مآوا:》

امیدوارم خوب باشید 🫂

متوجه شدم هیچ‌کس ترس از دست دادن منو نداره، انقدر که همیشه برای همه بودم حتی وقتی ناراحت بودم.

‏دلم می‌خواد برم یه جای پرت و‌ دور زندگی کنم، ‏یه جا که از هیچی خبردار نشم؛ ‏یه جا که نه کسیو بشناسم، نه کسی بشناستم.

تو سرم تو دلم تو کل وجودم‌دارن رخت میشورن.

" ۴۰ "

قد کشیدن های ما پاداش جان فرسودن است

😭💔

اینهمه سختی بالاخره بعدش یه آرامش قراره بیاد،مگه نه؟

روزای خوب میاد،مگه نه؟!

خسته از تمام چیزهایی که به ظاهر پذیرفته‌ام، اما با هر تلنگری دوباره مثل قبل برایم پررنگ می‌شوند.

حیف این جوونی و جوونامون.

کاش جای با رحم تری زندگی می‌کردیم.

ناخودآگاه یهو چشام پر اشک میشه از این همه غم 💔

میخوام‌ که ناامید نشم از زندگی 💔

یه صُبحه دیگه!

مگه میشه فراموش کرد اینهمه غم و گریه رو؟! حتی اگه بشه ما، فراموش نمیکنیم،هیچ وقت!

چقدر "ایران"گناه داره.

💠 _عباس معروفی این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است ، اما مهم‌ترینش یک جوانیِ بدون رنج و نگرانی در یک سرزمینِ آرام است.

چرا زنده موندم که این چیزا رو ببینم؟

همیشه زخم بر زخمم، همیشه رنج بر رنجم به خون آغشته ام، آشفته ام، ایرانم انگاری. - حامد عسکری