❥•𝙎 𝙏 𝘼 𝙏 𝗨 𝙎

من همیشه معتقد بودم که بغل کردن در هر مقیاسی، قله‌ی هر رابطه‌ای است و پس و پیش آن فقط دره و فلات و کوهپایه محسوب می‌شود. حتی پارسال نوشتم که دربدر به دنبال راه انداختن یک استارت‌آپ هستم به اسم هاگ فکتوری (بر وزن حاج جهرمی). هزار نفر آدم خوش‌بغل را استخدام می‌کنم. بعد با آدم‌های خسته قرارداد می‌بندم و برایشان بغل‌کن می‌فرستم ( که البته گمان کنم ژاپنی‌ها پیشاپیش ثبت اختراع کرده‌اند). حتی فکر می‌کنم باید یک ماده‌ی درسی در سیستم آموزشی گنجانده شود، من‌باب چگونه بغل کنیم. مثل تعلیمات آغوش. از تعلیمات مدنی واجب‌تر است. چرا که بغل کردن سرآغاز مدنیت است. یا حتی کنار آزمایش اعتیاد و ژنتیک و تالاسمی و تنظیم خانواده، بغل کردن را هم به آدم‌ها یاد بدهند. چون واقعا گمان کنم سر کردن با آدمی که بغل نمی‌کند به اندازه‌ی سر کردن با یک معتاد مفنگی دردناک است. به هر حال همه احساسات آدم با حرف و کلام و بوس و نگاه منتقل نمی‌شود. یک سری چیزها نیاز به عضله و زور بازو دارد. کلاف شدن در همدیگر. همان وضعیتی که مردم در واگن‌های مترو در ایستگاه جوان‌مرد قصاب دارند. به همان پیچیدگی و سفتی و محکمی. به نظر من که گور بابای عرف و قوانین من‌درآوردی. بغل کنید تا دیر نشده است.

 دکتر متیو مک‌کی (McKay) استاد انستیتو رایت کتاب مشهوری داره به اسم "رهایی از زندان ذهن" که در اون با تعابیر و مثال‌های جالبی نشون میده که "یه فکر چطور می‌تونه روزمون رو بسازه یا خرابش‌کنه!". در بخشی از کتاب دکتر مک‌کی میگه؛ فکرهای ما چیزی جز جرقه‌های نورون‌های عصبی نیستن اما ما اون‌ها رو اونقدری جدی می‌گیریم که می‌تونن ما رو بترسونن، از خودمون متنفر کنن، یا دیگران رو در نظر ما حقیر جلوه بدن. افکار، قدرت از کار انداختن ما یا به راه انداختن جنگ رو دارن وقتی از خواب بیدار میشید، ذهن شما سفرش رو شروع می‌کنه. مثل اینکه تو ماشینی نشستید که ذهن شما راننده‌ی اونه، گاه با سرعتی سرسام‌آور رانندگی می‌کنه و گاهی حتی نمی‌تونه از پارکینگ خارج بشه.. افکار هیولایی فقط ساخته و پرداختۀ ذهن ما هستن. اونها واقعیت ندارن و تنها تصویری از آینده، از چیزی که ممکنه رخ بده ارائه میدن که اکثر اونها هم خیلی وقت‌ها اتفاق نمیفته. این افکار ما رو از انجام کاری که واسه‌مون اهمیت داره منصرف میکنن، در حالی‌ که چیزی جز یک ایده احتمالی نیستن گاهی اوقات ما به یه سری فکرهایی می‌چسبیم که مثل نونی که یک هفته مونده باشه، بیات و سفته. مثلاً شاید فکری مثل این (من نمی‌تونم اون کار جدید رو استارت بزنم) سال‌ها تو ذهن شما مونده باشه. ‌خودت رو از شر این توشۀ نون بیاتی که تو پستوی ذهنت انبار کردی رها کن فکرهای ما پدیده‌های در لحظه‌ن که فقط تو مغز ما وجود دارن(بخوام مثالی تلویزیونی بزنم) بعضی‌هاشون مثل یه صحنۀ کمدی غیرواقعی تلویزیونه، اما ما اهمیت اون‌ها رو در حد یه خبر جدی و فوری در نظر می‌گیریم و هر فکری که از ذهنمون میگذره رو باور می‌کنیم و همین منشاء خیلی از دردها ‌میشه. یه‌ صحنۀ تو فیلم‌ها که خیلی‌ها هم دیدیم، صحنه‌ایه که در اون سگی پاچۀ شلوار کسی رو گرفته و ول نمیکنه. فرد هم با تمام قوا زور میزنه با تکون دادن پاش سگ رو دور کنه اما بی‌نتیجه‌ست. این همون کاریه که افکار دست و پاگیر با ما انجام میدن و پاچۀ ذهن مارو با دندون سرزنش محکم میگیرن افکار ما طوری تنظیم شدن که بیشتر ما رو به سمت احساس ترس، باخت، بی‌ارزشی یا خشم هل بدن. گاهی اونقدر تو افکارمون غرق میشیم که به نظرمون می‌رسه اونها واقعیت دارن و ما رو به انجام کارهایی مجبور می‌کنن که حتی اوضاع رو وخیم‌تر میکنه تقریبا اکثر ما ما از قدرت جادویی زمان حال بی‌خبریم و در حال سیرکردن تو گذشته‌ایم و مدام به زخم‌های قدیمی، اشتباهات گذشته و قضاوت‌های زجرآوری که در مورد خودمون و دیگران داشتیم فکر می‌کنیم

خجالت نکش اگر فقط داری برای "دوام آوردن" می‌جنگی. تقصیر تو نیست. هیچ بد نیست. بد هم اگر باشه، بدیِ تو نیست. تو نباید خجالت بکشی، اگر به نقطه‌ای رسوندنت که داری برای "بقا" تلاش می‌کنی. زشت نیست. زشت هم اگر باشه، زشتیِ تو نیست. ‌ ‌‌‌ هر طور که می‌تونی زنده بمون. با هر چی که می‌تونی، بمون. حالا که جهان خردکننده و بی‌رحمه، وسط بحران‌های ویرانگری، تا این ضربه‌ها و طوفان‌ها هست، هر طور بلدی، دوام بیار‌. با شعر، ورزش، ادبیات، چای، قهوه، فیلم، دویدن، کوه، کار، فلسفه، خواب، فریاد و هر چیز که در زندگی نگهت می‌داره، بمون. با تاریکی‌ها و دوده‌ها و سرمایی که اومده تو رو ببلعه و تباهت کنه، هر طور می‌تونی مقابله کن. ‌ •معین دهاز

هنوزم بعضی وقتا یادت میکنم. یاد چشمای خمارت وقتی بهم دروغ میگفتی و من میدونستم. میدونستم وقتی دروغ میگی ضربان قلبت تند میشه مردمک چشمات تنگ میشه و پوست لبتو میکنی و هربار ازت میپرسیدم دوسم داری؟ لبتو میگرفتی بین دندونات صدای ضربان قلبت گوشمو پر میکرد سرتو مینداختی پایین میگفتی آره دوست دارم‌. دروغ میگفتی. میترسیدی از تو چشمات بخونم چقدر منو نمیخوای ولی رفتی و دیگه نترسیدی ازینکه بشکنم وقتی نباشی

شاید در جهان دیگری به جای زنده ماندن زندگی کردیم.

همتون فالو کردین؟🙂

‏بعضیا هیچ جایگزینی ندارن؛ نذار شبکەهای اجتماعی این توهم رو بهت بده که همه جایگزین پذیرن! آدما چهار فصل سال نیستن که همیشه تکرار بشن و سر راهت قرار بگیرن. وحشی بافقی اینو خیلی خوب میدونست: |دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند از گوشەی بامی که پریدیم،پریدیم| _Dr Farhad_

سممممم جدید عمو جواد با انتشار ویدیویی به زبان عربی از الجزایر خواست اتریش رو ببره 😂

آدمها فکر می‌کنند اگر یک بار دیگر متولد شوند، جور دیگری زندگی می‌کنند، شاد و خوشبخت و کم اشتباه خواهند بود. فکر می‌کنند می‌توانند همه چیز را از نو بسازند، محکم و بی‌نقص! اما حقیقت ندارد... اگر ما جسارت طورِ دیگری زندگی کردن را داشتیم، اگر قدرت تغییر کردن را داشتیم، اگر آدم ساختن بودیم، از همین جای زندگیمان به بعد را مى‌ساختيم. -آنتوان دوسنت اگزوپری

https://www.instagram.com/statustext11?igsh=dWw1N3NjZjNtZDVs پیج جدید رو فالو‌ نمیکنید؟🥲