تن ظريفِ جان سخت.

ديروز و امروز از شدت كارام و دانشگاه بستني عروسكي بودم ، چوب تو كونم ؛ خنده رو لبام😂

پاييز شد و ملت هنوز بوي گوه عرق ميدن و حموم نميرن .

يعني رسما همه چيز خوبه هيچ چيز بد يا ناراحت كننده اي وجود نداره اتفاقا همه چي داره خوب و عالي پيش ميره ولي يهو حالت بد ميشه و تو نميدوني چرا و نميدوني چيكارش كني .

فقط ادمايي كه دركي از افسردگي و افسردگي فصلي ندارن و نميدونن چقد سخته خودتو سرپا كني و يه چيز غير منتظره گند بزنه توش از پاييز خوششون مياد.

مامان و بابا هم رفتن خونه :) تاحالا اينقد ناراحت نبودم از رفتنشون جوري كه اين يك هفته همه جوره هوامو داشتن و سنگ تموم گذاشتن برام باعث ميشه الان گريه م بند نياد با رفتنشون .

every where🥺

همون روزي كه هزار تا كار داري :

خدايا زودتر دانشگاها شروع شه كه من مجبور نشم برم مسافرت هي من توانايي دوري پسر خوشگله رو بيشتر از نهايتااا ١٢ ساعت ندارم :_)

دیدی چی شد؟ هرچقد بزرگتر شدیم غم‌هامون هم بزرگتر شد.

حتي ديگه سيگارم مثل قبلنا حال نميده .