کتابخوانی/تیکه کتاب/سخن بزرگان

📄 خطای شناختی ادامه‌ی تعهد Escalation of commitment bias وقتی خود را به یک تصمیم متعهد می‌کنیم، تمایل داریم که بر آن تعهد باقی بمانیم. ما احساس می‌کنیم که در این تعهد سرمایه‌گذاری کرده‌ایم و این احساس موجب سوگیری همه‌ی قضاوت‌های بعدی دربارهُ این تعهد می‌شود. در چنین حالتی به‌شدت تحت تاثیر آن چیزی هستیم که به آن متعهد شده‌ایم؛ حتی اگر ادامهُ این تعهد معامله‌ای زیانبار باشد؛ زیان‌هایی همچون پول، زمان یا حتی جان سربازان. 📗 ذهن فریبکار شما 🖌 استیون نوولا @bookpdfm

ما اغلب قدرت استدلال‌مان را دستِ بالا و اهمیت مخاطب‌مان را دست‌ِ کم می‌گیریم. بااین‌حال، ارزش استدلال به قدرت آن نیست، بلکه به تاثیر آن است. 📒 راز و رمز استدلال و مجاب کردن دیگران ✍🏻 اریک فُر - ژُر @bookpdfm

سه سال قبل، تجربه ی تازه ای را شروع کردم. "ممنوعیت خواندن و شنیدن اخبار". حق اشتراک تمام روزنامه ها و مجلاتم را لغو کردم. از شر تلویزیون و رادیو خلاص شدم. نرم افزار اخبار را از روی آیفونم حذف کردم. دست به هیچ روزنامه ای نمی زدم و وقتی در هواپیما کسی به من پیشنهاد خواندن مطلبی را می داد، عمدا به سمت دیگری نگاه می کردم. چند هفته ی اول سخت بود، خیلی سخت. مدام می ترسیدم چیزی را از دست بدهم. اما بعد از مدتی، جهان بینی تازه ای داشتم. نتیجه اش بعد از سه سال: افکار صریح تر، دید ارزشمندتر، تصمیمات بهتر، و زمان بسیار بیشتر. و بهترین نکته؟؟ هیچ چیز مهمی را از دست نداده بودم ... 📕 هنر شفاف اندیشیدن @bookpdfm

تنها محبت است که کهنه نمی‌شود. همه‌ چیز طراوت خودش را از دست میدهد. تازگیِ همه چیز به کهنگی و پوسیدگی می‌گراید. زیباترین چهره‌ها زیر چروک‌های پیری دفن می‌شود. گرد تیره ی پیری، درخشنده‌ترین چشم‌ها را از لوندی و فطانت می‌اندازد... ولی محبت... نه! 📖بیهودگی 👤احمد محمود @bookpdfm

https://www.instagram.com/ketab_book_rah?utm_source=qr&igsh=a2hjeXl3ZGljNHlh لطفا صفحه پیج ما را در اینستاگرام دنبال کنید🙏🌹

یک تفکر ایدئولوژیک احمقانه حتی اگر میلیاردها نفر پیرو هم داشته باشد، همچنان احمقانه است. اگر جمعیت فراوانی به دنبال یک پاسخ بودند بدانید آن ساده‌ترین و بی‌کیفیت‌ترین پاسخ است چون مغز، فرگشت یافته برای کمترین مصرف انرژی و هر چه ساده‌تر و خرافی‌تر، مورد پذیرش‌تر. مسیر کوبیده شده را اکثریت به کشف مسیرهای دیگر ترجیح می‌دهند، هرچه کوبیده‌تر، پر رهروتر. @bookpdfm

حجاب و دام گناه: شرطی‌سازی اجتماعی Hejab and the Guilt Trip: Social Conditioning 🖌 محمدرضا سلیمی دام گناه نوعی مغالطه است که در آن افراد از طریق باورهایشان همدیگر را کنترل یا قضاوت می‌کنند. در این مغالطه، افراد مجبور می‌شوند در برابر عقایدی که دارند یا کاری که کرده‌اند احساس شرم یا گناه کنند. زمانی که احساس گناه یا احساس شرم جای استدلال عقلانی را بگیرد، مغالطه‌ی دام گناه اتفاق می‌افتد. مغالطه‌ی دام گناه خوراک خانواده‌ها و حکومت‌هاست. این مغالطه در آموزش نیز به وفور یافت می‌شود. برای مثال، وقتی معلمی به دانش‌آموزش می‌گوید: «خجالت نمی‌کشی که درس نمی‌خوانی»، یا والدینی که دخترانشان را عرصه‌ی اجتماع محدود می‌کنند، یا افرادی که درباره‌ی قیافه‌ی دیگران قضاوت منفی می‌کنند همه در دام مغالطه‌ی دام گناه افتاده‌اند. مغالطه‌ی دام گناه با مغالطه‌ی توسل به شرم (appeal to shame) و مغالطه‌ی چراغ‌گاز (gaslight fallacy) ارتباط تنگاتنگی دارد. مغالطه‌ی توسل به شرم (توسل به خجالت) زمانی اتفاق می‌افتد که احساس شرم جای استدلال عقلانی را بگیرد. وقتی به فردی می‌گوییم خجالت بکش یا شرم کن، به‌جای ارائه‌ی دلایل منطقی، در دام مغالطه‌ی توسل به شرم افتاده‌ایم. مغالطه‌ی چراغ‌گاز ترفندی است که فرد آگاهانه یا ناآگاهانه برای کنترل ذهن مخاطب از آن استفاده می‌کند و باعث می‌شود که مخاطب به توانایی‌اش شک کند. مغالطه‌ی چراغ‌گاز نوعی دستکاری در روح و روان افراد برای تحقیر آنهاست. برای مثال، وقتی به فردی می‌گوییم خیلی چاقی/خیلی لاغری، خیلی تنبلی، موهایت سفید شده، خیالاتی شدی، آلزایمر گرفتی، یا داری پیر میشی مرتکب مغالطه‌ی چراغ‌گاز شده‌ایم. یکی از محدودیت‌های اجتماعی کنترل پوشش افراد جامعه به خصوص حجاب زنان با استفاده از مغالطه‌ی دام گناه است. در این مغالطه افراد نسبت به پوشش همدیگر حساسیت کاذب نشان می‌دهند. آنها تصور می‌کنند اگر افراد پوشش مناسبی نداشته باشند، گناه می‌کنند و در نتیجه باید از این کار شرمنده باشند. مغالطه‌ی دامن گناه از شرطی‌سازی اجتماعی نشئت می‌گیرد. شرطی‌سازی اجتماعی پدیده‌ای است که در آن افراد وادار می شوند در مواجهه با محرک‌های اجتماعی عکس‌العمل خاصی نشان دهند. برای مثال، در ایران دست دادن مرد با مرد نوعی شرطی‌سازی اجتماعی است، اما دست دادن مرد با زن از این پدیده تبعیت نمی‌کند، در حالی که دست دادن مرد با زن در برخی کشورها مرسوم و نوعی شرطی‌سازی اجتماعی است. شرطی‌سازی اجتماعی با خطای شناختی عادت (habit bias) مرتبط است. در خطای شناختی عادت فرد فرض مسلم می‌گیرد که باید در موقعیتی خاص کار خاصی را انجام دهد. برای مثال، برخی افراد سیگاری معتقدند که بعد از نوشیدن چای سیگار می‌چسبد. یا وقتی ما برای تماشای فیلم به سینما می‌رویم، خودمان را مکلف می‌کنیم که تنقلات بخریم و در حین تماشای فیلم بخوریم. درواقع، اینطور تصور می‌کنیم که تماشای فیلم بدون تنقلات مزه نمی‌دهد. مسلماً، اینگونه عادت‌های کاذب هزینه‌های هنگفتی به دنبال دارد. افراد در مواجهه با محرک‌های اجتماعی واکنش‌های گوناگون نشان می‌دهند. برای مثال، ممکن است افراد مذهبی و مقید با شنیدن صدای اذان روانه‌‌ی مسجد بشوند، در حالی که افراد غیرمذهبی به این محرک واکنش نشان نمی‌دهند یا حتی ممکن است صدای اذان را نشنوند. اگر تصور کنیم همه‌ی افراد باید در مواجهه با محرک‌ها و اطلاعات یکسان واکنش یکسان نشان دهند، در دام خطای شناختی واکنش روان‌شناختی (phsychology reactance) افتاده‌ایم‌. اینکه «مردان» را شرطی‌ کنند که با نگاه کردن به «زنان» الزاماً «گناه» کنند نوعی «شرطی‌سازی اجتماعی» و «ایجاد ذهنیت کاذب» است. رابطه‌ی «گناه» با «نگاه» ذهنی است، نه عینی؛ ممکن است فردی «نگاه» کند اما «گناه» نکند و برعکس، هرچند ارتکاب گناه هم در این موقعیت محل مناقشه است. زمانی جامعه احساس آرامش و آزادی می‌کند که افراد با باورهایشان، نه از جانب خودشان و نه از جانب حکومت، همدیگر را کنترل و قضاوت نکنند. @bookpdfm

❓متفکر چالش‌طلب کیست؟ Who is a challenged thinker❓ در این ویدئو دکتر اکبر سلطانی به این سوال پاسخ می‌دهند. ✅ وقتی می‌فهمیم که: ۱. خودمحورانه و نامعقول می‌اندیشیم؟ ۲. متعصبانه استدلال می‌کنیم؟ ۳. مفاهیم نادرست در ذهنمان می‌پرورانیم؟ ۴. مشکلاتمان را تشخیص نمی‌دهیم؟ ۵. بدون شواهد نتیجه‌گیری می‌کنیم. ۶. از اطلاعات غلط و متناقض استفاده می‌کنیم. ۷. تفکر ما چگونه زندگی‌مان را شکل می‌دهد. یک متفکر چالش‌طلب هستیم. @bookpdfm