کوهان شتر باز گذاشته می شددسته های کولش را از قسمت انتهایی شال به درون آن با یک چوب دستی کوتاه دارد می کردند پس از نیمه پر شدن خطب را از سوراخ های مخصوص وارد جاهاز می کردند سپس بقیه کولش های باقی مانده را با چوب وارد شال می کردند قسمت پایین خطب هشت مانند بود پس از پر شدن شال با یک قیییخ بزرگ بنام جاهاز قیییغی و با قاتمه ضخیم شال جاهاز را به همراه کولش دوخته و بسیار محکم می کردند تا خطب و کولش داخل ان بیرون نیاید هنگام قرار دادن جاهاز در پشت شتر اول چول یا کوپان شتر را در پشت ان می انداختند سپس طرفین چول را به سمت بالا و به طرف کوهان شتر تا می کردند قسمت جلویی و انتهایی چول را هم کمی به طرف کوهان شتر تا کرده و جاهاز را به روی ان می گذاشتند و با اورمه دوغاناقدار ان را بر پشت شتر محکم می کردند این وسیله ابتکاری باعث می شد پشت شتر زخمی نشود درست کردن جاهاز تبحر خاصی می خواست فقط افراد ماهر و صنعتگر عشایری می توانستند جاهاز را درست کنند در پایان اگر جاهاز در نزد یک سرور گرامی موجود باشد لطف کند تصویر ان را در کانال قرار دهد به راستی توضیحات تکمیلی بزرگان صیقل دهنده نوشته های ما شده است همیشه شاداب و تندرست باشید *مهیار 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی

عکسهاارسالی ازمحمدتیمورلو 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی

💥زنده یاد استاد بالاخان دانش بیات و اکبر چناری🌺 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی 🌺🍃🌸🌿🌼

💥استادان بیاد ماندنی🌺 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی 🌺🍃🌸🌿🌼

💥آشیق عباس ملایری 🌺 💥بش حضرت علی 🌸 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی 🌺🌿🌸🍃🌼

💥آشیق مجید خوشبخت 🌺 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی 🌺🌿🌸🍃🌼

ارسالی ازمجید دنیادوست گوشه ای ازعزاداری مردم گلشهر 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی

فرش غمش گشتم و آخر ز بخت رفت بر این سقف مصفا دلم آه که امروز دلم را چه شد دوش چه گفته ست کسی بادلم #مولانا سلام روز بخیر 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی

سوتو سوموک ( suttu sumuk) بازی گروهی زیبا در عشایر بازی گروهی و جذاب سوتو سوموک را در شبهای مهتابی و دراز پاییزی در گوزک (Guzzek) در دشت مغان که زمین هموار داشت انجام می دادند شاید در تیره ها و طوایف مختلف عشایر زمان و مکان این بازی شیرین و فرح بخش متفاوت باشد. زمان اشارت رفته مربوط به تیره نگارنده است . جوانان ذکور یک اوبا و تیره های نزدیک هم بعد از خوردن شام کمی از اوبا فاصله می گرفتند تا هنگام بازی سر و صدای آنها بزرگان در حال خواب و استراحت را ناراحت ننماید . این بازی فقط توسط جوانان و نو جوانان پسر انجام می گرفت و دختران در ان شرکت نمی کردند . هرچه قدر تعداد شرکت کنندگان بیشتر بود بازی جذابتر و هیجانی می شد . اگر تعداد بازیکنان 20 نفر بود ابتدا به 2 گروه 10 نفره تقسیم می شدند . سپس یک تکه استخوان سفید رنگ که درازی ان در حدود 10 سانتی متر بود پیدا می کردند . این استخوان را به تمامی بازیکنان نشان می دادند تا همه بازیکنان ان را بشناسند . سپس همه در یک ردیف قرار می گرفتند یکی از اعضای گروه با تمام توان استخوان را به جلو می انداخت بعد از افتادن استخوان و شنیدن صدای سقوط ان همه به طرف محل سقوط استخوان می دویدند و استخوان را جستجو می کردند. بازیکنی که اسخوان را پیدا می کرد به محل پرتاب فرار می کرد وقتی که به محل پرتاب می رسید فریاد می زد یافتم یافتم بعدا هر دو گروه به محل یافته شدن استخوان حرکت می کردند گروه یابنده که برنده بازی بودند سوار گروه بازنده شده به طرف محل پرتاب حرکت می کردند. در محل پرتاب پیاده شده دوباره بازی تکرار می شد اگر در یافتن استخوان یک یا چند نفر از بازیکنان گروه رقیب متوجه یافته شدن استخوان می شدند مانند توب رگبی فوتبال امریکایی سعی می کردند استخوان را از چنگ یابنده در اورده به طرف محل پرتاب فرار کنند در هر حال برنده گروهی بود که اسخوان را به محل پرتاب می رساند. *مهیار 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی

💥شعری از استاد رضایی🌺 💥بازخوانی：هادی حیدری پناه 🌸 💥شبکه همدان🌿 👇👇⚘👇👇 @shahsevan21 شاهسونلرکانالی 🌺🌿🌸