قصه

به سمت هنر بروید.. نه لزوما به عنوان شغل و با هدف پول درآوردن.. انواع هنرها راهی بسیار انسانی هستند برای تحمل پذیر کردن زندگی.. به سمت هنر بروید فارغ از اینکه چقدر در آن خوب یا بد هستید، برای دوستتان شعر بنویسید حتی شکسته بسته، با آهنگ رادیو برقصید، زیر دوش آواز بخوانید... صرف احساس خلق کردن مزایای بیشماری با خود به زندگی می‌آورد. کورت ونه‌گات @Qessehh

حسین صفا این دست بی‌صدا

در حال خوندن کتاب تاریخ ایران مدرن از آبراهاميان هستم. به قسمت جمهوری اسلامی می‌رسم. رغبتی به خوندن ندارم. محسن پیام میده که قصد رفتن به آمریکا داره. محسنی که به همه می‌گفت مهاجرت چرا، به خاطر اتفاقات اخیر و از دست دادن چشمش، مجاب به رفتن شده. حقیقتا خوندن باقی کتاب برام سخت‌تر شده. به دوستانم که مهاجرت کردن یا در حال رفتنن فکر میکنم. به اونایی که موندن. به خودم که لنگ در هوام. @Qessehh

میگه: «زن زندگی آزادی رو باید زندگی کنیم و در وهله‌ی اول از خودمون، رابطمون، زیستمون شروع کنیم و سعی کنیم به مفهومش نزدیک شیم و باورمون شه. اونوقت میتونیم اتفاق بزرگ رو رقم بزنیم.» باهاش موافقم. خیلی @Qessehh

Inside Llewyn davis @Qessehh

پسر مخالف جمهوری اسلامی است. در اعتراضات اخیر در فضای مجازی فعال بود. پسر اخیرا در آستانه‌ی ازدواجی سنتی، از دختر درخواست تست بکارت کرد. @Qessehh

دختر معتقد است که دوست‌پسرش باید دیکتاتور و غیرتی باشد. دختر تتوی زن زندگی آزادی دارد. @Qessehh

فکر کن شما رو به خاطر اعتراضات گرفتن. تو بازجویی خیلی باهات محترمانه برخورد میکنن و ازت میخوان ده دقیقه در مورد چند گزینه‌ی زیر صحبت کنی: ایران، نفت، اقتصاد، تاریخ ایران ، مشروطه، مصدق، سیاست، اپوزیسیون‌ها، آمریکا و روسیه، چپ و راست، مارکس، جمهوری، دموکراسی، حقوق یک انسان در جمهوری اسلامی، چرا زن زندگی آزادی و... میتونی؟

آهنگ برای از شروین، با صدای بلند، از ماشین پسر جوان که در ترافیک بود پخش می‌شد. پسر با تمام عابرها که بهش نگاه میکردند، چشم تو چشم می‌شد. انگار سوالی داشته باشه. من هم شاید کمتر از 2 ثانیه به پسر نگاه کردم و با خجالت سرم رو انداختم پایین. متاسفانه انسان خیلی زود همه چیز رو فراموش میکنه و به شرایط عادت میکنه. @Qessehh

جایی خوندم « حقیقتش اینه که من آدم خوبی نیستم، فقط گاهی سعی می‌کنم بهتر باشم» باهاش موافقم. @Qessehh

اول/ در فیلم خرگیوش، دیالوگی برقرار میشه درباره‌ی قضاوت. کلیتش اینه که قضاوت کار آدم سالمه و زر زدن با قضاوت کردن متفاوته. دوم/ رادیو فرهنگ رو میگیرم به امید پخش آهنگ. یه یارویی داره میخونه با این مضمون که ایراد نداره غم هست، همه غم دارن و شاد باش. واقعا آخرین چیزیه که دلم میخواست گوش بدم. همه چی بده، فاجعه‌س. از صدا گرفته تا شعر و موسیقی. با خودم میگم اگه میدیدمش آفتوبه میگرفتم بهش. سوم/ از بچه‌ها می‌پرسم که قوم بنی اسرائیل این همه معجزه دید چرا ایمان نمی‌اورد؟ مگه میشه معجزاتی در حد مارول رخ بده و تو به تخمت باشه!؟ فازشون چی بوده؟ جای موسی بود اون عصا رو.... چهارم/ من آدم انتقادپذیری نیستم. یعنی در نهایت بعد از شنیدن حرف‌ها کاری رو انجام می‌دم که فکر می‌کنم درسته. معتقدم آدم سالم همین کار و میکنه. یعنی آدم سالم تعمدی کاری نمیکنه که در نهایت منجر به بگایی بشه. نیتش درست بودن قضیه‌س. الا طرف سالم نباشه و اگر بنی اسرائیل رو سالم فرض کنیم احتمالا به نظرشون اون گوساله معقول‌تر از خدایی اومد که هرچی میخواستن بهشون می‌داد و همینطور اون خواننده به این فکر می‌کنه که چقدر آهنگش تاثیر مثبت رو جامعه گذاشته و با خیالی آسوده میخوابه. پنجم/ من سالمم و فیلم خرگیوش رو ببینید:)) @Qessehh