فرشــــــتـــــه وحــشـــی
Open in Telegram
201
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
-130 days
Posts Archive
با هیچ منطقی نمیشد بر این زندگی نام زندگی گذاشت، زندگی نبود؛ صرفاً در مسیری مشخص بهجلو رانده میشدی. تمام فکروذکرمان شده بود امید به آینده. تنها چیزی که به زمان حال معنا میداد این بود که باید به هر طریقی، به هر شکلی، از آن گذر کرد.
هدا مارگولیوس کووالی
آدم امن کسیه که وقتی زخم هات رو بهش نشون دادی، از اون به بعد تلاش میکنه که دیگه از اون سمت بهت آسیبی نرسه.
امیدوارم رها بشید ؛
از رنجهایی که در موردش
با هیچکس صحبت نمیکنید ..🕊️
امروز 30 August، روزِ جهانی آهنگ فرستادنه منتظر آهنگ هاتونم👇🏻:
https://t.me/XBCHATBot?start=sec-ffdhaeciba
به چه می اندیشی؟!
به خزانی که گذشت؟
به بهاری که نبود؟
به امیدی که کنون رفته به باد؟
یا به عهدی که دگر رفت ز یاد؟
به چه می اندیشی؟
به دو چشمی که تو را هیچ ندید؟
به دو دستی که تو را هیچ نخواست؟
به رفیقی که غبار غمت از چهره نرفت؟
یا به قلبی که برایت سخن از عشق نگفت؟
به چه می اندیشی؟
به بهاری دیگر به امیدی دیگر یا رفیقی دیگر ...
Repost from ٔ آزاده
بپذیریم یا نپذیریم
آدمی که دوستمون داشته باشه
نمیتونه ازمون بیخبر بمونه
نمیتونه پیام نده
نمیتونه توجه نکنه
نمیتونه زنگ نزنه
حتی اگه بتونه بعد از یه تایمی نمیتونه دووم بیاره.
اگه دووم آورد یعنی هیچوقت دوستمون نداشته.
