Humanity

من به اندازه ی ظرفیتم شکست هایی داشتم ناامیدی هایی داشتم حال بدی هایی داشتم مقایسه هم نمیکنم با کسی اون درد و رنجو ولی واقعا حس زندگی نیست حس آدم های جدید حتی حس تجربه ی حسای جدید دوست دارم غرق شم و ببینم بعدو البته بعدشم مطمعنم واسم نریدن ولی واقعا یک عدد غمگینه خسته هستم

الحق که درد داره امید، توقع، اونم نسبت به کسی که تازه ازش مطمعن شدی یا کم کم داری میشی. چرا اینطور میشه همیشه؟!!!! جواب این سوالو هیچوقت نخواهیم فهمید

حقیقت این است که هر انسانی تو را خواهد رنجاند. فقط باید آنهایی را پیدا کنی که ارزش این را داشته باشند که بخاطرشان، رنج بکشی. باب مارلی

درد تو آنقدر عمیق است که پشت چشمت گیر کرده و اگر بخواهی گریه کنی اشکت در نمی‌آید. صادق هدایت

بانی: ازم نخواه امیدوار باشم، امید درد داره و من دیگه نمیخوام ‌درد بکشم!

گاهی وقت‌ها فکر می‌کنی می‌خوای ناپدید شی ولی کل چیزی که واقعا می‌خوای اینه که پیدا شی. ح.س

در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح را در انزوا می‌خورد و می‌تراشد. دردهایی که نمیشود به کسی اظهار کرد... صادق هدایت

چقدر غم انگیزه که میدونی هیچکس قرارنیست برات واقعا باشه. یعنی برات جوری باشه که اون قسمت از دارک بودنتو ببینه بازم باشه و بپذیرت. امان از ماانسان های خودخواه

عاجز هستیم، التماس برای کمک فایده‌ای نداره اینجا کسی گوش نمیده کسی صدات رو نمی‌شنوه..

از دفن ما سالهاست که میگذرد. فقط کاش کسی میدانست؛ چرا نمی‌میریم...!

وقتی میبینم جلوی صمیمی شدنم با چه آدمایی رو گرفتم ، به خود‌م افتخار میکنم.

حقیقت اینه که بعضی آدما کاری که براشون میکنی رو دوست دارن ، نه تو رو.