Blue

کمانم بی‌پیکان و اندوهم بی‌زبان است. کم نمی‌شود، چیزی نمی‌گوید، نمی‌رود. در برابر منِ تمام‌شدنی، جاودان می‌نماید، بی‌نهایت به نظر می‌رسد، نرفتنی، تمام نشدنی، جان‌کاه.

کمانم بی‌پیکان و اندوهم بی‌زبان است. تمام نمی‌شود، چیزی نمی‌گوید، نمی‌رود. در برابر منِ تمام‌شدنی، جاودان می‌نماید، بی‌نهایت به نظر می‌رسد، نرفتنی، کم نشدنی، جان‌کاه.

" میهان‌خانه‌ی میهان‌کُش روزش تاریک "

" میهان‌خانه‌ی میهان‌کش روزش تاریک "

حقیقت این است که این روزها احساس می‌کنم کارهای آنچنانی با این دنیا ندارم. حتی همین کارهای معمولی. با دشت‌ها، با باد، با طراوت باران. با صدای بادی که می‌پیچید لای برگ‌های درخت روبه‌روی پنجره‌ام. چه سفرها که داشته‌ام، با این باد، آن وقت‌ها وقتی می‌پیچید لای برگ‌های تازه، جسم زمینی مرا هم با خود می‌برد، دور. شعری می‌میرد در پستوی فراموشی، سرودهای زمینی‌ به آسمان ‌نمی‌رسند، شب بی‌ستاره صبح می‌شود، چراغ‌ها راهنمای من نیستند. همه چیز ساده و در تکرار. همه چیز ساده و در تکرار.

هفت ماه .

دوست من، سخته ولی سرخورده نشو. تاریکه، ولی سرخورده نشو، با این کاراشون کاری می‌کنن که فکر کنی ازت هیچی ساخته نیست، تو سرخورده نشو، تو ناامید نشو. بدون تو من هیچم، بمون کنارم، از بین نرو، تنها نمون. با اشک برات می‌نویسم، تو می‌دونی، من می‌دونم که: «ما ادامه داریم.»

به چشم‌های من خواب نمیاد، حال شما چطوره؟ t.me/HidenChat_Bot?start=732444900

.