「𝙋𝘼𝙍𝘼𝘿𝙊𝙓」

دنیا اینجوریه که هیچکس خودشو تو هیچ رابطه ای مقصر نمیدونه همه ی ما اونقدر غرور داریم که همیشه حق رو تمام و کمال به خودمون میدیم و تو چشم خودمون یه فرشته پاکیم که داشتیم زندگیمونو میکردیم یه نفر اومد و زد همه چیو نابود کرد و رفت در به در همه جا دنبال متنی یا شعری میگردیم که طرف مقابل رو له کنه و ما بشیم مظلوم ترین آدم یه وقتایی یادمون میره اونی که الان میخوایم سر به تنش نباشه یه روز دار و ندارمون بوده.

حال بدمو باید از مدلم یا چت کردنم بفهمی؛وگرنه ک من همیشه جلو بقیه حالم خوبه!

درست ترین شکل‌ عشق آن است که شما چگونه با یک فرد رفتار می کنید، نه اینکه درباره او چه احساسی دارید.

وقتی تنهاییم دنبال دوست میگردیم پیداش که کردیم دنبال عیب هایش میگردیم از دستش که دادیم دنبال خاطره هایش میگردیم...

از خدا بابت خیلی چیزایی که قبلا میخواستم و بهم نداد، تشکر میکنم .

کسی که بدونه شما ناراحتید و بذاره با اون حال روزهاتون رو سپری کنید هیچ کستون نیست!

انقدری که ترقوه؛ رگ؛ ته ریش؛ سینه؛باسن؛ چال لپ؛ چال کمر و بقیه پستی بلندیهای بدنمون طرفدار داره عقاید و خط فکریمون طرفدار نداره؛حتما باید ی چیزیت زده باشه بیرون یا رفته باشه تو که بشی شایسته انتخاب و این اصلا جالب نیست

تارنی: بعد اینکه ازدواج کردم،تو چرا ازدواج نکردی؟ بیکاز: من اونقدری قوی نبودم رویایی که با تو ساختم رو با یکی دیگه زندگی کنم

رشد کردن بهترین انتقامه.

‏تا اینجای زندگی فهمیدم همه‌ی آدما کصکشن فقط قیافه هاشون فرق میکنه

یه "قربونت برم" ساده نه اونُ پررو تر میکنه نه تورو کوچیک یه "دوست دارم" ساده موقع خداحافظی نه اونو پر توقع میکنه نه تورو بدهکار یه "چقدر خوشگل شدی امروز" خشک و خالی نه اونو هوایی میکنه نه تورو بی غرور! اوجِ مغرور بودن اونجاست که واسه آدمی که واقعا دوسِش داری بی غرور ترین آدم دنیا باشی! ببخشید که اینو میگم ولی باید ر-ی-د توی اون غروری که با ابراز علاقه به کسی دوسِش داری شکسته بشه:)!

‏تو دنیاي واقعي هم نمیشه رو آدما حساب کرد اینجا که دیگه مجازیه... ‌

از متعهد بودن فقط اینو بلدی که تو بیو بنویسیش...

من از بچگی آرزو هامو فالو کردم،ولی هیچوقت بک ندادن!