Sam Esfahani

آلبوم "مانترا" به آهنگسازی و نوازندگی سام اصفهانی توسط انتشارات ماهور منتشر شد. درباره ی این مجموعه به قلم سام اصفهانی می خوانیم: فارغ از سبک و سیاق، خلق اثر، قراریست برای ثبت بی قراریِ احوال خالق‌اش. حربه‌ایست به عبور از خمش‌های روزمره و اعجازیست تابیده از دنیای درون خالق به منظر‌ هستی. ٭ «مانترا» پس از «ماندالای درون»، دومین تجربه‌ی شخصی‌ام در غالب انتشار مجموعه‌ای برای سولوی پیانوست؛ اصواتِ راویِ دنیای درونی من با خاستگاه شرق و غرب٬ این بار در مقطعی‌ تازه و نگرگاهی متفاوت از حیث زمان و زیستن. همانند مجموعه ی اول در اثرِ حاضر نیز ضمن بهره مندی از اصول کُمپوزیسیونِ موسیقی غربی و علمی٬ از مصالح موسیقیایی٬ رنگ و بیانِ موسیقی ایرانی به طور عامدانه ای استفاده شده است؛ در قطعاتی که پیشوَند «پانوراما» دارند، مستقیما وامدارِ الگوهای تماتیک یا ریتمیکِ موسیقی دستگاهی٬ مقامی و محلی ایران زمین بوده‌ام و سایر قطعات رویکردی غیر مستقیم به نشانه‌های موسیقی ایرانی دارند. انتخاب عنوان «مانترا» علاوه بر غرابت و شوق من به نگرش شرق و ارتباط معنایی با فضای موسیقی حاضر٬ کنایه‌ایست از اصواتی که اندیشه را به مقصد رهایی رهسپار می‌کند. ٭ مانترا آوا یا کلمه یست تکرار شونده با صوتی مشخص که در ریشه ی سانسکریت٬ از دو بخش "مان" به معنای فکر کردن و "ترا" به معنای آزاد شدن است؛ توالی مکرر این آوا در مراقبه٬ امواج مغز را به سطحِ خلسه وار آلفا می رساند و ذهن مشوش را رهسپار فراغتی مسکوت می کند. عوامل: آهنگساز و پیانیست: سام اصفهانی صدابردار: رضا فرهادی ناظر ضبط: بهنام ابوالقاسم میکس و مسترینگ: رضا فرهادی استودیو کنگان پارسه (کرگدن) عکاس: هومن صداقی قطعات: ۱- پانوراما گردانیه ( بر اساس گوشه ی گَردانیه از دستگاه نَوا) ۲- پانوراما گیلانه ( بر اساس آواز دشتی و موسیقی گیلان زمین) ۳- پانوراما پاوَموری (بر اساس مقام پاوَموری؛ مرثیه ایی سوزناک در غم عزیز از دست رفته از مقامات مجلسی و باستانی تنبور) (تقدیم به حادثه ی تلخ کرمانشاه ۱۳۹۶) ۴- کولی (والس) ۵- به خاطرِ آفتابِ یکشنبه ۶- مرثیه ای برای درخت

با تیر و کمان کودکی ام در کوچه باغ های قدیمی در انبوه درختان باران خورده سینه گنجشکی را نشانه گرفته بودم که عاشق تو شدم گنجشک بر شانه ام نشست و من شکارچی ماهری شدم از آن پس هرگز به شکار پرنده ای نرفتم هروقت دلتنگم آواز میخوانم پرنده می آید، پرنده می نشیند، پرنده را می بویم، پرنده را می بوسم، پرنده را رها میکنم و چون شکار دیگری میشود کودکی ام را میبینم در کوچه باغ های قدیمی در کنار دیوار های باران خورده با بوی کاهگل و آواز پرنده به خود می پیچد و گریه میکند های آواز چقدر تو را دوست دارم محمد ابراهیم جعفری @samesfahani

میلاد صمیمی @samesfahani

نازنین نیکجو @samesfahani

عطیه رضوی @samesfahani

عسل عباسی @samesfahani

صبا علیپور @samesfahani

نوژان عسگری @samesfahani

آیناز راسخ پور @samesfahani

صبا و دیبا علیپور @samesfahani