ما حیوانات we animals
Open in Telegram
روزنهای در وجدان عمومی ما برای جهانی میجنگیم که در آن هیچ موجود زندهای بهعنوان کالا مورد استفاده قرار نگیرد. اینستاگرام: https://www.instagram.com/weanimals_f/ فیسبوک: https://www.facebook.com/weanimals.f/
Show more1 075
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+430 days
Posts Archive
🔴 این سند بیانیهی دوبلین دانشمندان دربارهی نقش اجتماعی دام (DD) را نقد و تحلیل میکند، سندی که بهگفتهی نویسندگان، دامپروری را ترویج میدهد. نویسندگان مقاله استدلال میکنند که DD از نظر علمی مشکلساز است، زیرا مصرف بیش از حد گوشت در کشورهای پردرآمد و غلبهی تولید صنعتی حیوانات را نادیده میگیرد و خطرات و مضرات مرتبط را کماهمیت جلوه میدهد. این تحلیل همچنین نشان میدهد که DD بر پیشرفت فناوری برای حل چالشها تکیه میکند که با منافع شخصی نویسندگانش همسو است و تعارض منافع و عملکردهای علمی مشکوک را در تهیهکنندگان آن، ازجمله انجمنهای علمی تولید حیوانات و نهادهای مرتبط با صنعت گوشت، آشکار میسازد. در نهایت، مقاله نتیجه میگیرد که DD از نظر معرفتشناختی آسیبزا است و بحث علمی را به جلو نمیبرد، اما فرصتی برای بررسی نفوذ صنعت گوشت بر علم فراهم میکند.
t.me/weanimals
🔴 این سند به بررسی عمیق مقالهی «چگونه انسان شویم – از بحرانهای اقلیمی تا بحران بشریت» اثر «تریکه هاپویا» هنرمند فنلاندی میپردازد و دیدگاههای او را در مورد ریشههای بحران اقلیمی، نقد مفهوم آنتروپوسین، و نقش هنر در مواجهه با این چالشها تشریح میکند. او معتقد است که تصویر امروزی انسان بهعنوان موجودی مخرب، با تصویر انسان روشنگری و پیشرفت که جهان را بهبود میبخشید، تفاوت اساسی دارد. هاپویا استدلال میکند که «انسان» در مفهوم آنتروپوسن، نه به گونهی انسانی، بلکه به «تعریف خاصی از انسان و گروهی از انسانها که از آن سود میبرند» اشاره دارد. او بر ضرورت زیر سؤال بردن مفهوم روشنگرانهی انسان، بهویژه با به چالش کشیدن تمایز انسان/حیوان، تأکید میکند.
هاپویا نقش هنر را در به چالش کشیدن وضعیت موجود و ایجاد «واقعیتهای مشترک» جدید بررسی میکند. او با الهام از شانتال موف و ژاک رانسیه، پتانسیل سیاسی هنر را فراتر از تولید کالا میبیند.
t.me/weanimals
🔴 این گفتار آنفولانزای مرغی (H5N1) را بهعنوان یک تهدید وجودی برای تنوع زیستی سیارهای و خطر قریبالوقوع یک همهگیری جهانی مرگبار برای انسانها معرفی میکند. نویسنده بهشدت استدلال میکند که این بحران مستقیماً ناشی از استثمار بیرویهی حیوانات در سیستم غذایی صنعتی جهانی است. مقاله با الهام از رمان «طاعون» آلبر کامو، بیتفاوتی بشر نسبت به رنج حیوانات را بهعنوان پیشدرآمدی برای سرنوشت مشترک و فاجعهآمیز ما در مواجهه با بیماریهای مشترک انسان و دام (زئونوز) برجسته میکند. راهحل اصلی پیشنهادی، گذار به رژیم غذایی کاملاً گیاهی است، نهتنها برای جلوگیری از همهگیریهای آینده، بلکه برای مقابله با تخریب زیستمحیطی و بهبود سلامت انسان.
t.me/weanimals
🔴 نگاهی دوباره به کتاب «فراتر از طبیعت: آزادی حیوانات، مارکسیسم و نظریهی انتقادی»
t.me/weanimals
Repost from تاریخ طبقه کارگر
او به عنوان سگ ولگردی از خیابانهای سانتیاگو، به تظاهرات دانشجویی ۲۰۱۰ پیوست. در سال متعاقب، یکی از بزرگترین جنبشهای اجتماعی از زمان سقوط دیکتاتوری نظامی شروع شد که برای آموزش رایگان و علیه اصلاحات نئولیبرال سیستم آموزش و پرورش مبازه میکرد.
نگرو متاپاکوس مرتباً در تظاهرات دیده میشد که با گاز اشکآور و ماشین آبپاش مقابله میکند و همیشه به پلیس ضدشورش و نه به دانشجویان و شورشیان، پارس و حمله میکند.
او متعاقباً به شکل پراکنده در تظاهرات بعدی ظاهر میشد و در کمپ دانشگاه پرسه میزد و بین جنبش دانشجویی و رادیکال به عنوان سمبل مقاومت در برابر اقتدار خشن محبوب شد.
روزهای آخر او به استراحت با کسانی که او را پذیرفتند گذشت. بعد از مرگش، میراث او در نقشهای دیواری در سراسر دنیا، ترانهها، مستند برندهی جایزه و در یاد تمام کسانی که او را میشناختند باقی ماند.
@TarTaKar
Repost from تاریخ طبقه کارگر
#در_چنین_روزی ۲۶ اوت ۲۰۱۷، «سگ شورشی» شیلیایی معروف، نگرو ماتاپاکوس* «پلیسکش سیاه» در سن پیری درگذشت.
* Negro Matapacos
@TarTaKar
🔴 این گفتار با استفاده از گزیدههایی از «آنارشیسم و رهایی حیوانات: مقالاتی دربارهی عناصر مکمل رهایی کامل» با ویراستاری آنتونی جی. نوسلا دوم، ریچارد جی. وایت و اریکا کادورث به بررسی عمیق سلسلهمراتب و نابرابری میپردازد و بر روابط تنشآمیز و خشونتآمیز بین انسانها و گونههای غیرانسانی تأکید دارد. این کتاب مفهوم آنارشیسم را بهعنوان ابزاری برای به چالش کشیدن و پایان دادن به همهی اشکال سلطه، ازجمله گونهپرستی، تبعیض جنسیتی، نژادپرستی و تواناییگرایی، مطرح میکند. این متن همچنین وگنیسم را بهعنوان یک عمل فردی و استراتژی جمعی برای رهایی حیوانات بررسی میکند، اما پیچیدگیهای آن را در بافت ساختارهای سرمایهداری و استعماری برجسته میسازد. در نهایت، این گفتار به فعالیت مستقیم و راههای جایگزین عدالت فراتر از سیستمهای مجازاتگر کنونی میپردازد و اهمیت اقدامات محلی، تصمیمگیری غیرمتمرکز، و همبستگی در مواجهه با انسانمحوری و استثمار را نشان میدهد.
t.me/weanimals
🔴 این عنوان اشاره به پروژهای از هنرمند فنلاندی، تریکه هاپویا، دارد که به بررسی مفاهیم مربوط به رابطهی انسان و حیوان، محیطزیست و اتوپیای بومشناختی میپردازد. این پروژه تلاش میکند تا نگاهی انتقادی به مرزهای تعریفشده بین انسان و سایر گونهها داشته باشد و به چگونگی «از یاد بردن حیوانیت» در فرهنگ و جامعه میپردازد.
متن ارائه شده عمدتاً به اکوتوپیا و نفی مفهوم حیوانیت میپردازد، مقالهای از تریكه هاپویا که در سال ۲۰۱۹ منتشر شده است. این مقاله به بررسی انتقادی از اومانیسم و ضرورت از بین بردن مرزهای مفهومی بین انسان و حیوان در مواجهه با بحران زیستمحیطی میپردازد. همچنین به نقطه نظرات سیلو کو دربارهی وگنیسم سیاهپوستان بهعنوان شکلی از مقاومت علیه برتری نژادی سفیدپوستان اشاره میکند و در ادامه به آثار هنری و نمایشگاههای هاپویا که این مضامین را از طریق فناوریها و رویکردهای مشارکتی کاوش میکنند، میپردازد. بهطور کلی، منابع بر درهمتنیدگی ستم علیه انسانها و حیوانات و نیاز به رویکردهای جامع و بیناگونهای برای عدالت اجتماعی و زیستمحیطی تأکید دارند.
t.me/weanimals
🔴 این گفتار بررسی مقالهای است با عنوان «نظریهی مارکسیستی انقراض» به قلم تروی وتسه، که نقدی رادیکال بر رویکردهای اصلی زیستمحیطی، بهویژه مفهوم «تراژدی منابع مشترک» گرت هاردین ارائه میدهد و استدلال میکند که این دیدگاه، که اغلب به نئولیبرالیسم و نژادپرستی میانجامد، نهتنها ناقص است بلکه به انقراض گونهها دامن میزند. وتسه با استفاده از مفاهیم «ادغام صوری» و «ادغام واقعی» مارکس، توضیح میدهد که چگونه سرمایهداری، طبیعت را از طریق تبدیل گونهها به «ماشینهای زنده» برای تولید، استثمار و نابود میکند. او تاریخ انقراض گونهها را در کنار ظهور سرمایهداری قرار میدهد و نشان میدهد که چگونه صنعت دامپروری و ماهیگیری صنعتی، موتور اصلی «انقراض ششم» هستند. در نهایت، وتسه بر لزوم پایان دادن به صنایع حیوانی و بازگرداندن بخش قابل توجهی از زمین و دریا به طبیعت تأکید میکند و آیندهای را پیشنهاد میدهد که در آن بشریت با فروتنی و همدلی با محیطزیست تعامل کند.
t.me/weanimals
🔴 مقالهی اولیه بهطور قدرتمندی نقش حیوانانگاری در توجیه و تسهیل نسلکشی فلسطینیان را برجسته میکند. شواهد موجود بهوضوح نشان میدهد که انسانزدایی از فلسطینیان در گفتمان اسرائیلی، بهویژه پساز ۷ اکتبر ۲۰۲۳، به ابزاری قدرتمند برای توجیه سیاستهای خشونتآمیز و نسلکشی در نوار غزه و سایر مناطق تحت کنترل اسرائیل تبدیل شده است.
بااینحال، برای تحلیل کامل و مبارزهای مؤثرتر علیه این جنایات، لازم است که به ابعاد پنهانتر این پدیده، یعنی گونهپرستی نهفته در واکنشهای خودمان نیز توجه کنیم. مشکل اصلی در اطلاق «حیوان» به فلسطینیان، نه در ماهیت بیولوژیکی «حیوان بودن»، بلکه در نیّت شریرانه و پیامدهای خشونتبار آن است که قصد سلب کرامت و توجیه کشتار را دارد. مبارزه علیه حیوانانگاری باید بر این اصل اساسی بنا شود که هر موجود زندهای، از جمله انسان (که گونهای از حیوانات هستند)، دارای کرامت ذاتی است و هیچکس نباید بهدلیل تعلق به گروهی خاص، از این کرامت محروم شود یا مورد خشونت قرار گیرد.
