Lil JoHn

شنونده بودن عادت مهمیه که باید تقویتش کنید. چطوری؟ وقتی یکی یه چیزی تعریف می‌کنه سعی کنید درکش کنید. سریع با «من» شروع نکنید به مقایسه زمین و زمان با خودتون. این حجم از مهرطلبی و توجه طلبی برای سلامت روان‌تون تاثیر خوبی نداره. بقیه اهمیتی نمی‌دن شما چقدر خوبی بدی داخل زندگیت، در واقعیت، همه مثل خود شما، به خودشون اهمیت می‌دن. انگشت شمار هستند انسان‌هایی بین این دو حس که در تعادل هستند. من خودمم نیستم، اون ور بوم افتادم. یک نکته خوب دیگه هم که تقویت این عادت داره اینه که روی خودتون «به طور واقعی» تمرکز می‌کنید نه الکی.

پسر توی یک نقطه‌ای از زندگیمم که ۹۹٪ فعالیت‌ها و تفریحات قدیمم خوشحالم نمی‌کنه. می‌دونم بقیه ممکنه ناراحت بشن از اینکه نیستم و نمی‌تونم باشم یا اگر هم هستم مثل بازیکن پوکر نشستم و نگاه می‌کنم. هر ثانیه هزار قسمت می‌شه برام. همه اینا هم نشونه خوبی نیستن ولی واقعا نمی‌تونم تحملتون کنم. همین.

شده تا حالا شخصی که خیلی دوست داشتید رو ببینید و احساس کنید زمان یهو متوقف شده. حالت تهوع گرفتید. می‌خوای بری و توی خونه تنها باشی. همه چیز یکدفعه بیش از حد شلوغ و پر سر و صداست. نمی‌خوای خوشحالت کنه، نمی‌خوای بهت حسی بده که بهترین آدم دنیایی. همین. می‌دونم خیلیا می‌گن زندگی چه فایده‌ای داره بدون عشق، درست هم می‌گن. فایده‌ای نداره.

این حالتی که با همه بر می‌خوری اما نمی‌خوای بشناسنت یا خیلی نزدیکت بشن، سوال پیچت کنن (به زبون ساده مهم بشن برات) می‌دونید بخاطر چیه؟ بخاطر اینکه یهو می‌ترکی. ظواهر می‌رن کنار و می‌بینن همه چه موجود رنجور و سیاهی شدی. نه بی‌اهمیت و بی‌احساس.

می‌خوام اسنپ بگیرم برم خلوت ترین و نامعلوم ترین نقطه شهر، لب جوی بشینم و سرمو تو دستام بگیرم.

اینستاگرام که تخمیه ولی توییتر ده هزار برابر تخمی‌تره. تمام خود پسندهای احمق سطحی نگر که فقط ادعای خالی و توهمن جمع شدن اونجا کسشر تف می‌دن. یعنی شما توی اینستاگرام دارید حاصل زحمات تولید محتوای یه گاوی رو می‌بینید که از یجایی به یه هدف می‌خواد برسونتتون. ولی توییتر فاضلاب ذهن و عکسای کسشر آدماست.

واقعا بدم میاد با یکی رندوم آشنا باشم و شروع کنه بدون وقفه حرف زدن و گفتن کل زندگیش. اونجا می‌فهمم این آدم به هرکسی اوکی می‌ده چون تنهاست؛ به من اهمیتی نمی‌ده و براش‌ جالب نیستم.

My god white, he in my pocket

رو / نیت ایفوریا. سان توی مونونوکه. همینا به ذهنم میرسه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خودت فکر میکنی به چه کاراکتری شبیهی؟

Aww baby

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/liljohnishere/38556 کلا اکثر کرکترای فیلمای لینچ همینطورن بنظرم مهم اون احساسیه و ارتباطیه که تو با کاراکتر برقرار میکنی حالا نمیدونم

زیاد کرکتری عمیقی نشون ندادن ازشون توی مالهالند درایو.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ دوست داشتم مثل rita تو mullholand drive بودم ولی مثل نائومی واتسم چون بیش از حد desperate

این کدوم بود؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ jessica jones

خودخواسته حرف نزدن تو ایران نصف روز دووم میاره. Been there done that

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ افی دراگ ادیکته، اوایل خودخواسته حرف نمیزد با هیچکس و بعد توهم زد و.. همه پسرا دوستش داشتن و بعدش خوب شد رفت سرکار

:))))