Book Tweet

مثل کتابی هستم که وسط نگارشش نویسنده مرده، نصفه نیمه مونده.

چطور میشه از چیزی که هنوز شروع هم نشده مووآن کرد؟

دارم با یه سری کرکتر همذات‌پنداری میکنم که هیچوقت تصورش رو هم نمیکردم. چه بلایی سرم اومده؟

وقتی میمیریم چقدر حرف نگفته باهامون دفن میشه؟

شفا از فراموشی حاصل نمی‌شود، از یادآوری، بدون احساس درد حاصل می‌شود! -زیگموند فروید

- خیلی خسته به‌نظر می‌رسی. + خسته‌ام؛ ولی حق ندارم خسته باشم. -وداع با اسلحه | همینگوی

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی -سعدی

اما زنی که دوست می‌دارد، وای از زن عاشق، حتی گناهان و زشتی‌های معشوقش را می‌پرستد. به طوری که خود مرد نمی‌تواند جنایاتش را آن‌ طوری تبرئه کند که زن عاشق تبرئه می‌کند. -نازنین | داستایفسکی

کتاب ها رو دوست دارم چون باعث میشن حتی شده برای یک مدت کوتاه، صدای مغزم ساکت سه.

Yes.

به دنبال درک شدن بین صفحات یک کتاب هستیم.

فریدون عزیز، کاش بعد از شکست دادن ضحاک، میکشتیش نه اینکه اونو ببری و توی دماوند به بند بکشی. -شاهنامه

بدون وحشت، از خدا می‌پرسید که آیا واقعا خیال می‌کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند؟ -صد سال تنهایی | گابریل گارسیا مارکز

ناراحتم

ما که یادمون نمی‌ره.

در جهان بینی اساطیری، اگر رشته‌ی عمر کسی را ظالمانه پاره کنند بی‌گمان به‌ شکلی دیگر باز می‌آید و زندگی را از سر می‌گیرد. سیاوش هم کشته می‌شود اما خونش که بر خاک می‌ریزد نیست نمی‌شود. مرگ و نیستی از هم بیگانه‌اند. مرگ سیاوش را می‌کشد اما نیست نمی‌کند زیرا او جاوید است. مرگ تنها چگونگی بودن را دگرگون می‌کند اما با ذات آن کاری نمی‌تواند بکند. -سوگ سیاوش | شاهرخ مسکوب