⁦⁦⁦⁦⁦ ⁦

اگر یادتان بود و باران گرفت دعایی به حال بیابان کنید.

خشت بر خشت زوایای فلک گردیدم؛ گوشه‌ای امن‌تر از گوشه تنهایی نیست.

مُشک را گفتند، ﺗﻮ ﺭﺍ ﯾﮏ ﻋﯿﺐ ﻫﺴﺖ، ﺑﺎ ﻫﺮﮐﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺧﻮﺷﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﻫﯽ، ﮔﻔﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻨﮕﺮﻡ ﺑﺎ ﮐﯽﺍﻡ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻨﮕﺮﻡ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﯽﺍﻡ...

«چون حاصل آدمی در این جای دو در جز درد دل و دادن جان نیست دگر خرم دل آنکه یک نفس زنده نبود و آسوده کسی‌که خود نزاد از مادر»

«گویند: بهشت، حور و کوثر باشد، جوی می و شیر و شهد و شکّر باشد؛ پر کن قدح باده و بر دستم نه، نقدی ز هزار نِسْیه بهتر باشد.»

باید بپذیری که برخی افراد برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت بدون اینکه جایی در زندگیت داشته باشند...

یکی از خوبیای دیر سین کردناتون اینه که، ما میتونیم به بقیه هم رسیدگی کنیم، خر تو خر نمیشه.

در من کسی است که تو را از من، و من را از خویش گرفت.

از قد کشیدن آدم ها لذت ببرید، ما همه درختان یک جنگلیم!

من عاشق این ورژن از خودمم که رها کردن رو خیلی خوب بلده، به ورودی‌های ذهن و روحش اهمیت میده، اولویت اولش آرامش و حال خوبشه، از دیگران دیگه توقع و انتظاری نداره، و برای وجود و احساسش بیشترین ارزش رو قائله.

از پین کردن پیوی تا آرشیو کردن تار مویی فاصله است.

‏نمیدونی چقدر پست سیو کرده بودم که بعد از اینکه آشتی کردیم نشونت بدم

"ترس" سرچشمه اصلی "خرافات" است ، و یکی از منابع اصلی "بی رحمی" است ، فائق آمدن بر ترس آغاز "دانایی" است !