Youniverse (EhsanArzhang)

لایو اعلام فرمان کایناتی قطع لینک کارمای جمعی و اجدادی ایران🔥💫👑

سلام بر همه عزیزان ،دوستان عزیز ،چهارشنبه ساعت ۱۸؛۱۸ لینک دوره ۲۱ روزه عشق به ایران در گروه استادان عشق گذاشته میشه، و هر روز این لینک تمدید میشه ، و چون ظرفیت ۲۱ نفر محدود هست اولویت با یارانی هست که زودتر لینک ریکوئستشون میرسه 🙏🏻 سپاس از همراهی و عشق بینهایت به همه عاشقان ایران زمین 💚🤍❤️🙏🏻💫💎

سلام بر همه عزیزان ،دوستان عزیز ،چهارشنبه ساعت ۱۸؛۱۸ لینک دوره ۲۱ روزه عشق به ایران در گروه استادان عشق گذاشته میشه، و هر روز این لینک تمدید میشه ، و چون ظرفیت ۲۱ نفر محدود هست اولویت با یارانی هست که زودتر لینک ریکوعستشون میرسه 🙏🏻 سپاس از همراهی و عشق بینهایت به همه عاشقان ایران زمین 💚🤍❤️🙏🏻💫💎

آستانه زمان گشوده می‌شود ✨ وقتی چرخه قدیمی نفس می‌کشد و جریان تازه‌ای شکل می‌گیرد روزهای پایانی سال فقط ورق خوردن تقویم نیستند. خودِ زمان نازک‌تر شده. گذشته، حال و آینده روی هم می‌لغزند و حس ایستادن در یک گذرگاه را می‌آورند. چیزی که کامل می‌شود، فقط یک سال نیست، بلکه یک شیوه ادراک است. آگاهی در حال بازدم است و برداشت‌ها، احساسات ناتمام و هویت‌های تاریخ‌مصرف‌گذشته را رها می‌کند. جریان جدید ناگهانی وارد نمی‌شود. آرام از دل جریان قدیمی بیرون می‌آید. قدیمی عمیق و کند است و حافظه و شفقت را حمل می‌کند. جدید باریک، سریع و جهت‌دار است و بیشتر به تجسم مربوط می‌شود تا فهم. برای مدتی کوتاه، هر دو همزمان از تو عبور می‌کنند. حس سکون و بعد حرکت درونی. شناوری همراه با میل به لنگر انداختن. قرار نیست انتخاب کنی. داری یاد می‌گیری وسط این تلاقی بایستی. بدن زودتر از ذهن واکنش نشان می‌دهد. خستگی، سنگینی یا نیاز به کند شدن یعنی جریان قدیمی در حال تخلیه است. بعد ناگهان میل به حرکت، نظم دادن یا ساده‌سازی می‌آید. این ناهماهنگی نیست. کالیبراسیون دوباره است. بدن دارد ریتمش را با خط زمانی تازه هماهنگ می‌کند. احساسات خام اما شفاف‌اند. غم، قدردانی، تسکین یا عشق بدون داستان می‌آیند و می‌خواهند احساس شوند و بروند. همزمان، استواری تازه‌ای شکل می‌گیرد. حسی از اقتدار درونی. آسیب‌پذیر و در عین حال زمین‌دار. نشانه یکپارچگی، نه فروپاشی. ذهن هم آرام جهت عوض می‌کند. تحلیل و بستن پرونده‌ها کم‌رنگ می‌شود و شناختِ انتخاب‌ها جلو می‌آید. ایده‌های آینده بدون توضیح می‌رسند و عادت‌های قدیمی بی‌مقاومت می‌افتند. وضوح از دست نمی‌رود. شکل گرفتنش ارتقا پیدا می‌کند.

۱ «ای صاحبِ این خانه! جامی از آتش بگردان، مرا در خود پنهان کن و صف‌بندی کن، و زلالِ نگاهِ روانت را نصیبم ساز.» ۲ «ما گرد تو گشتیم و عزیز شدیم، اگر بازگشتیم، ما را جزا بده (باز هم بپذیر)، زیرا رنجی به ما رسیده است، و تو به رنج‌رساندن خشنود مباش.» ۳ «جامی بگردان که آن را از پیش می‌شناختیم، ما هرگز آن را انکار نکرده‌ایم، از آن در من نشانه‌هاست، و من طالبِ خون‌خواهیِ خویشم (طالبِ حقِّ خویش).» ۴ «جامی با پلک‌هایم بگردان (چنان نزدیک که در چشمم ریزی)، جان و ریحانم فدای تو باد، تو رستاخیزِ دومی، پس ما را به بارانی پیوسته زنده کن.» ۵ «چراغ‌هایم را روشن کن، کلیدها را به من بسپار، مرا دگرگون کن و به حرکت آور، با بخششِ دستِ جاریِ خویش.» ۶ «ای صاحبِ جام، و ای آن‌که دلش سخت است، مرا به فقر بیازما، و به کثرت و فراوانی برکشم.» ۷ «زبان عرب و ترک، هر دو در جامِ بلندِ تو حل شده‌اند، جامی بده که بی‌نیاز کند، چه در تنگدستی و چه در توانگری.»

کی افسون خواند در گوشت که ابرو پر گره داری؟! نگفتم: «با کسی منشین که باشد از طرب عاری؟! یکی پر زهر افسونی فرو خواند به گوش تو ز صحن سینهٔ پر غم دهد پیغام بیماری چو دیدی آن ترش رو را، مخلّل کرده ابرو را از او بگریز و بشناسش،چرا موقوف گفتاری؟ چه حاجت آب دریا را چشش، چون رنگ او دیدی؟ که پر زهرت کند آبش اگر چه نوش منقاری لطیفان و ظریفانی که بودستند در عالم رمیده و بدگمان بودند همچون کبک کهساری گر استفراغ می‌خواهی از آن طزغوی گندیده مفرح بدهمت لیکن مکن دیگر وحل خواری اَلَا يَا صَاحِبَ الدَّارِ أَدِرْ كَأْسًا مِنَ النَّارِ فَدَفِّنِي وَصَفِّنِي وَصَفُو عَيْنِكَ الْجَارِي فَطُفْنَا وَعَزِزْنَا فَإِنْ عُدْنَا فَجَازِنَا فَإِنَّا مَسَّنَا ضُرٌّ فَلَا تَرْضَى بِأَضْرَارِي أَدِرْ كَأْسًا عَهِدْنَاهُ فَإِنَّا مَا جَحَدْنَاهُ فَعِنْدِي مِنْهُ آثَارٌ وَإِنِّي مُدْرِكٌ ثَارِي أَدِرْ كَأْسًا بِأَجْفَانِي فِدَى رُوحِي وَرَيْحَانِي وَأَنْتَ الْمَحْشَرُ الثَّانِي فَأَحْيِنَا بِمِدْرَارِ فَأَوْقِدْ لِي مَصَابِيحِي وَنَاوِلْنِي مَفَاتِيحِي وَغَيِّرْنِي وَسَيِّرْنِي بِجُودِ كَفِّكَ السَّارِي چو نامت پارسی گویم کند تازی مرا لابه چو تازی وصف تو گویم برآرد پارسی زاری بگه امروز زنجیری دگر در گردنم کردی زهی طوق و زهی منصب که هست آن سلسله داری چو زنجیری نهی بر سگ شود شاه همه شیران چو زنگی را دهی رنگی شود رومی و روم آری أَلَا يَا صَاحِبَ الْكَأْسِ وَيَا مَنْ قَلْبُهُ قَاسِي تَبَلِّينِي بِإِفْلَاسِي وَتُعَلِّينِي بِإِكْثَارِي لِسَانُ الْعَرَبِ وَالتُّرْكِ هُمَا فِي كَأْسِكَ الْمَرْفُوعِ نَاوِلْ قَهْوَةً تُغْنِي مِنْ إِعْسَارِي وَإِيسَارِي مگر شاه عرب را من بدیدم دوش خواب اندر چه جای خواب می‌بینم جمالش را به بیداری حضرت مولانا اهسان ارژنگ 🔥👑😇💫

تو در نهایت پرواز می کنی و به آغوش پدر می پیوندی من پدر تو هستم و پدر من بالاتر از من است و مارا اجداد دیگر هستند تا برسیم به آن پادشاهی که نیای بزرگ همگان است و اورا پدر و نیایی نیست همه ما بندگان او هستیم و روشنایی ما از اوست و برترین شکوه و روشنایی جاودانه اوست اوست که در همه چیز جلوه کرده و سرانجام اوست که بعد از فنای همگان باقی می ماند... باقی بقای اوست... #اهسان_ارژنگ 🔥👑😇💫

کتاب صوتی قلندر و قلعه (شیخ شهاب الدین سهروردی)

پیامبری‌ از کنار خانه‌ ما رد شد و ناگهان‌ هزار گنجشک‌ عاشق‌ از سرانگشت‌های‌ درخت‌ کوچک‌ باغچه‌ روییدند و هزار آوازی‌ را که‌ در گلویشان‌ جا مانده‌ بود، به‌ ما بخشیدند. و ما به‌ یاد آوردیم‌ که‌ با درخت‌ و پرنده‌ نسبت‌ داریم. پیامبری از کنار خانه‌ ما رد شد. ما هزار درِ‌ بسته‌ داشتیم‌ و هزار قفل‌ بی‌ کلید. پیامبر کلیدی‌ برایمان‌ آورد. اما نام‌ او را که‌ بردیم، قفل‌ها بی‌رخصت‌ کلید باز شدند. من‌ به‌ خدا گفتم: امروز پیامبری‌ از کنار خانه‌ ما رد شد. امروز انگار اینجا بهشت‌ است. خدا گفت: کاش‌ می‌دانستی‌ هر روز پیامبری‌ از کنار خانه‌تان‌ می‌گذرد و کاش‌ می‌دانستی‌ بهشت‌ همان‌ قلب‌ توست. ‌💚🤍❤️💫👑💎🔥

من گناهانت را به حساب نمی آورم... همه‌ی آن چیزی که داشتم فدا کردم تا عشق تورا به دست بیاورم. نقشه‌ی من برای آینده ات همیشه با عشق همراه بوده است. چون من تورا با عشق ابدی دوست دارم. عشق خود را از تو دریغ نخواهم کرد. چونکه تو گنجینه گرانبهای من هستی. هیچ چیز تورا هرگز از من جدا نخواهد کرد. فرزندم به خانه بازگرد و من برای تو بزرگترین جشن آسمانی را برپا خواهم کرد. همیشه پدر تو بوده و خواهم بود... من منتظر تو هستم... و آرزوی من این است که تو از عشقم برخوردار شوی،چونکه تو فرزند من هستی و من پدر تو هستم... چیزی که به تو هدیه می دهم بیشتر از آن چیزی است که پدر زمینی‌ات به تو می دهد... چون من پدری کامل هستم...