ما حیوانات we animals
Open in Telegram
روزنهای در وجدان عمومی ما برای جهانی میجنگیم که در آن هیچ موجود زندهای بهعنوان کالا مورد استفاده قرار نگیرد. اینستاگرام: https://www.instagram.com/weanimals_f/ فیسبوک: https://www.facebook.com/weanimals.f/
Show more1 075
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+430 days
Posts Archive
🔴 این گفتار مروری بر مقالهی «حیات مرده/مرگِ زنده: آستانههای حیات و مرگ غیرانسانی در زیستسرمایهداری» نوشتهی آنالیزا کلمبینو و پائولو جیاکاریا است. این مقاله به بررسی مفهوم «زیستسرمایهداری» میپردازد، که در آن حیات و سرمایه بهطور کامل در معماریهای پیچیدهی کنترل و مالکیت ادغام میشوند. نویسندگان با تمرکز خاص بر تجاریسازی اسپرم گاوهای نژاد پیمونتز، نشان میدهند که چگونه مرگ، و نهتنها زندگی، در زیستسرمایهداری امری مولد است. آنها مرگ را نه بهعنوان یک پایان، بلکه یک فرایند مکانی و رابطهای در نظر میگیرند و چگونگی تبدیل زندگی حیوانات به کالایی قابل خرید و فروش را تحلیل میکنند. این مقاله همچنین به چگونگی تأثیر تلقیح مصنوعی و انتخاب مولکولی بر رابطهی بین زندگی و مرگ گاوها و تبدیل زندگی اجتماعی آنها به صرفاً زندگی بیولوژیکی قابل بهرهبرداری میپردازد.
t.me/weanimals
🔴 این گفتار از کتاب «خشونت و آسیب در مجتمع حیوانی-صنعتی» به بررسی چندین جنبه از استثمار حیوانات غیرانسانی در چارچوب سرمایهداری و مجموعهی صنعتی-حیوانی (A-IC) میپردازد. این مجموعه شامل روابط پیچیده بین نهادهای قدرتمند است که از مصرف بیرویه و خشونت ابزاری علیه حیوانات سود میبرد. نویسندگان مختلف در این کتاب تلاش میکنند تا این خشونتها را آشکار کنند و شامل موضوعاتی مانند نقش دانشگاهیان در مشروعیت بخشیدن به صنعت گوشت، استراتژیهای گفتمانی برای مخفی کردن آسیب، و پدیدههایی مانند ترولینگ ضد وگن میشوند. همچنین، به جنبههای تاریکتر این صنعت مانند شرایط کاری خشونتآمیز برای کارگران کشتارگاهها، مسائل اخلاقی مربوط به مسابقات گاوبازی و اسبدوانی، و مفهوم حیوانات خانگی بهعنوان دارایی میپردازد. در نهایت، این کتاب دیدگاههای ضدگونهگرایانه و ضرورت عدالت برای گونههای مختلف را برای ایجاد تغییرات اجتماعی معنادار مطرح میکند.
t.me/weanimals
🔴 این گفتار حاوی بحثی از یک پنل با عنوان «برای حیوانات چه باقی مانده؟ بحثی در مورد سیاستهای چندگونهای و مقاومت ضدسرمایهداری» است که توسط دانشگاه شهری نیویورک برگزار شده است. شرکتکنندگان در این پنل، تریکه هوپویا، لی کلر لابارژ، آرنو گرسپاچر و اشلی داوسون، به نقش حیوانات در سرمایهداری و مقاومت در برابر آن میپردازند. بحثها حول محور سرمایهداری حیوانی، نیروی کار حیوانات، و ارتباط آن با مفاهیم مارکسیستی از جمله ارزش، استثمار و بیگانگی میچرخد. همچنین، چگونگی نامرئی شدن استثمار حیوانات در جامعه و لزوم بازنگری در رابطهی انسان و حیوان برای یک سیاست چپ چندگونهای مورد بررسی قرار میگیرد. آرنو گرسپاچر کالبدشکافی انتقادی یک خوک را ارائه میدهد تا به مسائل ارزش وجودی و مقاومت حیوانات بپردازد، و اشلی داوسون سرمایهداری زیستی و تلاقی آن با مسائل محیطزیست، استعمار و راهحلهای اقلیمی مبتنی بر طبیعت را بررسی میکند.
t.me/weanimals
🔴 این گفتار، تحلیلی از پروژهی فکری مورای بوکچین، یکی از برجستهترین متفکران چپ-لیبرترین و بومشناسان سیاسی در نیمهی دوم قرن بیستم، ارائه میدهد. اندیشهی بوکچین بر این تز محوری استوار است که «ایدهی سلطهی انسان بر طبیعت، از سلطهی واقعی انسان بر انسان نشأت میگیرد». او با توسعهی مفهوم «بومشناسی اجتماعی»، بحرانهای زیستمحیطی را نه نتیجهی مشکلات فنی یا جمعیت بیش از حد، بلکه پیامد مستقیم ساختارهای اجتماعی سلسلهمراتبی میدانست.
مفاهیم بنیادین در کار او شامل تمایز میان «سلسلهمراتب» (نظامهای گستردهی فرمان و اطاعت مبتنی بر سن، جنسیت و جایگاه) و «طبقه» (تقسیمبندی صرفاً اقتصادی)، ایدهی «پسا-کمیابی» (که طبق آن فناوری مدرن ظرفیت رفع نیازهای مادی و حذف کار طاقتفرسا را فراهم کرده)، و پروژهی سیاسی «مونیسیپالیسم آزادیخواهانه» است. این پروژه، چشماندازی برای جامعهای زیستمحیطی بر پایهی دموکراسی مستقیم و چهرهبهچهره در سطح واحدهای شهری و کنفدراسیون آنها ارائه میدهد.
t.me/weanimals
🔴 ادعا:
«مسئلهی حیوانات، انحراف از مبارزهی طبقاتی است»
«تمرکز بر مسئلهی حیوانات بهجای آنکه سازماندهی مؤثری را علیه تناقضات اساسی سرمایهداری ممکن سازد، بیشتر از آنها منحرف میشود».
پاسخ:
در زمان حال، نهتنها جنبشهای حقوق و رهایی حیوانات، بلکه چندین جنبش اجتماعی دیگر، با تمرکز موضوعی بر یک خواستهی واحد (سیاست تکموضوعی) و با راهبرد کنش پیشا-تنظیمی (عمل کردن مطابق آرمانها در زمان حال به شکل تغییر رفتار شخصی) مشخص میشوند. اینکه این جنبشها بهدلیل عدم سیاسیسازی استثمار حیوانات بهعنوان یک مسئلهی طبقاتی، عملاً نمیتوانند در برابر شرایط اجتماعی موجود مقاومت مؤثری کنند و خواستههای آنها بهراحتی در سبد منافع طبقهی حاکم ادغام میشود ـ این ارزیابیای است که ما نیز با آن موافقیم.
اما مشکل در گنجاندن مسئلهی حیوانات در کانون توجه نیست، بلکه در جهتگیری محتوایی آن است. معقول آن است که تصورات لیبرالیستی در این جنبش کنار گذاشته شود و مواضع مارکسیستی ـ از جمله در مورد استثمار و رهایی حیوانات ـ بهصورت نظری فرموله و بهصورت عملی نمایندگی شوند. بهطور مشخص، این به معنای آن است که استثمار حیوانات بهصورت ایزولهشده در نظر گرفته نشود، بلکه در چارچوب نقد مارکسیستی از جامعه، بهعنوان بخشی از روابط تولید سرمایهدارانه شناسایی شود؛ و رهایی حیوانات در پروژهی رهاییبخش سوسیالیستی جای داده شود.
مارکس و انگلس پیشتر در مانیفست حزب کمونیست خواستار حمایت از «هر جنبش انقلابی علیه اوضاع اجتماعی و سیاسی موجود در هر کجا» شده بودند و بر این نکته تأکید داشتند که کمونیستها باید «مسئلهی مالکیت را در تمام این جنبشها» برجسته سازند[MEW 4: 493]. لنین نیز طرفدار این بود که «به تمام جلوههای استبداد و ستم، هر جا که رخ دهند و هر طبقه یا لایهای را که متأثر سازند، واکنش نشان دهیم،» تا «در تمام این جلوهها، تصویر کلی... استثمار سرمایهداری را نشان دهیم.» [چه باید کرد؟]
با این رویکرد میتوان مبارزه علیه سرمایهداری را بهطور مؤثر تقویت کرد. بااینحال، اگر این وظایف نادیده گرفته شوند، مثلاً با طرد و نادیده گرفتن مطالبات جنبش حقوق و رهایی حیوانات بهعنوان مطالبات اساساً خردهبورژوایی، اخلاقگرایانه یا حافظ وضع موجود، در نهایت به نفع طبقهی حاکم عمل میشود. ما این عرصههای موضوعی را در اختیار آنها قرار میدهیم تا بتوانند از آنها برای اهداف خود بهرهبرداری کنند: چه برای آرام کردن اوضاع با امتیازدهیهای بیاهمیت، چه در قالب سبزشویی، یا حتی با کالاییسازی خشم و نارضایتی. بنابراین، تحلیلی که زیربنای ایراد بسیاری از مارکسیستهای مذکور است، به یک پیشگویی خودمحققساز (Self-fulfilling prophecy) شبیه میشود که باید شکسته شود.
https://www.instagram.com/p/DPa6D04DFPI/?img_index=1
t.me/weanimals
🔴 این گفتار، مقالهای را با عنوان «حیوانات را با لنین آزاد کنید» معرفی میکند که به بررسی نقاط ضعف جنبشهای حقوق حیوانات و آزادی حیوانات در برابر صنعت استثمار حیوانات میپردازد. نویسنده معتقد است که این ضعف یک پدیدهی منفرد نیست، بلکه نمونهای از مشکلاتی است که جنبشهای اجتماعی بهطور کلی با آن روبرو هستند. این مقاله استدلال میکند که چپ مارکسیست، که ابزارهای نظری لازم برای درک این ناکامی را در اختیار دارد، درحالحاضر به حاشیه رانده شده است. با الهام از اثر لنین، «چه باید کرد؟»، این نوشته پیشنهاد میکند که چپ مارکسیست باید فعالانه به مسائل اجتماعی مانند مسئلهی حیوانات بپردازد و آن را در چارچوب مبارزهی طبقاتی علیه سرمایهداری قرار دهد. همچنین، مقاله به ضرورت غلبه بر «ذهنیت جنبشی» تکمسئلهای در جنبشهای اجتماعی از طریق آموزش سوسیالیستی و ساخت یک سازمان سوسیالیستی برنامهریزی شده و فراگیر تأکید دارد تا مبارزه برای آزادی حیوانات را بهعنوان بخشی از مبارزهی بزرگتر برای سوسیالیسم پیش ببرد.
t.me/weanimals
🔴 این سند، تحلیل جامعی از بیانیهی گروه «علیه سرمایهداری حیوانی» ارائه میدهد که خواستار شکلگیری یک «جنبش چپ چندگونهای و لغوگرا» است. استدلال اصلی این بیانیه آن است که استثمار حیوانات غیرانسان، امری بنیادین برای سرمایهداری و یکی از محرکهای اصلی بحرانهای اقلیمی است. این جنبش، طبقهی کارگر را یک «سوژهی چندگونهای» میداند که هم از نظر تاریخی و هم در دنیای امروز، حیوانات غیرانسان را نیز در بر میگیرد.
بیانیه، سرمایهداری را نظامی مبتنی بر یک سلسلهمراتب طبقاتی انسانمحور توصیف میکند که با برتریطلبی سفیدپوستان، پدرسالاری و دگرجنسگراهنجاری در هم تنیده است. در این نظام، نخبگان حاکم نمایندهی «انسان واقعی» هستند و سایر موجودات در درجات مختلفی از «مادون انسان» بودن طبقهبندی میشوند. برایناساس، صرفاً نقد «گونهپرستی» یا «استثناگرایی انسانی» برای پرداختن به سرکوب حیوانات کافی نیست، زیرا مرزهای به رسمیت شناختن اجتماعی هرگز صرفاً بر اساس خطوط گونهای ترسیم نشده است.
t.me/weanimals
🔴 رونوشت دستنویس دیگر از دفترچههای یادداشت مارکس در مورد کشاورزی (دامپروری) را نشان میدهیم که مربوط به سالهای 1865/66 است و در جلد ۱۸ از بخش چهارم از مجموعهی آثار کامل مارکس ـ انگلس (MEGA²) منتشر شده است.
در آن، مارکس تولید درحال توسعهی سرمایهدارانهی دام را «منزجرکننده!»، یعنی تهوعآور و نفرتانگیز، توصیف میکند.
در شمارهی پیشین نشریهی « Hammel & Sittich » نیز، ما یادداشت دستنویس دیگری از کارل مارکس را به تصویر کشیدیم که در آن نگهداری حیوانات در اصطبلها را «نوعی سیستم زندان سلولی» توصیف کرده بود: «در این زندانها، حیوانات متولد میشوند و تا زمان کشتهشدن در همانجا میمانند.»
از صفحهی «اتحاد مارکسیسم و آزادی حیوانات»
t.me/weanimals
🔴 این سند به بررسی نظریههای آزادی حیوانات از دیدگاه مارکسیسم میپردازد. این متن پیشینهی تاریخی جنبش حیوانات را، از خیریهی بورژوایی اولیه تا شکلگیری آن بهعنوان یک جنبش حقوق مدنی با انتشار کتاب «آزادی حیوانات» اثر پیتر سینگر، تشریح میکند. سپس به مفاهیم مرکزی نظریههای حقوق حیوانات مانند گونهپرستی، تقاطعگرایی، و نقش رویکردهای پستمدرن در شکلگیری بحثها پرداخته میشود. این بحث بر تفاوتهای اساسی بین این نظریهها و تحلیل مارکسیستی، بهویژه در مورد ماتریالیسم تاریخی، نقد اقتصاد سیاسی و ماهیت استثمار حیوانات که نه یک تعصب اخلاقی، بلکه نتیجهای از روابط تولید سرمایهداری است، تأکید دارد. در نهایت، این منبع استدلال میکند که آزادی واقعی حیوانات تنها میتواند از طریق رهایی طبقهی کارگر و تشکیل یک جامعهی کمونیستی جهانی که در آن انسانها جایگاه خود را در طبیعت بهعنوان بخشی از یک کل مرتبط مجدداً درک کنند، محقق شود.
t.me/weanimals
