بلوط تازه

نوشتن از دردی که بدان دچاریم سخت است. خیلی خلاصه بگویم حدود یک هفته است که درگیر ترخیص ماشین به دلیل «کشف حجاب» هستم. کسانی که این فرایند را پشت سر گذاشته‌اند می‌دانند چقدر فرسایشی و توهین‌آمیز است. حوصله‌ی شرح جزئیات آن نیست. 🍃 @FreshQuercus

اسماعیل نواب صفا

📍 مراسم رونمایی مجموعه داستان «زمینی که اندازه‌ام نیست» سه‌شنبه 24 مرداد 1402 ساعت 17 تا 19 #پست_موقت 🍃 @FreshQuercus

شدی پیر و همان در بند غفلت می‌کنی جان را به‌ پشت خم‌ کشی تا کی چو گردون بار امکان را #بیدل_دهلوی نقاشی: ادوین لرد ویکس (1849-1903 م. ) #فارسی_شکر_است 🌱 🍃 @FreshQuercus

بدن دارم، پس می‌اندیشم؛ و با دستانی بسته به نحوی دیگر می‌اندیشم! نظریه شناخت یا ذهن بدن‌مند به‌طور خلاصه می‌گوید شناخت ما، حداقل تا حدودی، به شرایط بدنی ما و نحوه‌ی تعامل آن با جهان وابسته است. محدودیت در حرکت بر شناخت اثر دارد و تفاوت در بدن‌ها تفاوت در شناخت را به همراه دارد. آزمایش‌های جالبی در سنجش این نظر انجام شده است. در آزمایش ساده‌ای که اخیرا ژاپنی‌ها انجام داده‌اند  و نتایج آن در نشریه‌ی نیچر منتشر شده از فرد خواسته می‌شود از میان زوج اشیایی که تصویر آنها بر مانیتور ظاهر می‌شود شیء بزرگتر را انتخاب کند. مثلا وقتی تصویر لیوان و جارو بر مانیتور به نمایش درآید پاسخ جارو است. یا وقتی تصویر یک ساختمان و تیرچراغ‌برق ظاهر می‌شود پاسخ ساختمان است. در این آزمایش وقتی حرکت دستان آزمودنی محدود شد سرعت پاسخ به‌شدت کاهش پیدا ‌کرد. جالب آنکه برای اشیایی مانند لیوان و جارو که قابل در دست گرفتن هستند کاهش زمان پاسخ بیش از اشیایی مانند ساختمان و تیرچراغ‌برق بود که قابلیت در دست گرفتن ندارند. رصد فعالیت مغزی افراد درحالتی‌که دست آنها باز بود و با سرعت معمول به پرسش پاسخ می‌دادند، و در حالتی که دست آنها بر روی میز محدود شده بود نیز تفاوت‌هایی را در فعالیت بخش‌های مربوط به «معناشناسی» مغز نشان می‌داد. به عبارتی در معناشناسی واژگان بدن ما و کنش‌گری آن با جهان نقش بازی می‌کند. از آنجا که هر انسانی بدنی منحصر به فرد دارد هر انسان منبع شناختی یگانه‌ای است. کافی است تفاوت‌های بدنی را به رسمیت بشناسیم. نظریه‌ی شناخت بدنم‌ند به ما می‌گوید به هر انسانی به‌عنوان منبع یگانه‌ای در کنش‌گری با جهان بنگریم و به همین دلیل او را منبعی از آگاهی‌های منحصر به فرد بدانیم.   هادی صمدی @evophilosophy   https://www.nature.com/articles/s41598-022-17702-1

📍در زندگی موضوعات و مسائلی وجود دارد که اگر حل و فصل نشوند یک روز، یک جا، بالاخره راهش را به بیرون پیدا می‌کند. در انگلیسی اصطلاحاً می‌گویند: It finally creeps up on you. ممکن است متوجه نباشید ولی به آرامی در شما خزیده و رخنه کرده است؛ بالاخره سر باز می‌‌کند. بخشی از انرژی روانی شما در حال صرف شدن در آنجاست. #چنین_است_انسان 🍃 @FreshQuercus

📍The difference between "overthinking" and "thinking" 🍃 @FreshQuercus

تصویر سمت راست: محل تلاقی دجله و فرات جایی که اولین شهرها شکل گرفت. تصویر سمت چپ: محوطه‌ی باستان‌شناسی شهر تاریخی اوروک (Uruk). آنچنان‌که در نوشته‌های خط میخی آمده گیل گمش، پادشاه نخستین دودمان حاکمان این شهر و دلاور معروف حماسه‌های آن، گرداگرد اوروک دیوارهایی در ۴٬۷۰۰ سال پیش ساخته‌است و خداوند اینّا (خانه ان) به‌طور گروهی در آنجا پرستش می‌شد. 🍃 @FreshQuercus اکنون بازمانده‌های اوروک از سوی دولت عراق مورد غفلت واقع شده است. آثار باستانی آن آماج دستبرد دزدهاست. چه قصه‌‍‌ی پرسوز آشنایی... مطالعه‌ی بیشتر 👇🏽 https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%88%DA%A9 https://www.al-monitor.com/originals/2015/10/iraq-archaeological-city-uruk-lack-security.html 🍃 @FreshQuercus

📍در ترجمه‌ی کتاب مرحله‌ای وجود داره که شبیه به عذاب می‌ماند. تصور کنید ترجمه‌ی خام تمام شده است، فایل را مرتب و تمیز در پوشه‌ای می‌گذاری تا در اولین فرصت بروی سراغش برای بازخوانی و ویرایش نهایی.‌ یک‌باره این اولین فرصت تبدیل می‌شود به یک زمان طولانی نامعلوم؛ طوری که وقتی تاریخ فایل وُرد را نگاه می‌کنی باورت نمی‌شود زمان چطور تا این اندازه سریع دویده است.🙄 خلاصه تصمیم می‌گیری هر طور شده و با هر فشاری کار را تا تاریخ مشخصی به پایان برسانی. دوباره از نو شروع می‌کنی سطر به سطر.‌ کمال‌گرایی‌ات بالا می‌زند، دیگر ترجمه‌ی یک سال قبلت را هم قبول نداری. یعنی نفرین و لعنت می‌فرستی به خودت، زمین و زمان! مدتی است در این دام افتاده‌ام‌ ولی گویا در حال عبور از مرحله‌ی «می‌پیچم و سخت می‌شود دام» قرار دارم! مدام با خود تکرار می‌کنم: ✅Done is better than perfect. #از_مصائب_ترجمه 🍃 @FreshQuercus

بت، اگرچه لطیف دارد نقش نزد رخسارهٔ تو هست خراش #رودکی #فارسی_شکر_است 🌱 🍃 @FreshQuercus

📍در زندگی مرحله‌ای وجود دارد که آدمیزاد هر چه زودتر به آن برسد، چند-هیچ پیشتاز میدان است. به مرور در می‌یابی امن‌ترین، پیش‌بینی‌پذیرترین و مسئولیت‌پذیرترین کس در زندگی‌ات خودت هستی. گاه‌گداری می‌توانی به دیگران تکیه کنی اما با این وجود دیگر پذیرفتی وعده‌ها و عهدها گسستنی است الا پیمانی که با خودت بستی. 🍃 @FreshQuercus

📍در زندگی مرحله‌ای وجود دارد که آدمیزاد هر چه زودتر به آن برسد، چند-هیچ پیشتاز میدان است. به مرور در می‌یابی امن‌ترین، پیش‌بینی‌پذیرترین و مسئولیت‌پذیرترین کس در زندگی‌ات خودت هستی. گاه‌گداری می‌توانی به دیگران تکیه کنی اما با این وجود دیگر پذیرفتی وعده‌ها و عهدها گسستنی است الا پیمانی که با خودت بستی. 🍃 @FreshQuercus

مجموعۀ «فریبکاران طبیعت و طبیعت فریبکاران» ریشه در یکی از وسواس‌های فکری من در فهم پدیده‌هایی دارد که اغلب آنها را "شر" می‌دانیم. باوجود تمام انتقادات و تلاش‌های مصلحین اجتماعی در طول تاریخ، نه فریب از جوامع انسانی حذف شده است و نه فریبکاران. امروزه می‌دانیم که فریب و فریفتن مختص به انسان نیست و در جانداران دیگر هم به وفور یافت می‌شود. شاید بتوان گفت که یکی از عوامل اصلی ناکامی خیراندیشان اجتماعی، غفلت از همین موضوع، یعنی درک ریشه‌های عمیق پدیدۀ فریب بوده است. چارلز داروین در یکی از یادداشت‌هایش به درستی گفت: «آنکه بابون را بفهمند، بیش از [جان] لاک به متافیزیک خدمت خواهد کرد». موسسه محترم خانۀ آشنا، مثل همیشه دست من را در انتخاب موضوع باز گذاشتند و زحمت برگزاری دوره را بر عهده گرفتند.