شعر و‌ ترانه

ز یاد بردنت ای آشنای من ، سخت است ببخش مثل تو بودن برای من سخت است مرا رها کن از این شهر غرق دود برو نفس کشیدن تو در هوای من سخت است بدون اینکه بخواهم دلیل درد تو ام خدا کند که نباشی بجای من ، سخت است برای انکه مرا هیچوقت دوست نداشت چقدر شعر سرودن خدای من سخت است برای تو که خدایی ، خدای من تو بگو که استجاب کدامین دعای من سخت است ؟ 🦋🩵

مرا تو جان عزیزی و یار محترمی به هر چه حکم کنی بر وجود من حکمی غمت مباد و گزندت مباد و درد مباد که مونس دل و آرام جان و دفع غمی سعدى 🦋🩵

‍ آشنایت بوده ام  بیگانه  تعبیرم  نکن با نگاه سرد خود اینگونه تحقیرم نکن نه نمیخواهم بمانی از سر دلسوزی ات زار و بیمارم تو اما بیش از این پیرم نکن خسته ام از گریه های گاه و بیگاه خودم شانه ات را هم نمیخواهم نمک گیرم نکن یا بکش من را دگر با خنجر بی مهری ات یا به نیش طعنه ات از زندگی سیرم نکن ازچه من را کرده ای بازیچه ی دستان خود؟ بی وفا با خفت و خاری زمین گیرم نکن می روی اما... دلم را قبل رفتن پس بده این چنین  ناعادلانه  بند و زنجیرم  نکن عاقلی فـرزانه بودم در نگاهت یک زمان بعد از این هم لااقل دیوانه تفسیرم نکن 🦋🩵

این چه رازی‌ست که در آن نگهت برپا داری؟ تو مگر در دلِ این سوخته، مأوا داری؟ من اگر سوخته‌ام، جرمِ محبت دارم تو چرا شعله به جانِ منِ شیدا داری؟ هر کجا می‌روم از عطر تو لبریز شوم تو مگر در نفسِ خسته‌ی من جا داری؟ شب که بر شانه‌ی دیوارِ سکوت افتد باز ماه را نیز به دنبالِ تماشا داری من به امیدِ تو بیدارم و هر شب، ای عشق در پسِ پرده‌ی این پنجره رؤیا داری باد، نام تو به آغوشِ شبم می‌ریزد تو مگر با نفسِ باد چه نجوا داری؟ زلف آشفته‌ات افتاده به آغوشِ نسیم تو مگر قصدِ پریشانیِ دریا داری؟ دل من رفت به جایی که نمی‌دانم کجاست تو مگر در دلِ من خانه‌ی فردا داری؟ من اگر از همه‌ی عالمِ خود دست کشم چه عجب؟ در دلِ من سلطهٔ تنها داری یک نظر کردی و در من غزلی تازه دمید تو مگر قصد غزل کشتنِ دنیا داری ؟💫💫 🦋🩵

سرگشته دلا به دوست از جان راهست ای گمشده آشکار و پنهان راهست گر شش جهتت بسته شود باک مدار کز قعر نهادت سوی جانان راهست

مولانا

سلام روزتون مملو از شادی و موفقیت 🌻🌹💐🌻🌹💐🌻🌹💐🌻🌹💐🌻🌹 🍁🖤

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم. 🍁🖤

‌ #حس_خوب   دی باد صبح بوی تو آورد سوی من   امروز دل به سوی تو برباد داده‌ام

امیرخسرو دهلوی

سلام صبحتون پر از عشق و محبت 🌻🍁🌹💐🌻🍁🌹💐🌻🌹💐🌻🌹🌻 🍁🖤

یار وداع می کند، تاب وداع یار کو؟ وعده وصل می دهد، طاقت انتظار کو؟

هلالی جغتایی

🍁🖤

همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد چو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد

مولانا

🍁🖤

صدا کنی مرا گر با عشق نگویمت تو را غیر از جان من عاشقم تو را پنهانی امان ازین دل نافرمان برای درد من درمانی ب قصر قلب من سلطانی چ گویمت تورا از حالم ک بهتر از خودم میدانی 🦋🩵

قصه ی عشق من از قصه ی حیران من است دل پرغصه ی من ، چون یم طوفان من است دل ديوانه ی من ، باز تو را خواهد و بس چشمم اندر طلبت جلوه ی جانان من است هر کجا می نگرد جز تو نبیند به جهان در سراپرده ی جان عشق تو ایمان من است نقد جان در ره تو ، نوش بود بر دل و جان جان نثاری چه کنم در دل و در جان من است گشته ام دربدر کوی تماشایی تو زلف افشان تو چون دام پریشان من است در شب عشق دلم بی تو بود ظلمت و تار لیل دیجور ، رُخت تو چون مه تابان من است مه نگویم به تو من ، شمس درخشان منی شمس رخشنده ی من، پرتو کیوان من است درد و رنجم ز فراق رخ جانانه ی توست وصلت ای دلبر من ، شیشه ی درمان من است کعبه ی عشق منی روی کنم قبله ی تو سوی چشمم به تو و آینه گردان من است آن بهشتی که خدا وصف نمودست تویی جوی شهد است لبت ، باغ و گلستان من است من ز انفاس خوشت بوی جنان می شنفم عطر تو در دل و جان نکهت و ریحان من است بی تو عباس شده ، غرق به دریای مُحن این جهان بی تو یقین محبس و زندان من است 🦋🩵

از نمک تبسمت رنگ شراب می‌پرد در هوس نظاره‌ات چشم حباب می‌پرد چون به کرشمه وا کنی نرگس پُرخمار را از مژه غزال چین سرمه خواب می‌پرد صائب🦋 سلام صبحتون بخیر اول هفته ی خوبی داشته باشید 🌻🌼🌸🌺🌻🌼🌸🌺🌻🌼🌸🌺🌻🌼🌸🌺🌻🌼 🦋🩵

صبح است غزل بار کنم نوش کنیم؟ یا چای بیاورم بنان گوش کنیم؟ باز ای الهه نازم خوش آمدی بی‌وعده دمی عشق در آغوش کنیم؟ سلام صبحتون نیک🌻🌼🌷🌺🌻🌼🌷🌺🌻🌼🌷🌺🌻🌼🌷🌺🌻🌼🌷🌺 🦋🩵

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

حافظ

🍁🖤

یک نفر میگفت دیدی آخرش سرما گذشت موسم گرما رسید و فصل سختی‌ها گذشت گفتم آری دیدم اما کاش می دیدی تو هم بین سرد وگرم این دنیا چه ها برما گذشت. 🍁🖤

‌ می‌روے و دل اگر زندہ بمانم با توست ور نمانم ، همه‌جا روح و روانم با توست چون چراغے ڪہ فرا راہ تو سوزد همہ شب به‌ سلامت برو اے دوست ڪہ جانم با توست 🦋🩵

🦋 از همان روزی که کردی رخنه در جان و تنم دل به تو بستم شدی لیلیّ و  مجنونت  منم بوی نیلوفر گرفتم تا بغل کردم تورا می دهد عطر تو را حتی نخِ پیراهنم می شود از رویِ صیدِ مهر در بندم کنی!؟ حلقه باشد دست های تو به دور گردنم ای که چون باران حضورت مایه ی آبادی است بی  تو  مانندِ  کویر  و  با تو مثلِ گلشنم خوشه ی انگور لب های تو مستم می کند می‌چلانی بر لبِ من لحظه ی بوسیدنم دشتِ گیسوی بلند ات مثلِ گندمزارهاست خیره در زیباییِ موهای مثلِ خرمنم گرچه می سوزم همیشه گردِ شمعِ روی تو مثلِ پروانه به شوقِ دیدنت پر میزنم 🦋🩵