معرفة النّفس

💢 وظیفه پدران از نگاه روسو 🔸️ ژان ژاک روسو یکی از بزرگترین متفکران جهان محسوب می‌شود. دیدگاه‌هایش در حوزه تعلیم و تربیت در کتابی به نام امیل مطرح شده که به زعم عده‌ای، اساس آموزش و پرورش جدید دنیا را تشکیل می‌دهد. 🔸️ او با توجه به این ایده‌هایش در کتاب قرارداد اجتماعی که : " انسان، نیک، آزاد و خوشبخت آفریده شده ولی جامعه او را شریر، بنده و بدبخت کرده است" در اثر مهم خود، امیل به بیان استدلال‌هایی در خصوص تربیت و آموزش و پرورش پرداخته است. 🔸️ با توجه به این رویکرد، وی با نظر به نقش برجسته و مهم پدران در تربیت فرزندان به بیان وظایف و تکالیف پدران در فرایند تربیت پرداخته است. در این نوشته به طور موجز و مختصر، وظایف پدران از نگاه رسو را روایت می‌کنیم. 🔸️ او ابتدا به انتقاد از فرایند تربیت کودکان می‌پردازد. فرایندی که طی آن کودک تا ۵ - ۶ سالگی میان زن‌ها به سر می‌برد سپس به آموزگار سپرده می‌شود تا به سلیقه خود هر چیز را به او بیاموزد (به جز شناختن خویش را ) 🔸️به نظر او اطفالی که با این رویکرد پرورش می‌یابند هم ظالمند و هم مظلوم، هم غلامند و هم ارباب، با مغزی حاوی دانسته‌های پراکنده ولی عاری از عقل و شعور با جسم و روحی سست در متن جامعه رها می‌شوند و در آنجا فقط عدم لیاقت، تکبر و رذالت خود را نشان می‌دهند. 🔸️روسو در جهت بهبود و اصلاح این روند معیوب، معتقد است تربیت فرزند پس از دایگی مادر، باید به پدر سپرده شود. آنها (پدر و مادر) باید در تقسیم وظایف خود و طرز اجرای آن با هم توافق کنند. 🔸️ او معتقد است پدرِ عاقل ولی بی‌اطلاع بهتر از دانشمند‌ترین و ماهرترین آموزگاران، بچه را تربیت می‌کند زیرا علاقه و کوشش او جبران بی‌علمیش را می‌کند حال آنکه علم، جبران عدم علاقه و کوشش را نمی‌کند. 🔸️ او می‌گوید، اگر پدر به بهانه مشغله و کار زیاد از تربیت فرزند طفره رود باعث می‌شود که طفل از خانه دور شده و در مدرسه‌های شبانه روزی و سایر محافل جذب شده و بی‌علاقگی در وی ایجاد شود. 🔸️ به باور وی، عدم صمیمیت بین پدر و مادر و عدم لذت بخش بودن محیط خانوادگی برای طفل، باعث می‌شود که او برای جستجوی خوشی‌ها و تفریحات به دنبال هرزگی برود. 🔸️ از این منظر، پدری که بچه خود را به وجود آورده و نان می‌دهد فقط ثلث وظیفه خود را انجام داده است زیرا او علاوه بر این باید ابنای نوع خود را زیاد کند، انسان‌های اجتماعی به جامعه تحویل دهد و برای مملکت، اشخاص وطن پرست تربیت کند. به باور وی کسی که این سه دَین را ادا نکند گنهکار است. 🔸️ او صراحتاً می‌گوید کسی که نمی‌تواند وظایف پدری را انجام دهد #حق ندارد پدر شود. هیچ امری نمی‌تواند پدر را از تغذیه و تربیت فرزند خود معاف کند و کسی که عاقل باشد و چنین نکند بر خطای خود اشک خواهد ریخت و هیچ وقت تسلی نخواهد یافت. 🔸️ روسو در خاتمه این بحث به پدران بی‌مسئولیتی که می‌خواهند فقط با پول قدمی برای این وظیفه خود بردارند، می‌گوید : آیا تصور می‌کنی بتوانی با پول برای فرزندت، پدری فراهم آوری؟ اشتباه می‌کنی! اینکه تو برای او تهیه کرده‌ای حتی معلم هم نیست، فقط پیش خدمت، استخدام کرده‌ای. این نوکر به زودی یک نوکری مثل خود تربیت خواهد کرد‌.! @maerefatonnafs🍏

دلایل لجبازی کودکان و نوجوانان تثبیت استقلال: گاهی کودک دوست دارد به گونه‏ای باشد که خودش می‏خواهد، نه آن‌گونه که شما می‏خواهید زیرا احساس استقلال می‏کند، بنابراین جایی برای نگرانی نیست. جلب توجه: گاهی کودک دوست دارد با لجبازی کردن جلب توجه کند، پس به مخالفت ‏هایش بی‏ توجهی کنید و حساسیت نشان ندهید. رفتار لجبازانه کودک ممکن است به سبب لجبازی شما باشد که در اثر بی‌توجهی شما به خواسته ‌های منطقی‌اش ایجاد شده است. انتقام‌جویی گاهی کودک برای انتقام‌جویی از پدر و مادری که دائم با هم درگیری و اختلاف دارند، چنین برخورد می‏کند. @maerefatonnafs🍏

نکته‌ای که نباید از یاد ببرید این است که پدر و مادر نمی‌توانند افراد کاملی باشند، همان‌طور که فرزندتان هم موجود کاملی نیست. بعضی از والدین در مورد فوق‌العاده بودن فرزند خود زیاد صحبت می‌کنند، برای مثال می‌گویند بچه ما زودتر از حد معمول راه افتاده یا شروع به صحبت کرده است اما به این حرف‌ها اهمیت ندهید. زیرا اگر از نزدیک به زندگی آنان نگاه کنید تازه متوجه مسائل و دردسرهای آنها خواهید شد. بهترین خانواده‌ها هم مسائل و دردسرهایی مربوط به خود را دارند و در حقیقت وجود مشکل در خانواده چندان حایز اهمیت نیست بلکه مسئله مهم و کلیدی چگونگی رفتار اعضای خانواده در برخورد با این مشکلات است. @maerefatonnafs🍏

بر اساس پژوهش ویگوتسکی در زمینه آموزش، در عین حال که کودکان نیاز دارند به جای دریافت مستقیم اطلاعات فعالانه در امر آموزش مشارکت کرده و بیاموزند، معلمان نیز می‌بایست آنها را در رسیدن به سطوح بالاتر ادراک یاری کنند. همچنین پیش از آموزش یک مفهوم به کودکان لازم نیست صبر کنیم که کودکان به مرحله مشخصی از رشد ذهنی دست یابند. برای مثال، معلمان می‌توانند مفهومی پیچیده را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنند تا کودک بتواند آن را درک کند. همسالان و کودکان بزرگتر نیز می‌توانند در یادگیری کودکان موثر باشند. طبق یافته‌های یک پژوهش، هنگامی که کودکی مترقی به کودکی دیگر مطالبی را می‌آموزد که خود به تازگی آموخته است، می‌تواند بسیار موثر باشد؛ چراکه چنین کودکی از موانع درک آن مفهوم آگاهی دارد… بنا بر تحقیقات انجام گرفته، کودکانی که با انجام کار گروهی و مداخله بزرگسالان مطالب را می‌آموزند، در مقایسه با کودکانی که خود به تنهایی به کشف امور می‌پردازند، یادگیری سریع‌تری دارند. با این حال، کودکان به جای دریافت منفعلانه اطلاعات، یقینا نیاز دارند در یادگیری خود مشارکت فعال داشته باشند. @maerefatonnafs🍏

به عقیده کاگان، بچه‌های بسیار کم‌رو یا معاشرتی، نوعی فیزیولوژی را به ارث می‌برند که آنها را به سمت سبک خُلق و خوی خاصی سوق می‌دهد. با این حال، پژوهش توارث‌پذیری نشان می‌دهد که ژن‌ها فقط اندکی در کم‌رویی و معاشرتی بودن مشارکت دارند. تجربه نیز تاثیر قدرتمندی دارد. روش‌های فرزندپروری بر احتمال اینکه بچه‌ای که از لحاظ هیجانی واکنش‌پذیر است کودکی ترسو شود تاثیر می‌گذارند. فرزندپروری صمیمانه و حمایت‌کننده، واکنش فیزیولوژیکی شدید نوباوگان و کودکان پیش‌دبستانی به رویدادهای جدید را کاهش می‌دهد، در حالی که فرزند‌پروری سرد و بدون محبت، اضطراب را افزایش می‌دهد. و اگر والدین از نوباوگانی که رویدادهای جدید را دوست ندارند در برابر استرس‌های جزئی محافظت کنند، این باعث می‌شود که کودک به سختی بتواند بر میل به عقب‌نشینی چیره شود. والدینی که از بچه خود می‌خواهند به تجربیات تازه نزدیک شود به او در غلبه کردن بر ترس کمک می‌کنند. در صورتی که کم‌رویی ادامه یابد به احتیاط‌کاری زیاد، عزت‌نفس پایین و تنهایی منجر می‌شود. در نوجوانی، کم‌رویی خطر اضطراب شدید مخصوصا فوبی اجتماعی را افزایش می‌دهد. فوبی اجتماعی ترس شدید از تحقیر شدن در موقعیت‌های اجتماعی است. برای اینکه کودکان کم‌رو مهارت‌های اجتماعی موثری را اکتساب کنند، فرزندپروری باید با خُلق و خوی آنها تنظیم شود. @maerefatonnafs🍏

@maerefatonnafs🍏

@maerefatonnafs🍏

🔻جایگزین های تنبیه برای بچه ها 💠 به جای تنبیه، تقبیح شدید خود را بیان کنید بدون اینکه به شخصیت فرزندتان حمله کنید. مثلا پدری که می بیند فرزندش ابزار او را برداشته و در حیاط زیر باران رها کرده چه عکس العملی می تونه داشته باشه؟ میتونه فریاد بزنه، عصبانیت خودش رو با تندی بیان کنه و میتونه باجدیت به فرزندش تذکر بده بدون اینکه به فرزندش اهانت کرده باشه. مثلا بگه‌؛ "از اینکه ابزار نوی من توی حیاط زیر بارون رها شده و زنگ زده خیلی عصبانی ام..." 💠 به جای تنبیه، انتظارات خود را جزء به جزء برای فرزندتان شرح دهید. "انتظار دارم وقتی ابزار من رو قرض میگیری مثل اول بهم برگردونی" 💠 راه جبران خطا را به فرزند خود نشان دهید. " از این به بعد وقتی ابزار منو می گیری سریع سر جاش برگردون" 💠 به کودک فرصت دهید. " پسرم تو میتونی ابزار منو امانت بگیری و دوباره پسشون بدی و در مقابل میتونی امتیاز استفاده از آونها را کلا از دست بدی. تصمیمش با خودت" 💠 با موضوع برخورد فعال داشته باشید. کودک:" چرا درب جعبه ابزار قفله؟! پدر: "تو به من بگو چرا" 💠 مشکل گشایی کنید. " پسرم به نظر تو چه راهی می تونیم پیدا کنیم که هر وقت به ابزار من احتیاج داری بتونی از آنها استفاده کنی؟ در ضمن مطمئن باشم که هر وقت لازمشون داشتم داشتم سر جاشون باشند. " @maerefatonnafs🍏

سگ هار درونی، همه ی اون تحقیر و سرزنش هایی هست که آدم‌های مهم زندگی ما در هشت سال اول زندگی، به ما کرده‌اند. حرفهایی که در نظام تربیتی ما زیاد زده میشه، "چقدر تنبلی، خیلی بیخودی، مگه مریضی، کار نمی کنی، این چه وضعیه، خجالت نمی کشی همه دارند زحمت می کشند و تو تمرگیدی، برو بمیر، کارد بخوره به اون شکمت، آفتاب اومده تا وسط اتاق، پاشو، زود برو بخواب" متأسفانه این حرفها رو بیشتر آدمهای مهم در زندگی ما، به ما زده اند و امروز همون تحقیر و سرزنش ها یک گوشه ایی در ذهن ما نشسته و آماده هست مثل یک سگ درنده به جون خود ما و دیگری بیفته و چه بسا بسیاری از ما امروز تأثیر بد و منفی اون رو در رفتارمون می بینیم ما چاره ایی نداریم که این سگ درنده رو مهار کنیم وگرنه در زندگی ما رو از پا در میاره. ما باید به جایی برسیم که بگیم من همیشه اشتباه کرده و می کنم، ولی در مسیر بهبود و بهتر شدن خودم قدم برمی‌دارم. بنابراین، از اشتباهاتم می‌آموزم نه اینکه بیاویزم. به هیچ وجه خودم را تنبیه و سرزنش نمی‌کنم و حاضرم به خاطر اشتباهم از دیگران معذرت بخوام. بنابراین باید کوشش کنیم و بدونیم انسان می‌تونه با شادی و آزادی و لذت و رضایت و خشنودی، زندگی و رشد کنه. @maerefatonnafs🍏

@maerefatonnafs🍏

تربیت فرزند از زراعت آسانتر است. والدین هم نقش زارع و دهقان را دارند امّا به یک معنا خیلی آسانتر. زارع باید سه کار بکند: هم باید زمین را شخم بزند و آماده کند، هم بذر را بپاشد، هم آبیاری کند. بعد بنشیند دستش را روی هم بگذارد ببیند ثمری می گیرد یا نه. ولی در مورد تربیت طفل لازم نیست دو کارِ اوّل را بکنی، چون از نظر زمین، زمینِ آن طفل آماده است، هیچ شخم زدن نمیخواهد. بذر هم لازم نیست تو بپاشی، بذر آن را خدا پاشیده است. تمام اموری که از دیدگاه عقل ما خوب است یا بد است، همه اینها را میداند. امّا به صورت بالقوّه است، استعداد است. تو فقط این را در طفل به فعلیّت برسان. یعنی اینکه تو فقط باید آبیاری بکنی. زمین آماده است، نِشا را خدا کاشته است، بذر را پاشیده است. تو میتوانی خیانت نکنی؟!! @maerefatonnafs🍏

سلسله مباحث آموزش# روانشناسی ـ۷ شناخت بیرونی ترین لایه روان # #احساسات احساس شادی، غم، ترس و خشم چهار احساس اصلی هستند که در تحلیل رفتار متقابل اگر در زمان مناسب و به حجم مناسب بیان شوند اسم‌ آن را احساسات اصیل می‌گذاریم و کمک می‌کنند به حل مسئله و اینکه انرژی ما جمع شود ولی اگر این چهار احساس نامتناسب باشند، در زمان نامربوط به خودشان باشند و حجم نامناسبی را داشته باشند تبدیل به احساسات اخاذانه  می‌شوند. برای مثال احساس شادی، خنده‌ای داریم به نام خنده چوبه دارکه اریک برن نامگذاری کرده مثل این است که دارم از بدبختی‌هایم صحبت می‌کنم ولی به آن می‌خندم در این حالت انگار که در سطح ناخودآگاهم دوست دارم آنها را تقویت کنم و با این خنده می‌خواهم دیگران را رازی کنم و اون‌ها هم با لبخند به من انگار به این موضوع من می‌خندند و این فرق دارد با اون چیزی که می‌گویند به سختی‌هایت بخند یعنی کاری برای آن انجام بده ولی در این حالت و با احساس اخاذانه شادی در حالی که شادی می‌تواند احساس اصیلی باشد می‌خواهم مسئله‌ام را حفظ کنم و با حفظ مسئله خطای قبلی را بارها و بارها تکرار کنم. یا خشم می‌تواند احساس اصیلی باشد اگر بتوانم الگوی رفتار قاطع داشته باشم و انرژی‌ام را جمع کنم و برای آنچه که می‌خواهم تلاش کنم ولی خشم که مربوط به زمان حال است وقتی به زمان گذشته می‌رود نسبت به آنچه که اتفاق افتاده من نفرت یا کینه را تجربه می‌کنم تبدیل می‌شود به نوعی از احساسات اخاذانه که نه تنها به حل مسئله ختم نمی‌شود بلکه باعث تکرار مسئله می‌شود و ما آنها را بارها در زندگی تجربه کردیم و حتی برایش تشویق شدیم! @maerefatonnafs🍏

بی تفاوت نباشیم @maerefatonnafs🍏

علت این که بچه ها صبور نیستند این است که بلافاصله سرویس گرفته اند و فاصله ی بین خواست و خواسته را بسیار کوتاه کرده ایم. در صورتی که فقط در  یك سال اول است که اصلا نباید بین این دو فاصله باشد و بعد از این سن به آرامی باید بین خواست و خواسته ی کودک فاصله ایجاد شود که صبوری و  بردباری باال برود و لذت بیشتر شود. این فاصله در بچه های ما بسیار کم شده است و هر چه این فاصله کم تر شود، صبوری کمتر می شود و به دنبال آن  ناسپاسی بیشتر خواهد شد. بچه های امروز بسیار ناسپاس و بی صبر هستند چون فاصله ی خواست و خواسته در آن ها به صفر رسیده است و برای چیزی که  می خواهند به دست آورند صبر ندارند. منظور من با حسرت بزرگ کردن بچه ها نیست ولی باید صبر کنند تا وقتی به دست می آورند لذت ببرند. @maerefatonnafs🍏

💕اینگونه نیکویش نما ! پيامبرخدا صلي الله عليه و آله: 🍃🌸 مِهر خداوندى از آنِ كسى باد كه فرزند خود را در نيكو شدنش يارى دهد. روايتگر حديث مى گويد: به حضرت عرض كردم: چگونه مى تواند او را در نيكو شدنش يارى دهد؟ حضرت فرمودند: 🔸كارى را كه بآسانى انجام داده است از وى بپذيرد؛ 🔹 از كارى كه انجام دادن آن برايش سخت است درگذرد؛ 🔸او را به كارى بيش از توانش وا ندارد؛ 🔹 و وى را نادان نپندارد @maerefatonnafs🍏

زمان یا توهم؟! ✍️این مصاحبه از روپرت اسپایرا، فیلسوف معاصر، ما را به یاد ایمانوئل کانت، فیلسوف قرن هجدهم، می‌اندازد. ایمانوئل کانت زمان را یکی از ویژگیهای آگاهی می‌داند که پیش از تجربه و مستقل از آن، برای تجربه‌ هر پدیده‌ای ضروری است. به عبارت دیگر، زمان در نظر کانت یک مفهوم ذاتی و پیشین برای هر گونه تجربه است. او معتقد بود که زمان (و مکان) به عنوان شرایطی برای تجربه، از پیش در ذهن انسان وجود دارند و نه ویژگی‌های دنیای خارجی که مستقلاً از ذهن انسان وجود داشته باشند. ما تنها می‌توانیم پدیده‌ها را بر اساس فیلتر ذهنی خود تجربه کنیم. بنابراین، زمان نه ویژگی مستقل و خارجی بلکه شکلی از سازماندهی تجربه انسان است. در نظر کانت، زمان ابزاری است که ذهن برای ترتیب دادن و فهمیدن جهان پیرامون خود از آن استفاده می‌کند، نه ویژگی‌ای که به صورت مستقل از ذهن انسان وجود داشته باشد. #فلسفه #فیزیک  ما مضی مضی سیأتیک فأین فغتنم بین العدمین @maerefatonnafs🍏

پیامبر اسلام میگوید به پنج علت کودکان را دوست دارم می سازند و خراب می‌کنند بر خاک مینشینند گریه میکنند دعوای آنها همراه کینه نیست چیزی ذخیره نمی‌کنند برای فردا @maerefatonnafs🍏

از نظر فیربرن (پدر روابط اُبژه)، هدفِ تحولْ حرکت از وضعیت وابستگی کودکانه به وضعیت وابستگی بالغانه متقابل و دوجانبه است. برای رسیدن به این وضعیت تحولی کودک باید بداند که «پدرومادرش خالصانه دوستش دارند… و اینکه پدرومادر خالصانه عشق او را می‌پذیرند». «اگر کودک چنین اطمینانی نداشته باشد رابطه او با ... [دیگران] پر از اضطراب جدایی شدید خواهد بود که باعث می‌شود او به کلی از وابستگی کودکانه دست بکشد؛ یعنی دیگر هیچ امیدی ندارد که نیازهای هیجانی ارضا نشده‌اش ارضا شوند. @maerefatonnafs🍏

سلسله آموزش های #روانشناسی 6-ادامه نیاز اعتماد به نفس یکی دیگر از فاکتورهای اعتماد به نفس پذیرش نقاط مثبت و منفی دیگران هست فرد همان طور که نقاط منفی و مثبت خودش را میپذیرد باید بتواند وجودی نقاط منفی و مثبت دیگران را بپذیرد و فرد درین مرحله مهم همان طور که به خود اجازه خطا و اشتباه میدهد همانطور به دیگران اجازه هرگونه خطا و اشتباه میدهد فرد درین مرتبه نگاهش دیگر والدانه نیست بلکه نگاه بالغانه پیدا میکند به همه اجازه خطا میدهد و همه را همان طور که خود را لایق بخشش می‌بیند دیگران را نیز می‌بخشد فرد عالم را عالم تجربه میبیند همان طور که وجودی خود را لایق زندگی کردن با همه تجربیات میبیند برای دیگران نیز قایل است که لایق زندگی کردن با همه تجربیات هستند درین مرحله فرد پذیرش خود و دیگران را تجربه میکند به نوعی وارد مرحله انسانی میشود.... @maerefatonnafs🍏

[از نظر بالبی] «اگر کودکان به این نتیجه برسند که مادرشان آنها را دوست ندارد یا آن‌طور که باید از آنها مراقبت نمی‌کند، ممکن است این انتظار در آنها درونی شود که هیچ‌کس دیگری هم آنها را نمی‌خواهد. اما اگر نیازهایشان برآورده شود و به این جمع‌بندی برسند که والدینشان واقعا دوست‌شان دارند، آنگاه این انتظار در آنها شکل می‌گیرد که دیگران هم دوستشان دارند». تصور می‌شود که این انتظاراتِ ارتباطی که حاصل نخستین تماس‌های ما با مراقبانمان در دوران کودکی هستند به بخشی از ضمیر ناهشیارمان بدل می‌شوند و بر روابط ما در دوران بزرگسالی به شدت تاثیر دارند. @maerefatonnafs🍏