ماهیدا🌙

هر ویژگی‌ خوبی اگه زیاد استفاده بشه تو جای نامناسب، ناکارآمده.

ابهام رو که نتونی تحمل کنی، کلی راهکار می‌دی که فقط سریع مشکل رو یه‌کاری کنی و اضطرابش رو تموم، درحالیکه اون کلی راهکاری که توی موقعیت فشار به ذهنت می‌رسن، معمولا ناکارآمدن.

مردم اینجوری ان که همیشه همه ی چیزای خوبی رو که درباره ات میشنون سوال میکنن، اما اگر تمام موضوعات بد رو راجع بهت بدونن برای دوباره فکر کردن بهشون به خاطر می‌سپارند.

تو زمونه ای هستیم که در سراسر جهان به میزان وحشتناکی از همه هیجانات و احساسات و تفکرات انسانی، سوئه استفاده میشه. چون با انبوهی از اطلاعات مغز مواجه میشه و در هجوم این انبوه، توانایی سازماندهی خیلی کمتره. در این زمان آدمی که آگاهه تعریفش متفاوته از آدم آگاه در زمان های قبل! ما در نقطه ای هستیم که بارش فکری به میزان بالایی وجود داره. تقریبا به هیچکس نمیشه اعتماد کرد، روی هیچکس نمیشه حساب کرد، عینک خود بینی در پوسته ی همدلی و رگه های زیادی از منفعت طلبی، روی دیدِ آدم هاست. یکم مکث کنید و از کنار همه چیز رو در جهان، ببینید. یکم مکث، توقف و مشاهده در هر قدم مسیر زندگی، باعث تصمیمات بهتر میشه. مثل قانون مکث سه ثانیه، که قبل از هر واکنشی، هر رفتاری هر هیجانی و هر عملی سه ثانیه مکث می‌کنی بعد انجام میدی. خودتونو خوراک سوئه استفاده های غذاییِ دیگران نکنید. من از غذا حرف نمی‌زنم.

و ردِ آن درد معنای ما را تغییر می دهد...

من کار خوب و درست خودم رو انجام میدم، شما رو خوشحال کرد، بسیار خوشحال میشم، شما رو ناراحت کرد، بسیار، بسیار، بسیار متاسفم اما کماکان کار خودم رو انجام میدم، من به این دنیا نیومدم تا دیگران رو راضی و خوشحال نگه دارم.

یه تجربه و درس مهم دیگه از زندگی: هیچوقت کاسه‌ی داغ‌تر از آش نباش، چون می‌سوزی. هیچکس هم براش اهمیتی نداره، تازه بدتر ازت طلبکار هم میشن.

حرف‌های بالغانه رو یا یه‌آدم بالغ می‌زنه یا آدمی که بسیار آسیب دیده.

اجازه بدین سه تا درس مهم هم بهتون بگم که خودم یاد گرفتمش؛ اول اینکه اگر می خواید "دروغی" نشنوید، اصرار بیش از حد برای شنیدن "حقیقت" نداشته باشید. دومی هم همیشه یادتون باشه که «هر وقت به قله رسیدید همزمان درکنار دره ای عمیق ایستاده اید» سومین فکت باعث میشه خودتونو از دست ندین اونم اینه که: «با یک آدم نادان مجادله نکنید تماشاگران ممکن است نتوانند تفاوت بین شما را تشخیص دهند» و من بهتون میگم که واقعا تشخیص نمی‌دن چون هر کسی به فکر خودشه, تازه درست هم تشخیص بدن جدا اهمیتی نداره :)

حفظ ارزش خود، شما را از تجربه‌های بی‌کیفیت حفظ می‌کند✨

یه روزایی توان ادامه دادنت، کمتر از روزای دیگه اس! خودت خوب حسش میکنی، بیدار که میشی انگار اصلا نخوابیده بودی، کل تنت سنگینی روح و روانت رو حمل می‌کنه و همینجاست که بزرگسالی اجازه نمیده، متوقف شی. مغزت پر از صداست، مثل اتوبان یک طرفه ای که همه ماشینا دارن خلاف میرن، همون قدر پر از هرج و مرج، همون قدر خطرناک...! چشماتو می‌بندی نفس عمیق می‌کشی، چون میدونی حتی با شنیدن اون صداها هم، نمیتونی از بزرگسالی فرار کنی. منتظری فقط بگذره، که نوسان گیری بشه این سنگینی...! #آیدا_نویس

پرسید: "چطور انقدر خوب دیگران را دلداری می‌دهی؟" خندیدم و گفتم حرفایی را میزنم که دوست داشتم دیگران به من بگویند.

سکوت، ابهام، گذر!

اشتباهتون اینه که فکر میکنید همه چیز همون‌جوری هست که می‌بینید! با اینکه «گاهی همه چیز اونجوری هست که هنوز ندیدید!» دومین حالت رو معمولا زمانی می‌بینید که روی اولین حالت، تمرکز کردید. برای همینم هست وقتی به دومین حالت میرسه تعجب میکنید، تصوراتتون خراب میشه، احساس می‌کنید بهتون خیانت شده یا نادیده گرفته شدین! در حالی که همه چیز ذاتا به همین شکل پیش می‌ره. هیچ چیز در حالت سکون و ثابت وجود نداره که مغز بخواد به این شکل عمل کنه. همونجور که «سطحی دیدن» نگاه درستی نیست، گاهی «عمیق دیدن» هم به معنای کامل دیدن نیست! عمق اقیانوس سنجیدن میخواد؛ برای دیدن عمقش رفتن به کف اقیانوس باعث نمیشه که بتونی وسعتش رو درک کنی. #آیدا_بیات

اشتباهتون اینه که فکر میکنید همه چیز همون‌جوری هست که می‌بینید! با اینکه «گاهی همه چیز اونجوری هست که هنوز ندیدید!» دومین حالت رو معمولا زمانی می‌بینید که روی اولین حالت، تمرکز کردید. برای همینم هست وقتی به دومین حالت میرسه تعجب میکنید، تصوراتتون خراب میشه، احساس می‌کنید بهتون خیانت شده یا نادیده گرفته شدین! در حالی که همه چیز ذاتا به همین شکل پیش می‌ره. هیچ چیز در حالت سکون و ثابت وجود نداره که مغز بخواد به این شکل عمل کنه. همونجور که «سطحی دیدن» نگاه درستی نیست، گاهی «عمیق دیدن» هم به معنای کامل دیدن نیست! عمق اقیانوس سنجیدن میخواد؛ برای دیدن عمقش رفتن به کف اقیانوس باعث نمیشه که بتونی وسعتش رو درک کنی. #آیدا_بیات

اگر آنقدر شجاع باشی که بگویی خداحافظ، زندگی با سلامی تازه به تو پاداش خواهد داد. -پائولو‌ کوئیلو.

نمی‌دانم؛ اینروزها سر میچرخانم افسوس میخورم…! فرقی هم ندارد کدام طرف، این طرف و آن طرف ندارد جانم… باید احمق باشی که در کشتی ای که همه داخلش هستند خیال کنی، این طرف و آن طرفی وجود دارد. کشتی که غرق شود همه را زیر آب میبرد. و آن کشتی امروز «انسانیت» است. غرق شدن انسانیت را میبینم در هیاهوی روزهایی که نمی‌دانم تا کجا پیش خواهد رفت… آری جانم؛ من افسوس میخورم که ای کاش در جهان دیگری میزیستیم.

یه چیزی رو هیچوقت یادت نره؛ تو بر اساس دیدگاه مردم توصیف نمیشی بلکه براساس دید خودت نسبت به خودت توصیف میشی.

به قول داستایفسکی؛ کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟!

✨