مشاعره تک بیت

جملگی در حکم سه پروانه ایم درجهان عاشقان، افسانه ایم اولی خود را به شمع نزدیک کرد گفت آری من یافتم معنای عشق دومی نزدیک شعله بال زد گفت حال من سوختم در سوز عشق سومی خود داخل آتش فکند آری آری این بود معنای عشق   عطار #ج

بی خبر از دور عالم گشته شیدا نیستم من برای دردِ هجرانت شکیبا نیستم در دل این چاه دنیا سر به زیر افکنده ام وای دل بر کاروان عشق پیدا نیستم کی جوان گردد زلیخایی اگر در کوی ماست من رفیق باده ام در فکر فردا نیستم شهد دنیا چون به رنج آمیخته در عالمی همچو مجنون بی خبر از وصل لیلا نیستم نیستم را هست بشنو در مرام عاشقان می رسد عشقم به فریاد ار چه برنا نیستم پندار زنگنه #ب

ز غنچۀ دهنت بوسه ای به خواب گرفتم نمردم وز گل آرزو گلاب گرفتم زینل بیگ #ز

کاش یکی بود چشمامونو میفهمید، وقتی ناراحت میشدیم به سینه‌اش اشاره میکرد و میگفت اینجا وطن توست... #نزار_قبانی #ک

همه‌ی شهر به دلدادگی‌ام می‌خندند که فلانی شده از چشم کسی مست، که نیست! فریدون ‌مشیری ‌ #ه

حالیا عشوهٔ نازِ تو ز بنیادم بُرد تا دگرباره حکیمانه چه بنیاد کند حافظ #ح

اگر دشنام فرمایی اگر نفرین دعا گویم حافظ #ا

در دایره ی عشق چو یاران نگذارند از تاک شرابی بر جانان نگذارند از حال دل خویش و جهان بی خبرانیم جانا تو کجایی که به هجران نگذارند داریم سحرها و تو و دستِ دعایی این را بطلب گر چه حسودان نگذارند خشکیده لب عالم و ساقی خبرش نیست خورشید نهان گشته و باران نگذارند دنیا همه دیدار تو را جشن بگیرند با دست تو این سلسله ویران نگذارند پندار زنگنه #د

ما را گلی از روی تو چیدن نگذارند چیدن چه خیالیست که دیدن نگذارند صد شربت شیرین ز لبت خسته دلانرا نزدیک لب آرند و چشیدن نگذارند... کمال خجندی #م

در دلم آتشِ عشق تو برافروخته ام بوسه بر تیغِ نگاهت ز چه نشناخته ام!؟ تیرِ صف بسته ی مژگان و دو ابروی کمان من به شکرانه ات ای جان سپر انداخته ام پندار زنگنه #د

دو دستم هر دو در بَند است در زُلف و لبِ ساقی ندانم گر بگیرم جام، بگذارم کدامین را... کلیم‌ کاشانی #د

وا فریادا ز عشق، وا فریادا کارم به یکی طرفه‌نگار افتادا گر دادِ منِ شکسته دادا، دادا ور نه من و عشق هر چه بادا بادا بوسعید ابوالخیر #و