اکسیــژن🍉

پرسید: چرا به همه کمک می‌کنی همیشه؟ گفتم: چون خوب می‌دونم چه حسیه وقتی عمیقا به کمک نیاز داشته‌باشی و هیچ‌کس نباشه ...

تنها چیزی که نباید براش جنگید، خواسته‌شدنه

می‌شه حماقت آدم‌ها رو بخشید؛ چون خیلی وقت‌ها عمدی نیست و از ناآگاهی میاد. اما نامردی و پستی رو نباید به همین راحتی بخشید؛ چون اون آدم معمولاً خوب می‌دونه داره چی کار می‌کنه و کاملا با قصدو نیته.

شکر پروردگار را برای نوری که در تاریک‌ترین لحظه‌ها به قلبمان تاباند. شکر پروردگار را برای دست‌های پنهانی که همواره پشتیبان ما بودند. شکر پروردگار را برای آرزوهایی که با حکمتش جابه‌جا کرد تا خیر ما رقم بخورد. شکر پروردگار را برای توان و قوتی که برای ایستادگی به ما بخشید. شکر پروردگار را برای سقفی که بر سر داریم و نانی که بر سفره‌مان نهاد. شکر پروردگار را در هر نفس و در هر تپش قلب.

من باور ندارم که آدم‌های خوب همیشه بازنده می‌شن، انرژی همیشه به صاحبش برمیگرده؛ وقتی نیتت پاک باشه مهربونیت از روی منفعت نباشه و تلاشات از روی عشق و صداقت سرچشمه بگیره دیر یا زود همون انرژی به زیباترین و درست ترین شکل ممکن به زندگیت باز خواهد گشت.

0000

آدمی باید کسی را برای زندگی انتخاب کند که وقتی دیوارها ترک برداشت؛ به فکر تعمیرش باشد، نه فرار از آوار Unknown @oxxgen

آرامش، همیشه نتیجه‌ی حل شدن مشکلات نیست؛ گاهی نتیجه‌ی دست کشیدن از جنگیدن با مشکلات حل‌نشدنیه ...

هیچی دیگه نمیتونه ناراحتم کنه تقریبا همه‌ی اتفاقا افتاده 😄😄

بیخیالی رو تمرین کنید. ندیدن از عمد، نشنیدن از عمد، نپرسیدن از عمد. و واكنش نشان ندادن از عمد، وقتی یاد بگیری چیزهای غیر ضروری رو از دنیای اطرافت حذف کنی ذهنت آرام تر و زندگیت زیباتر میشود.

صادقانه‌ترین آرزویی که می‌شه برای یه آدم کرد اینه: «امیدوارم تمام حس‌هایی که باعث شدی دیگران تجربه کنن، یه روز به خودت برگرده.»

حرکت بعدی‌تان از اشتباه قبلی‌تان مهم‌تر است. با یک اشتباه حرکت بعدیتون رو از دست ندید!

اشتباهی که سال‌ها انجام میدادم: فکر می‌کردم هرچی بیشتر بدونم، مساوی پیشرفته. هر اپ یادگیری رو تست کردم. بهترین روش مطالعه رو سرچ کردم. برنامه‌ریزی کردم که کِی، کجا، چطور بخونم. در همین حین، یکی که حتی نمی‌دونست Pomodoro چیه، هر روز فقط نشست و کار کرد. با خوندن درباره یادگیری، یاد نمیگیری. با نشستن و انجام دادن یاد میگیری.

اساسا من هیچ بهانه‌ای را برای بی‌احترامی نمی‌پذیرم! اگر مریض هستید، درمان شوید، اگر بی‌ادب هستید، تربیت شوید...

وقتی همه درها بسته به نظر می‌رسند، به خاطر بیاور که او "فتاح" است. خدایی که دانه‌ای کوچک را از دل خاکِ سرد و تاریک به سمت خورشید هدایت می‌کند، هرگز تو را در میانه مسیر رها نخواهد کرد. روزهای خوب، نه یک اتفاق، بلکه وعده‌ی صادقِ کسی است که می‌گوید: پس از هر دشواری، آسانی است.

داستایوفسکی می‌نویسد: «بزرگ‌ترین مجازاتِ انسان این است که در گذشته‌اش حبس شود.» هر بار که می‌گویی «اگر آن کار را نکرده بودم…»، داری به گذشته باج می‌دهی. حقیقت این است که گذشته، طلبکاری است که هرگز تسویه حساب نمی‌کند؛ هرچه بیشتر به او فکر کنی، بیشتر از سهمِ امروزت را می‌بلعد. تنها راهِ تسویه با گذشته، اعلامِ ورشکستگی است: بپذیر که آن نسخه از تو اشتباه کرد، بها را پرداخت کن و پرونده را ببند...

تکرار نکردن اشتباه قشنگ‌تر از معذرت‌ خواهیه ...

من رفتار قشنگ رو بیشتر از حرفای قشنگ دوست دارم.