Text me

MacDonald 🍔 @mora_text

اگر تلاش نمی‌کنی، پس حق نداری شکایت کنی. اگر هیچ کاری نمی‌کنی برای تغییر زندگی‌ات، پس تحمل کن، درد بکش، و دهانت را ببند. چون دنیا بدهکار تو نیست. زندگی با التماس و ناله برایت بهتر نمی‌شود. تغییر فقط مال کسی‌ست که بلند می‌شود، عرق می‌ریزد، و هر روز خودش را به جلو می‌کشد. می‌دانی چرا هنوز توی همان فقر، همان رابطه خراب، همان بدن مریض و همان ذهن بی‌حال گیر کرده‌ای؟ چون هیچ‌وقت تصمیم نگرفتی که به اندازه دردهایی که می‌کشی، کاری هم بکنی. هیچ‌کس با خواب بیشتر، با شبکه‌های اجتماعی بیشتر، با تنبلی بیشتر، موفق نشده. تو درد داری؟ قبول. اما درد بی‌عمل، فقط یک باتلاق است. درد وقتی معنا دارد که تو را به حرکت وادار کند، نه اینکه بهانه‌ای شود برای سکون. "یا از دردت پلی بساز، یا با همان درد دفن شو – انتخاب با توست" – ذکی مکسویل کسانی که الان موفق هستند، از تو قوی‌تر نبودند. از تو پول‌دارتر نبودند. فقط وقتی که تو غر می‌زدی، آن‌ها شروع کردند. هر روزی که دست از تلاش بکشی، دقیقاً داری به فقر، خجالت، حسرت و حس بی‌ارزشی فرصت می‌دهی که ریشه بدوانند توی زندگی‌ات. پس این آخرین انتخاب توست: یا بخیز و کار کن، حتی با درد، حتی با ترس، یا هم مثل همیشه، منتظر بمیر تا کسی بیاید و نجاتت بدهد – که هیچ‌وقت نخواهد آمد. تلاش کن، یا نابود شو. هیچ راه وسطی نیست. @mora_text

اگر تلاش نمی‌کنی، پس حق نداری شکایت کنی. اگر هیچ کاری نمی‌کنی برای تغییر زندگی‌ات، پس تحمل کن، درد بکش، و دهانت را ببند. چون دنیا بدهکار تو نیست. زندگی با التماس و ناله برایت بهتر نمی‌شود. تغییر فقط مال کسی‌ست که بلند می‌شود، عرق می‌ریزد، و هر روز خودش را به جلو می‌کشد. می‌دانی چرا هنوز توی همان فقر، همان رابطه خراب، همان بدن مریض و همان ذهن بی‌حال گیر کرده‌ای؟ چون هیچ‌وقت تصمیم نگرفتی که به اندازه دردهایی که می‌کشی، کاری هم بکنی. هیچ‌کس با خواب بیشتر، با شبکه‌های اجتماعی بیشتر، با تنبلی بیشتر، موفق نشده. تو درد داری؟ قبول. اما درد بی‌عمل، فقط یک باتلاق است. درد وقتی معنا دارد که تو را به حرکت وادار کند، نه اینکه بهانه‌ای شود برای سکون. "یا از دردت پلی بساز، یا با همان درد دفن شو – انتخاب با توست" – ذکی مکسویل کسانی که الان موفق هستند، از تو قوی‌تر نبودند. از تو پول‌دارتر نبودند. فقط وقتی که تو غر می‌زدی، آن‌ها شروع کردند. هر روزی که دست از تلاش بکشی، دقیقاً داری به فقر، خجالت، حسرت و حس بی‌ارزشی فرصت می‌دهی که ریشه بدوانند توی زندگی‌ات. پس این آخرین انتخاب توست: یا بخیز و کار کن، حتی با درد، حتی با ترس، یا هم مثل همیشه، منتظر بمیر تا کسی بیاید و نجاتت بدهد – که هیچ‌وقت نخواهد آمد. تلاش کن، یا نابود شو. هیچ راه وسطی نیست.