آیه‌های تاریکی

▪️همسر «علیرضا قربانی» درگذشت سرکار خانم منیر سادات غیاثی (مژگان) همسر علیرضا قربانی پس از یک دوره طولانی درمانی، درگذشت. قربانی در سوگ همسرش نوشت: «سکوت قبل رفتنت نماندنت ندیدنت/مرا به این جنون کشیده ...چه حسرتیست بر دلم که از تمام بودنت/ نبودنت به من رسیده ...». ▫️به سهم خودم این داغ بزرگ و سنگین را به علیرضا قربانی تسلیت می‌گویم و با این هنرمند عزیز ابراز همدردی می‌کنم. @ehsas2ro

▪️گاهی فکر می‌کنم... گاهی فکر می‌کنم هیچ چیز سخت تر از تفهمیم آزادی به پرنده‌ای که در قفس متولد شده است نیست. #یاور_م @ehsas2ro

▪️وحشتناک‌ترین احساس در تمام دوران طولانی تاریخ بشر، چیزی وحشتناک‌تر از احساس تنهایی وجود نداشته است. #نیچه @ehsas2ro

▪️نلین تجلی هنر طراحی نام و امضا .... ست اداری و بنر و ... همه را میتوانید در این پیج داشته باشید لینک اینستاگرام: https://www.instagram.com/nelin_graphics?utm_source=qr&igsh=MWYydzQ2dTZndzZ2bg==

«باور کن» از کجا آمده‏ای ای که با لطف نگاهت ، همه ویرانی من در پاسارگاد سیوند. می‏شود سبز و دلم غرق امید. از کجا آمده‏ای لطف نوید که ندانی همه شب یاد رخت همنشین دل تنهای من است در شب آرزوی تلخ محال نگهت ژرف ترین دره ی خواب [در خم راه خیال] خوشترین رانه‏ی جانکاه من است. **** آری ای دختر شاهی و ترنج آریایی زن دلخواه منی آنچنانی که بگویم هر روز نغمه ی ساز پر از آه منی **** پنجه‏ات زخمه‏ی من گیسویت تار سکوت و کلام پر از طعنه‏ی تو چشمه‏ای در برهوت! تو بدان ، دختر موسیقی و شعر ساز تو جلوگه راز من است ! **** نگهت ، سمبل مهر نفست ، شور حیات حلقه‏های سر زلفت چو کمند دام شاهین شکن نام من است آه از این جور ، از این عشق ، تتی ! تو ندانی همه عمر دل من شوق تماشای تو داشت تو ندیدی نگهم پرسه زنان آرزوی قد رعنای تو داشت **** پای من خسته از این راه دراز دلم آتش زده از سوز نیاز وای ای وای تتی ، دختر ناز تو ندیدی نگهم حسرت لذت دیدار تو داشت. **** با همه دلهره از آخر کار غرق آن مهر که میخواندم از دور [بیا] یا از آن اخم که میراندم از پیش [برو] فاصله یک اکتاو فاصله یک زن و مرد فاصله یک دنیاست من بی مایه در این مایه بیات تو همایونی و من گوشه ی درد من وامانده سپر افتاده تو همه شور نبرد جان من ، جانی تتی به مخالف نبر این عزت مرد! **** وای ای وای تتی من درونم شده لبریز ستم سینه ام پر شده از آه سکوت سرزمینم شده آماج جفا خانه ام غرقه به خون آب الم من تنها که دگر حوصله ام با کس نیست مانده ام با من و غم زانکه نتوانم از این کوچه ی جور که نشستند سرش چند قداره کش بی‎همه‎چیز مشتی عمامه بسر بی صدا در گذرم **** بگذریم ای همه مهر بگذریم ای همه رفتار تو زن! در سخن گفتن از عشق زنی نشود گفت به جز باده ی ناب باده ای که تو به کامم ریزی باده ای دلکش و سوزنده ی تاب از نگاهی که به جامم ریزی ..آه..از این جام ! چرا گفتم جام ؟! روی سرخم تو مبین که مسین جام دو صد پیوندم دل من خورد خراب لای آن خاطره ی سنگ و کلوخ خاوران ، کفر آباد دلکم راه گم کرده و نا آسوده در غم فاجعه ی سیوند است آری ای دختر شاهی و ترنج من چو خاکم تو چو زر **** در غباری که عذابم میداد روزگاری که شکر خنده ی تو ساغر از آب حیاتم میداد تو زمن دور شدی و من اینجا ماندم خسته و دلزده و دلمرده همچنان بی آغاز همچنان بی انجام **** من شدم چون نت سرگشته ، تتی یا که سازی کهنه کهنه و خسته و سرگشته و فالش وای... ای...وای... تتی آخر و ختم سخن ، دختر ناز من تو را میخواهم و از این میترسم که تو باور نکنی ! **** آخرین سوگندم جان موسیقی و شعر جان یاران موافق جان آن باغ که در سینه ی خود دختری همچو تو را پروردست جان من! جان تتی باور کن. تتی یعنی شکوفه سروده: #یاور_م @armyir