هدافکا

گفت‌وگو با نهال نفیسی درباره فرهنگ عامیانه و اهمیت پرداختن به آن به سیاق صادق هدایت رونق دوباره فولکلور‌پژوهی 🔹پژوهش و پرداختن به فرهنگ و ادبیات عامیانه ایران در سال‌های معاصر، اهمیت خاصی یافته است. به‌خصوص پس از تحولّاتی که عواملی مانند انقلاب مشروطه و مواجهه ایران و اروپا رقم زد. اما نکته‌ای باریک در این میانه نباید فراموش شود که وقتی سخن از ادبیات عامیانه و تحقیق و پژوهش در آن می‌کنیم، همیشه مقصودمان دقیقاً یک معنا نیست. 🔹شاید نخستین کسی که در ایران، اهمیت فولکلورپژوهی و گردآوری فرهنگ عامیانه را به‌عنوان نمادی برای تقویت جلوه فرهنگ یک ملت به نمایش گذاشت، صادق هدایت بود. حضور هدایت در عرصه فولکلور حضوری دووجهی بود. از طرفی هدایتی با عینک گرد پژوهشگران و ازطرفی‌دیگر هدایتی با قلم روان داستان‌نویسان که در هر دو وجه نگاه خاصی به منبع غنی فرهنگ عامه مردم ایران داشته است. در آن برهه تاریخی، این‌گونه برخورد او با فرهنگ عامه کمک بسزایی به بازشناسی هویت ملی ایرانی کرده است. طبیعتاً با تغییر شرایط در ادوار مختلف، ملت‌ها نیاز به خودشناسی مجدد در ساحات مختلف، ازجمله فرهنگ، به‌عنوان شناسنامه یک ملت، خواهند داشت. 🔹 نوزدهم فروردین‌ماه روز درگذشت این نویسنده و پژوهشگر دوران‌ساز است. درباره صادق هدایت و قیاس آن با دوران جدید با نهال نفیسی، استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه مطالعات فرهنگی، گفت‌وگو کردیم. سبا دادخواه 📌متن کامل گفت‌و‌گو را در لینک زیر بخوانید: https://hammihanonline.ir/fa/tiny/news-14350 @hammihanonline

آیا احساسات و فکر هم بعد از ایستادن قلب از بین می‌روند؟ یا تا مدتی از باقی‌ماندۀ خونی که در عروق کوچک هست، زندگی مبهمی را دنبال می‌کنند؟ #صادق_هدایت ۱۹ فروردین سالروز درگذشت صادق هدایت یادش گرامی @jaliyat

همین که حواست باشه، هیچ درزی باز نمونه تا کارت درست انجام بشه،یعنی به دنیایی تعلق خاطر داری که از اون اومدی. دنیای کوچک امنی که هیچ تلاشی برای امنیت خودت لازم نداری.هر کسی توی این دنیا برای به دست آوردن همون دنیای کوچیک امن و بدون غصه،دست و پا می‌زنه ولی در نهایت تسلیم خودش میشه، توی بازی‌ای که از همون اول باید بدونه که هیچ بردی تو کار نیست. فقط کسی که حس نوزاد توی رحم رو درک کنه،می‌تونه برای دقایقی دوباره به اون دنیای کوچیک برگرده.پس شیر گاز رو باز میکنه،دراز می‌کشه و زانوهاشو بغل می‌گیره.به بیرون این دنیا که پر از رجاله هایی هست که هر کدوم یه دهن هستن که یه مشت روده به دنبال اونا آویخته و منتها به آلت تناسلی شان میشه،پوزخندی می‌زنه و توی همین حینی که داره به این فکر می کنه،آدم احمق می‌خوره و آروغ می‌زنه و می‌دزده و می‌خوابه و بچه پس می‌اندازه و در نهایت می‌میره و فراموش میشه،چشمهاش سنگین میشه و خستگیش به یه خواب آروم بدل میشه. من صادقم.من با همه‌ی شما صادقم. "به درک که آدم بترکد.اگر لوله‌هنگ‌دار مسجد آدیس بابا بودیم زندگی‌مان هزار مرتبه بهتر بود!" #ویجولوچ #جلال_علیپور #صادق_هدایت https://t.me/vijoolooch

تنها مرگ است که دروغ نمی‌گوید ١٩ فروردین روزی که صادق هدایت، مرگ را به زانو درآورد. یادش گرامی🖤

شاید این جمعه بیاید ، شاید😆

▫️ منو برگردونید به اون روزا که هایده هنوز با ستار و مهستی تو سیزده بدر آواز می‌خوند. ویگن و دلکش آهنگ "بردی از یادم" رو زنده تو برنامه‌ها اجرا می‌کردن، حسن گل‌نراقی تازه "مرا ببوس" رو خونده بود. فروغ تو فیلم ابراهیم گلستان بازی می‌کرد. فریدون فرخزاد کشته نشده بود. ابی ناراحتیش پاره شدن کتونی سفیدش از دست سگ دوستش بود. شادمهر برای مهستی آهنگ نساخته بود. لیلا فروهر موزیک ویدیوی "جونی جونوم" رو تازه پخش کرده بود. شماعی زاده هر روز آهنگ شاد می‌خوند و صادق هدایت هنوز کمی امید داشت. منو برگردونید لطفا. من برای زندگی تو این دهه ساخته نشدم ...

اوه، کزونیا! من می‌دانستم که می‌توان ناامید شد، ولی نمی‌دانستم که این لغت چه مفهومی دارد. من مثل همه‌ی مردم تصور می‌کردم که یک بیماری روحی است، ولی خیر. این جسم است که درد می‌کشد؛ پوستم، سینه‌ام، اعصابم رنجم می‌دهند. سرم پوک و تهی است و دلم بهم می‌خورد. از همه وحشتناک‌تر این طعمی است که در دهان دارم. نه خون ، نه مرگ، نه تب، ولی ترکیبی از همه‌ی این‌ها با هم، فقط کافیست زبانم را تکان دهم تا همه چیز به رنگ سیاه درآید و موجودات از من متنفر شوند. چقدر سخت است. چقدر تلخ است یک انسان شدن! ✍آلبر کامو 📚کالیگولا ص۳۱

😂 حافظ هم میگه برید سیزده بدر