رسمِ کودکی

رویای سندباد سندباد سفرکرده، پست‌و‌بالای هفت‌گانه‌هاش را از زبان شهرزاد به گوش شهریار هزارویک‌شب و به گوش ما رساند تا از ترس‌ها و امیدها و غم‌ها و شادی‌هاش خاورمیانه را بیانبارد. نقل سندباد شب‌ها و شب‌ها از این زبان به آن گوش و از آن زبان به این گوش، رسید تا میل زندگی را میان ساکنان سرزمین سندباد زنده نگه دارد و حال... و حال چیزی که غایب بود رویاها، میل‌ها و خواست‌های سندباد بود که تمام ما وقتی شب‌ها چشم می‌بندیم، به‌مانند موروثه‌ای ازلی ابدی به تماشایش می‌نشینیم. در شبی از شب‌های این خاورمیانۀ توامان درد و شادی، می‌خواهیم با گوش و چشم‌هامان، اما نه در خواب که در بیداری، به رویایی دیگرگونه از هنرمندی عراقی دل بدهیم که خبر سال‌های اخیر خاورمیانه را برای‌مان خواهد نواخت. مُعنی جِهاد، عودنواز جوان بغدادی، که در سال‌های اخیر مهمان همسایگان ایرانی‌اش بود، در آخرین روزهای اقامتش در تهران، ما را به شنیدن رویایی دیگر از سندباد دعوت خواهد کرد. پس چهارشنبه در اینستاگرام رسم کودکی به شنیدن رویای سندباد بنشینیم و به یاد بیاوریم که رسیدن به هر مقصدی، بهانه‌ای‌ است برای سندباد تا آمادۀ عزیمت به دیگرسو شود. @rasmekoudaki

رسمِ کودکی برگزار می‌کند: رویای سندباد تکنوازی عود توسط هنرمند عراقی؛ مُعنی جِهاد چهارشنبه ۲۹ مرداد ۹۹، ساعت ۲۱ پخش از صفحه اینستاگرام رسم کودکی⏬ http://www.instagram.com/rasmekoudaki @rasmekoudaki

از چیستی به چرایی صلح سخنرانی مصطفی ملکیان در موسسه رسم کودکی؛ مرداد ۹۹ ، کتابخانۀ ملی @rasmekoudaki www.instagram.com/rasmekoudaki

«صلح» سلامی است آشنا، مهربان و مشتاق به خود و به دیگری در سفری که آن به آن مسافر آن‌ایم؛ زندگی. به رسم کودکی که رسم صلح است، در آغازین گام از «آنْ»ی نو، سلام می‌کنیم به انسان و به کرامت و به اصالت و به مدارا... @rasmekoudaki رسم کودکی برگزار می‌کند: سخنرانی مصطفی ملکیان با موضوع از چیستی به چرایی صلح چهارشنبه ۲۲ مرداد ۹۹ ساعت ۲۱ پخش زنده از صفحۀ اینستاگرام موسسه رسم کودکی 🔽 https://instagram.com/rasmekoudaki?igshid=92iqyw4u9532

🔹فعالیت‌های داوطلبانه برای کودکان؛ چالش‌ها و امیدها ردپای فعالیت داوطلبانه برای کودکان را می‎شود از سال ۱۹۲۴ به هنگام جنگ جهانی اول تا پیش‌نویس حمایت از حقوق کودکان، که در ۵۴ ماده در سال ۱۹۸۹تصویب شد، پیدا کرد. در ایران این نوع فعالیت‎ها دیرپاتر از فعالیت‎های داوطلبانه دیگر است. رشد سازمان‌های غیردولتی و انتفاعی و با رویکرد خدمات‌رسانی به کودکان حاشیه‎ای از دهه ۷۰ در ایران اهمیت یافت. گرچه فعالیت‎های غیردولتی که نیت اصلی‌اش کسب درآمد نباشد و درباره کودکان، فارغ از جنس و سن و پایگاه اجتماعی و به‌طور داوطلبانه فعالیت کند، دیرپاتر از بقیه فعالیت‎های اجتماعی است. شاید شورای کتاب کودک، که بیش از ۵۰ سال عمر دارد و هدف اصلی‌اش ادبیات کودکان است، دیرپاترین نهاد رسمی در حوزه کودکان در ایران باشد که خود بستری برای ایجاد سازمان‌ها و تشکل‌های دیگر مرتبط با کودکان شد. درباره تعداد سازمان‌های غیردولتی که کار داوطلبانه برای کودکان انجام می‌‎دهند اطلاعات دقیقی در دسترس نیست. سازمان‎هایی تحت قالب خیریه، سمن و ان‌جی‌او در این حوزه کار می‎کنند. به‌نظر می‎رسد وضعیت کنونی فعالیت‎های داوطلبانه درباره کودکان به‌لحاظ کمی با وجود محدودیت‌های قانونی رو به افزایش است، چه به‌شکل رسمی و چه به‌شکل غیررسمی، اما ماجرا بر سر کیفیت است. درباره چالش‎های کار داوطلبانه در حوزه کودک نظرهای بسیاری وجود دارد. شاید همچون همه حوزه‎ها بتوان آن را از داوطلبان تا ساختارهای روبه‌روی اقدام داوطلبانه گستراند. در مورد داوطلبان یکی از مهم‌ترین چالش‎ها به رویکرد داوطلبان نسبت به کار داوطلبانه برمی‎گردد. اغلب داوطلبان تا سال‎ها هنوز رویکردشان نسبت به کار داوطلبانه با واقعیت صیقل نمی‌خورد، که این البته هم به خود داوطلبان و هم به فعالیت سازمان داوطلبانه مرتبط است. دو سر طیف آرمان‌گرایی و کار غیرجدی روبروی داوطلبان است که عمدتا نیز تمایل به دو سر طیف است. آرمان‌گرایی با اهداف کلی و بزرگ ناامیدی را به‌همراه می‎آورد و نگاه به کار داوطلبانه به‌عنوان کاری غیرجدی و دور همی/تفننی، سازمان را با چالش‎های ساختاری جدی در اجرای اهدافش مواجه می‎کند... برای خواندن این مطلب در گوشی تلفن همراه روی INSTANT VIEW کلیک کنید👇🏽 https://goo.gl/fYrFmF @rasmekoudaki

به بهانه هجدهم تیرماه و «روز ملی ادبیات کودک» 🔹در تاریکی قدم می‌زنیم بی‌توجهی رسانه‌های جمعی به ادبیات کودک و رشد قارچ‌گونه آثار ترجمه در این حوزه و همچنین بازاری‌شدن کتاب‌ها، تا حد زیادی ادبیات کودک را به گوشه رانده است. در فضای بیمار نشر امروز، حال ادبیات کودک از سایر حوزه‌ها وخیم‌تر است که البته به نظر می‌رسد مدیران فرهنگی، چندان توجهی به‌این مساله ندارند... متاسفانه این نام‌گذاری‌های مختلف، هرگز نمی‌توانند گرهی از کلاف سردرگم ادبیات کودک به‌خصوص در سال‌های اخیر بگشاید. در این سال‌ها ناشران خصوصی بسیاری ورشکست شدند یا آن‌هایی که به تولید ادبیات داخلی مشغول بودند، به دلیل وجود مشکلات متعدد در تولید آثار تالیفی و با کیفیت، عطایش را به لقایش بخشیده و به تولید آثار ترجمه روی آورده‌اند. یکی از مهم‌ترین مسائلی که ادبیات کودک امروز از آن رنج می‌برد، کمبود مخاطب نیست بلکه کم‌مایگی آثاری است که در این حوزه تولید می‌شود... ادامه مطلب را از اینجا بخوانید ⤵️ https://goo.gl/gVfbY6

▫️مشتاقانه بخوانیم و شادمانه از یاد ببریم دکتر یزدان منصوریان یکی از پیش‌فرض‌های مرسوم و متداول درباره «مطالعه» این است که باید بکوشیم آنچه را می‌خوانیم به یاد بسپریم. ظاهرا بهره‌وری مطالعه را بیشتر در توانایی حفظ کردن مطالب می‌دانیم. اما حافظه ما فقط توان به خاطر سپردن اندکی از مطالب را دارد. بخش عمده‌ای به سرعت یا به تدریج فراموش می‌شود. حال پرسشی که بسیاری با آن مواجه‌اند این است که: چه کنیم تا بر توان حافظه بیفزاییم و سهم بیشتری از مطالبی را که می‌خوانیم از دستبرد فراموشی دور سازیم؟ زیرا تلقی اولیه این است که اگر چیزی را بخوانیم و بعد فراموش کنیم، وقتمان را به هدر داده‌ایم. چه تفاوتی است میان کسی که کتابی را خوانده و از یاد برده با فردی که اصلا آن را نخوانده است؟ در حال حاضر، هر دو نفر از محتوای آن بی‌خبرند. اما با کمی درنگ و تأمل می‌توان دریافت که موضوع به این سادگی نیست و ردپایی از آنچه می‌خوانیم در ذهن و ضمیر ما می‌ماند و در این یادداشت به وجوهی از آن می‌پردازم... ادامه مطلب را در وبلاگ رسم کودکی بخوانید: http://rasmha.ir/weblog/مشتاقانه-بخوانیم-و-شادمانه-از-یاد-ببری/ @rasmekooodaki

اکران بیلبوردهای رسم کودکی در شهر تهران؛ خرداد و تیر ۹۹ طرح‌ها از میثم علیپور #کرونا #کودکان

آغاز به کار وبسایت رسم کودکی rasmekoudaki.com