حنین به توان دو!

برایت صفحه گرامافون موسیقی محبوبت -کتیبهٔ فرهاد- را هدیه آورده‌ بودم. همان‌که زمستان سال‌های‌ قبل‌تر گوشهٔ‌ آن نوشته بودم: برای دوستی که خطوط زیبای صورتش ‌حد و مرز نمی‌شناسد، برای تنها کسی که مرا، در اعماق انزوایم می‌فهمد و دست‌هایم را لابه‌لای موهایش، سیاه‌ترین صحیفهٔ دنیا جای می‌دهد.

برایت صفحه گرامافون موسیقی محبوبت -کتیبهٔ فرهاد- را هدیه آورده‌ بودم. همان‌که زمستان سال‌های‌ قبل‌تر گوشهٔ‌ آن نوشته بودم: برای دوستی که خطوط زیبای صورتش ‌حد و مرز نمی‌شناسد، برای تنها کسی که در اعماق انزوایم، مرا می‌فهمد و دست‌هایم را لابه‌لای موهایش، سیاه‌ترین صحیفهٔ دنیا جای می‌دهد.

«در آن اتاق کوچك‌ دم پله‌ها مدام سیگار می‌پیچید و در دود غرق می‌شد شاید هم در خاطرهٔ سال‌های از دست رفته، کسی چه می‌‌دانست!» -سال بلوا؛ معروفی

«با تك‌تك اون خنده‌ها سوختم..» #ps752

جان یابم زین شب‌ها.. @hanin_n

«آدم‌ها به فریاد هم می‌رسند، به سکوت هم نه!»

در هر خیابان که با تو در زیر باران دویدم ابری شدم عابران را گریاندم و گریه کردم

«و ما هم‌چنان دوره می‌کنیم شب را و روز را هنوز را..» -مرثیه؛ از احمد شاملو در سوگ‌ فروغ‌‌ فرخ‌زاد

کاش خدا شبیه تو بود…

#غزل_تازه دور سر خود جهان را چرخاندم و گریه کردم در وهم خود آسمان را لرزاندم و گریه کردم در هر خیابان که با تو در زیر باران دویدم ابری شدم عابران را گریاندم و گریه کردم شعری که یک شب نوشتی در آخرین برگ دفتر با لحن تو، با صدایت هی خواندم و گریه کردم از تو گذر کردم اما، در زیر شال تو با بغض آن نرگس نیمه‌جان را بنشاندم و گریه کردم زیباترین یادگارت یک تار مو، یک غزل بود هم تار مو هم غزل را سوزاندم و گریه کردم.. #طه_محمدی

#غزل_تازه دور سر خود جهان را چرخاندم و گریه کردم در وهم خود آسمان را لرزاندم و گریه کردم در هر خیابان که با تو در زیر باران دویدم ابری شدم عابران را گریاندم و گریه کردم شعری که یک شب نوشتی در آخرین برگ دفتر با لحن تو با صدایت هی خواندم و گریه کردم از تو گذر کردم اما در زیر شال تو با بغض آن نرگس نیمه‌جان را بنشاندم و گریه کردم زیباترین یادگارت یک تار مو، یک غزل بود هم تار مو هم غزل را سوزاندم و گریه کردم #طه_محمدی