لورکا گلد | طلا کادویی سبک و ظریف

در ترنم باران، عشق من چون قو شود رقصان ،زیر نور ماه ــ-ــ-ــ-ــ حبي لكِ على صوت المطرْ يأخذ شكلاً آخر ويصير بجعة تسبح في ضوء القمرْ .. نزار قبانی @BAMYKCOM

من هنوزم دارم بهت فک میکنم!

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راه های وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم اَز نُو با مَن آشنا شُو... @bamy

◾️همایون ارشادی بازیگر فیلم طعم گیلاس درگذشت. @bamykcom

◾️همایون ارشادی بازیگر فیلم طعم گیلاس درگذشت. 🤖ربات دانلود فیلم و سریال @MyCinemaFact

رفیق.....یه دروغ بزرگه، نمیگم نیست اصلن، هست اما کم....خیلیا برای برطرف کردنه نیازشون به تو میگن رفیقتن، وعده وعید میدن بهت ، تو اونموقع احساس میکنی که باید از خودت بگذری واسه رفیقت ، مایه میزاری براش ،، اون لحظه که به هدفش میرسه احساس میکنی دنیارو بهت دادن،، از ته دل واسش خوشحال میشی،،باهاش میخندی ،گریه میکنی،، یهو میبینی هر روز باهات در تماسه،،،باهاش احساس برادری میکنی ، اما زمان بی‌رحمانه بهت ثابت میکنه که رفیق یه دروغه بزرگه،،اون بهت نیاز داشته ، الان نیست چون نیاز نداره بهت! واسه خودش امپراطوری ساخته،، قصری که تو یکی از پایه های اصلیش بودی...اون تورو میخواسته که به هدفش برسه ،، یعنی از اول هم چیزی نبوده....غم انگیزه ! پی نوشت: امروز یکی از آشناها واسم داستان دوستی دیرینه ش رو با یه بنده خدایی تعریف کرد که واستون نوشتم ،، دیدم من و شاید خیلی از شماها هم ،،شاید ،،!آشنا باشه واسمون این قصه...هی میگفت : رفیق وجود نداره!..که البته وجود داره. @bamykcom

«پاییز را دوست دارم» این را به من گفت و از آن‌روز شروع به ریختن کردم ... @bamykcom

از تو فقط یدونه هست مراقب خودت باش♥️ @bamykcom

ما  از عروسک کمتریم آنها مرده بودند و زندگی می‌کردند ما زندگی می‌ کنیم و مرده ایم... بهرام بیضایی @bamykcom

وقتی به دوستات گفتی فراموشش کردی ولی.... @bamykcom

‏پاییز که می‌رسد، هوا بوی «خداحافظی» می‌گیرد. برگ‌ها آرام می‌میرند، بی‌آن‌که فریاد بزنند . انگار فهمیده‌اند بعضی دردها را باید در « سکوت » زیست. در دل همین سکوت، «غم» ریشه می‌دواند؛ غمی که نه سیاه است و نه بی‌جان، بلکه شبیه نوری کم‌سوست که هنوز جرأت خاموشی ندارد. و «درد»؟ او هم همان سایه‌ی وفاداری‌ست که هر جا عشق قدم گذاشته، پشت سرش آمده تا یادمان نرود هر تپشِ قلب، بهایی دارد. در «فقر» نیز حقیقتی پنهان است؛ فقری فراتر از نان، فقری از جنس بی‌خوابِ معنا. انسان می‌ماند میان دارایی‌های بی‌روح و رؤیاهای گرسنه‌اش، و در عمق همین تضاد است که عشق زاده می‌شود ، زخمی، اما زنده. و آنگاه، در گوشه‌ای از غروب، «آینده» آرام از لای پرده‌ی ابر سرک می‌کشد؛ کودک نحیفی که با لبخندش می‌گوید؛ «اگر هنوز می‌سوزی، هنوز زنده‌ای…» شاید همین باشد راز ادامه دادن ، که در میانِ پاییز، غم، درد، عشق و فقر، باز هم کسی در درون ما به امیدِ فردا، برگِ زردی را از زمین برمی‌دارد و می‌گوید؛ «این هم هنوز زیباست» @bamykcom

یاد بعضی نفرات روشنم می‌دارد... @bamykcom

ازین جماعت از خود گسسته بیزارم از آنکه عهد خودش را شکسته بیزارم از آنکه می‌رود و پشت سر نمی بیند از آنکه رفته و در را نبسته بیزارم از آنکه در همه حالی به انتظار کسی‌ست از آنکه ره نرود یا نشسته بیزارم از آنکه بی خبر از حال عالمی باشد از آنکه حال نپرسد ز خسته بیزارم من از شما نه فقط بلکه از خودم هم گاه چون آنکه از دل مهری نرسته بیزارم 🖊معید مهرآوران @bamykcom

دیدمش... ولی‌دیگه قشنگ ترین آدم دنیا نبود! @bamykcom

«وأسألك يا الله القوة لأقف وحدي دون أن أتكئ على كتف أحدهم.» خدایا از تو قدرتی طلب می‌کنم که به تنهایی رویِ پاهایِ خود بایستم بدونِ آنکه رویِ شانه‌یِ کسی تکیه کنم🍀 @bamykcom

خونابه درون جام کردند ما خواب شراب دیده بودیم... عاطفه طیه @bamykcom

🎬 Demolition (2015) ژانر: درام – روان‌شناختی – تراژدی خلاصه داستان: «دِیویس میچل» (Jake Gyllenhaal)، بانکداری موفق است که پس از مرگ ناگهانی همسرش در تصادف، به جای اندوه، نوعی بی‌حسی عجیب را تجربه می‌کند. او در واکنش به این خلأ، شروع به نوشتن نامه‌هایی صادقانه و عجیب به شرکت خودکارفروشی می‌کند؛ نامه‌هایی که بیشتر از شکایت، اعتراف‌اند. در خلال این ارتباط غیرمنتظره با زنی غریبه (Naomi Watts) و پسرش، دِیویس تصمیم می‌گیرد خانه، زندگی و حتی خودش را از نو بسازد — یا دقیق‌تر، ویران کند تا دوباره بفهمد چه چیزی واقعاً معنا دارد. فیلم استعاره‌ای از سوگ و بازسازی روانی است. ویرانی در عنوان، نه تخریب بیرونی بلکه فروپاشی درونی انسان مدرن است؛ انسانی که یاد گرفته هرچیز را تعمیر کند جز خودش. جِیک جیلنهال با بازی دقیق و کنترل‌شده‌اش، مردی را تصویر می‌کند که میان پوچی و میل به رهایی گرفتار شده است. کارگردان با استفاده از ریتم آرام، کات‌های ناگهانی و تصویرسازی‌های بصری، مسیر تبدیل فقدان به بیداری را نشان می‌دهد. فیلم یادآور این گزاره‌ی فلسفی است: گاهی باید همه‌چیز را خراب کنی تا بتوانی چیزی واقعی بسازی. IMDb: 7 @bamykcom