en
Feedback
صلحِ درون(یلدا موسی تبار) روان پژوه

صلحِ درون(یلدا موسی تبار) روان پژوه

Open in Telegram

یلدا موسی تبار روان پژوه و مدرس

Show more
365
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-430 days
Posts Archive
ما زخم‌هایمان را همچون یادگارهایی مقدس با خود حمل می‌کنیم، نه به این دلیل که بهبود نمی‌یابند، بلکه به این علت که در اعماق وجودمان به آنها وابسته شده‌ایم. این زخم‌ها تبدیل به نمادهایی شده‌اند که باور داریم هویت ما را شکل داده‌اند. ما در انتظار نشسته‌ایم تا کسی از راه برسد و با تایید خود ثابت کند که رنج‌هایمان بیهوده نبوده‌اند، غافل از این که این انتظار، خود به مانعی بزرگ برای التیام تبدیل شده است. در این میان حقیقت تلخ اما آزادکننده‌ای نهفته است. التیام واقعی زمانی آغاز می‌شود که از چرخه انتظار برای تایید بیرونی خارج شویم. وقتی می‌آموزیم که زخم‌های ما نیازی به گواهی دیگران ندارند و معنابخشی به رنج‌ها، حقیقتی است که تنها در درون خودمان رخ می‌دهد. این گذار نیازمند شجاعتی استثنایی است؛ شجاعت رها کردن روایتی که سال‌ها با آن زیسته‌ایم و پذیرش این که می‌توانیم نویسندگان فصل‌های جدید زندگی خود باشیم. پروانه شدن مستلزم پذیرش پیله‌ای است که در آن رشد کرده‌ایم. به همین ترتیب، ما نیز باید زخم‌هایمان را نه به عنوان زندان، بلکه به عنوان بستری برای تحول بپذیریم. وقتی دست از جستجوی ناجی برداریم، درمی‌یابیم که تمامی کلیدهای رهایی از همان ابتدا در دستان خودمان بوده است. این کشف، آغاز حرکتی است به سوی خویشتن اصیل‌تر و آزادتر.  انسانی که در درون آرام باشد، همه چیز دارد؛ انسانی که با جنگ درونی تکه تکه می شود، هیچ چیز ندارد. @solhe_daron

شب بخیر به تو که میخوای بشنوی که یکی بهت بگه اینطور نمیمونه، من بهت میگم: اینطور نمیمونه. تو ماه ی ، یادت نره جایگاه ماه رفیعه. شب بخیر چون کسی نباید بدون شب بخیر بخوابه. @solhe_daron

انگار سال‌ها قبل از آمدنت، خوابت را دیده باشم... یا شاید در زندگی قبلی‌مان، هر دو ستاره‌های یک آسمان بوده‌ایم. @solhe_daron

من دختر آسمونم آسمون سقفِ زمینه ، وسیع و بی نهایت! هر وقت دلم بیقراره بهش پناه میبرم با نگاه کردن بهش دلم آروم میگیره انگار آبستنِ همیشه ! خورشید داره که مظهر قدرته برام ستاره داره که مظهر امیدِ برام دلبر و معشوق من همیشه تو آغوش آسمونه! آره خودشه... ماه! گشته ام در جهان و آخر عمر دلبری برگزیده ام که مپرس! منو ماه راز و نیازی داریم که فقط اهل دل میدونن و از حیطه درک خیلیا خارجه! آسمون دلش بزرگه دلِ دریا پیشش کم میاره! آسمون تو ذهن من مظهر قدرت و احساسه! یه زئوس منظم و دقیق و با دیسیپلین! از اون طرف یه آفرودیت دلبر و لطیف که خوب بلده دل ببره ! میتونه در لحظه تصمیمشو عوض کنه و خورشید و اسیر ابرها کنه و حکم کنه که ابرها ببارن و باد و طوفان راه بندازه! تا قدرتشو به رخ ما زمینی ها بکشه! میتونه تنبیه مون کنه و به ابرها بگه لازم نکرده ببارید و ما رو در حسرت بارون، به خشکسالی محکوم کنه! آسمون هم میتونه بی حساب ببخشه هم بی اندازه دریغ کنه! حالا تا یار که را خواهد و میلش به که افتد! #یلدا_موسی_تبار @solhe_daron

اضطرابِ مزمن اغلب از تلاش ذهن برای پیش‌بینی آینده ناشی می‌شه؛ چون در گذشته، تجربه‌ی «غافلگیر شدن» دردناک یا تروماتیک بوده. @solhe_daron

بدون عشق؛ تمام عبادت‌ها، تنها یک عادت‌اند. تمام رقصیدن ها، تنها یک نرمش ا‌ند. و تمام موسیقی‌ها، سر و صدایی بیش نیستند. @solhe_daron

اما عزیزِ من؛ حرف‌ها نقابند، رفتارها حقیقت. به «رفتارِ» آدم‌ها دقت کن. @solhe_daron

اشکالی نداره اگه بعضی وقتا حس می‌کنی گم شدی. به خودت اعتماد کن، این گمشدگی هم بخشی از مسیر رشدته. گاهی رشد اینجوریه که با خودت ‌غریبه می‌شی و دوباره شروع به آشنا شدن می‌کنی. #رواندرمانگر‌_دانیال @solhe_daron

از ادامه دادن خسته بود. سکوت می‌خواست، و سکون و وقفه‌ای طولانی... @solhe_daron

امید چیز عجیبیست. شاید عجیب ترین اتفاق در دنیای ما آدم‌ها. چون تو را به نقطه ای نامعلوم از آینده پیوند میدهد. آن هم درست زمانی که فکر میکنی از پا افتاده‌ای و دنیا به آخر رسیده است. شاید تنها انسان به سبب انسان بودنش‌ است که دوباره امیدوار می‌شود. حتی مهم نیست که چه قدر و چند بار ناامید شده باشد. میدانی، امید شبیه درخت گیلاس حیاط قدیمی مادربزرگ است که شاخه انبوهش در فصل تابستان سایه پهنی میکرد برای تمام خستگی هایمان. امید شبیه چهره کسی‌ست که از تاریکی بیرون می‌آید و می‌گوید سلام. امید یعنی تلاقی دیدن آدم‌هایی که با چشمانشان تو را از سرگردانی بیرون می‌کشند و به نور لرزان خیال می‌برند تا دوباره سبز شوی. #مهدی_پورعبادی @solhe_daron

هر کسی ممکن است درگیر یک رابطه ی ناسالم شود ،حتی افراد سالم و آگاه. شجاعت ترک کردن یک رابطه ی ناسالم نوعی احترام به خود و مراقبت از خود است. لزومی ندارد هر رابطه ای را تا پایان ادامه دهیم یا بخواهیم درستش کنیم. بعضی روابط فقط برای این هستند که به ما نشان دهند کجای زندگیمان باید حد و مرز بگذاریم. وقتی عشق به جای پناهگاه به باری روی دوشمان تبدیل می‌شود ، خرد در این است که بفهمیم چه زمانی باید رها کنیم. افراد سالم را نه به خاطر اینکه اصلا وارد روابط بد نمیشوند ، بلکه به خاطر تشخیص سریع مشکل و ترک قاطعانه و محترمانه‌ی رابطه می‌توان شناخت. #آلن_دوباتن @solhe_daron

رنج ما را دو تکه می‌کند. وقتی کسی‌که رنج می‌کشد، می‌گوید: «خوبم... خوبم...» به این دلیل نیست که حالش خوب است. برای این است که خودِ درونش به خودِ بیرونش فرمان داده که واژهٔ «خوبم» را به زبان بیاورد. او حتا گاهی‌اوقات اشتباهی می‌گوید: «خوبیم.» دیگران فکر می‌کنند که خودش و اطرافیانش را می‌گوید، ولی این‌طور نیست. او دو تکهٔ خودش را می‌گوید: خودِ آسیب‌دیده و خودِ نماینده‌اش. نماینده‌ای که برای مصرف عمومی مناسب است. @solhe_daron

همین الان در قشنگ ترین فنجانی که داری، یک چایی تازه دم بریز. به یک موزیکی که علاقه داری گوش کن یا در سکوتی که برات دل انگیز هست آرام بنشین، طعم چایی دل انگیزت را مزه مزه کن میتونی در چایی ات دانه هلی، غنچه گل رزی، کمی بهار نارنج یا ذره ایی زعفران بریزی و خودت را و دل قشنگت را مهمان طعمی دلنشین کنی آخه هیچ‌کسی در این دنیا مهم تر از تو نیست دوست من تو مهم ترین شخص زندگی خودت هستی. @solhe_daron

4_5832511419840465179.mp315.61 MB

اگر عشق آخرین عبادت ما نیست پس آمده‌ایم اینجا برای کدام درد بی‌شفا، شعر بخوانیم و باز به خانه برگردیم؟ #سیدعلی_صالحی @solhe_daron

بی کلام پ ن : شب بخیر به تو که فقط کافیه یکی بهت بگه "بغض داری؟ حتا اگه نگی هم میتونم بفهمم از چشمات " اما همین و در حد حرف هم نداری. @solhe_daron

من میدونم داری روز‌های سختت رو میگذرونی. باور کن از هرکسی بهتر میتونم بفهمم چقدر تحت فشاری. فقط میتونم بگم صبور باش و دووم بیار، قطعا میتونی و میگذره. مطمئنم که میگذره. @solhe_daron

یک شلوار سفید دوست داشتنی داشتم که یک روز ابری پوشیدمش و موقع بازگشت به خانه باران گرفت ... گلی شد . و من بی خیال پی اش را نگرفتم به هوای اینکه هر وقت بشویم پاک می شود ولی نشد ... بعدها هر چه شستمش پاک نشد ؛ حتی یکبار به خشکشویی دادم که بشویند ولی فایده نداشت !! آقایی که توی خشکشویی کار میکرد گفت : "این لباس چِرک مرده شده!" گفت : "بعضی لکه ها دیر که شود ، می میرند ؛ باید تا زنده اند پاک شوند !" چرک مُرده شد ... و حسرت دوباره پوشیدنش را به دلم گذاشت ! بعید نیست اگر بگویم دل آدم هم کم ندارد از لباس سفید ! حواست که نباشد لکه می شود ؛ وقتی لکه شد اگر پی اش را نگیری ، می شود چرک ... به قول صاحب خشکشویی "لکه را تا تازه است ، تا زنده است ، باید شست و پاک کرد"
@solhe_daron

نود درصد از نگرانی‌های ذهن تو قرار نیست هرگز اتفاق بیفتند. پس بهتره با بازی‌های ذهنت آشنا بشی و گولش رو نخوری. @solhe_daron