آثار بهرام بیضایی

#بهرام_بیضایی 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

#فیلم_تئاتر 🎭 فیلم‌تئاتر «جانا و بلادور» (سایه‌بازی) ▪️نویسنده و کارگردان: بهرام بیضائی🖤 ▫️بازیگران: مژده شمسایی، محسن نامجو ▪️محصول: دانشگاه استفورد، ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲ کالیفرنیا ▫️دانشگاه استنفورد آمریکا، به مناسبت نوروز ۱۴۰۴، فیلم نمایش «جانا و بلادور» اثر بهرام بیضایی را در صفحه یوتیوب خود منتشر کرد. ▪️«جانا و بلادور» نمایشی به سبک «سایه‌بازی» است، شیوه‌ای که روزگاری بخشی از هنر نمایش در ایران بود اما به مرور زمان به فراموشی سپرده شد. بیضایی نسخه نخست این نمایشنامه را در سال ۱۳۵۶ نوشت، اما پس از انقلاب هرگز نتوانست آن را در ایران اجرا کند و حتی مجوز انتشار کتاب آن نیز صادر نشد. او پس از مهاجرت به آمریکا، سرانجام در هفتم تیرماه ۱۳۹۱ توانست این اثر را با بازی مژده شمسایی و محسن نامجو در کالیفرنیا روی صحنه ببرد. فیلم این اجرا، برای نخستین‌بار به‌صورت عمومی منتشر شده است و حالا علاقه‌مندان به آثار بیضایی و هنر نمایش ایرانی، می‌توانند این اثر را تماشا کنند. 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

بیاد استاد بهرام بیضایی فیلم‌تئاتر «جانا و بلادور» (سایه‌بازی) ▪️نویسنده و کارگردان: بهرام بیضائی🖤 https://t.me/nabard4azadi ▫️بازیگران: مژده شمسایی، محسن نامجو ▪️محصول: دانشگاه استفورد، ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲ کالیفرنیا

ما آن چیزی هستیم که تولید می‌کنیم #بهرام_بیضایی 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

من هزار سال بعد از مرگمم هم فکر نمی‌کنم از ما گذشته و اصلا یعنی چه؟ چرا تا هستیم از ما گذشته... . . بهرام بیضایی 📼 از مستند «عیار تنها» بخشی از جوابیه‌ی بهرام بیضایی به مسعود کیمیایی که گفته بود:« بهرام همیشه ما را نصیحت می‌کرد و می‌گفت از ما که گذشت، به فکر بچه‌های ایران باشید». 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

طاقت بيار طاقت. كه پهلوانی جز طاقت نيست. چون تورا شكنجه می كنند بايد كه بر ايشان بخندی واگر نتوانی خنديد آب دهان بر رويشان بيفكنی. و اگر آب دهان نتوانستی افكند ناسزايشان بگويی واگر ناسزا نتوانستی دندان خشم بفشری واگر دندان خشم فشردن نتوانی مباد بنالی كه ايشان از تو همين خواهند. و اگر بيش خواهند مباد بگريی كه چون بگريی آنگاه است كه ايشان بر تو بخندند.⁣ «بهرام بیضایی» «قصه‌های مير كفن پوش ( 1358 )»⁣ https://t.me/nabard4azadi

بهرام بیضایی ـــ من و شخصیت‌های آثارم در برابر سیستم نایستاده است. بلکه در برابر جهالتی ایستاده است که سیستم جزیی از آن است. سیستم کوچک‌تر از آن است که اندیشه را سرکوب کند و سرکوب نمی‌کند مگر به نام و در پناه پذیرفته‌های سنتی جامعه که به احتمال، خودش زاییده آن است… مشکل ما حکومت نیست، مشکل ما، خود ما هستیم که راست نمی‌گوییم و تا وقتی ما عوض نشویم چیز دیگری هم عوض نخواهد شد. ضمن اینکه ما اصلا فردگرا هستیم. حتی روشنفکران ما هم در مبارزاتشان به این دلیل شکست می‌خورند که در آخر خط؛ فرد فردشان تجزیه می‌شوند و این علت‌های زیادی دارد که یکی از آن این است که بین ما دیالوگ، رایج نیست… ما مردم را نمی‌شناسیم. این مردم شایستگی احراز چیزهای بهتری را دارند. منتها در سنت بسته شده‌اند. تصویر: تمام نوشته‌های بهرام بیضایی #بهرام_بیضایی 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

#بهرام_بیضایی 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

پرده‌ی نمایش را پایین کشیدند و درِ تماشاخانه را بستند اما یک شمع بر صحنه روشن مانده بود و نمی‌سوخت. #وحید_عمرانی #ترنم‌های_تئاتری #برای_بهرام_بیضایی

به چه حقی شما فکر میکنید مرکز جهانید؟ #بهرام_بیضایی 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

محسن محمدباقر، بازیگر غریبه و مه، که استاد بیضایی نقش او را در این فیلم ستود ، درسال ۶۷ قتل‌عام زندانیان سیاسی اعدام شد؛ 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

استاد بهرام بیضایی 🌱❤️ 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty

پیام تسلیت کانون فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران در فقدان بهرام بیضایی گفت: «ما با آنچه می‌سازیم ایرانی هستیم، نه با آن‌چه از دست می‌دهیم؛ یعنی زبان، خاطره، فرهنگ، هویت». ایرانی‌ترین ساکن این جهان، دور از ایران، تمام شد و چشم از جهان فرو بست. وطن ما یکی از بزرگان‌ش را از دست داد. سینمای نوین ایران یکی از معماران بزرگش را از دست داد. فرهنگ ایران یکی از آخرین سربازان نگهبانش را از دست داد؛ نگهبان اسطوره‌ها و آیین و تاریخ ایران‌زمین. بهرام بیضایی از این جهان قصه نساخت؛ جهانی را دوباره ساخت و قصه‌اش را نوشت؛ جهانی در خور زیستن انسان. هرگز و هیچ‌گاه به ابتذال نزدیک نشد. ما بیضایی را به خاطر فیلم‌هایی که ساخت دوست می‌داریم، اما بیش‌تر از آن به خاطر فیلم‌هایی که نساخت دوست‌ش داریم؛ فیلم‌هایی که نگذاشتند بسازد. بر تارک «حقایق دربارهٔ لیلا دختر ادریس» نوشت: «در زمستان ۱۳۵۴ هر کس در هر مقام، در حد توانایی خود کوشید که این فیلم ساخته نشود.» از همان سال تا واپسین سال زندگی‌اش، همواره کسانی و سازوکارهایی فعال بودند که نگذاشتند این آثار ساخته شوند: عیار تنها، چشم‌انداز، حقایق دربارهٔ لیلا دختر ادریس، قصه‌های میر کفن‌پوش، آهو، سلندر، طلحک و دیگران، اشغال، آینه‌های روبه‌رو، زمین، پروندهٔ قدیمی پیرآباد، عیارنامه، تاریخِ سریِ سلطان در آبسکون، پردهٔ نئی، طومار شیخ شرزین، دیباچهٔ نوین شاهنامه، سفر به شب، فیلم در فیلم، چه کسی رئیس را کشت، افرا، سیاوش‌خوانی، مقصد، ایستگاه سلجوق، اتفاق خودش نمی‌افتد، ماهی، لبهٔ پرتگاه... و خود به‌درستی گفت که کارهای نکرده‌اش بیش‌تر از کارهای کرده‌اش بیوگرافی واقعی او خواهد شد: «در حال حاضر فکر می‌کنم که متخصّص یک چیزهای دیگری هستم؛ پروژه‌های ناتمام». از امروز، پیش از نام بهرام بیضایی، ناگزیر کلمهٔ زنده‌یاد خواهد آمد. لشکر بزرگی از آدم‌های مبتذل سینمای ایران به پیروزی رسیدند. سال‌ها مانع کارش شدند. مانع زندگی‌اش در وطن شدند. مانع زندگی‌ش در تهران شدند. باعث مهاجرت اجباری‌اش شدند. اکنون زمان آن است، در نبود بهرام بیضایی، به چهرهٔ سیستم سانسور، حذف و ممانعت بنگریم و بپرسیم: آیا در برابر مردی که معتقد بود جهان را چاره‌ای جز فرهنگ نیست پیروز شدید؟! نام شما در حافظهٔ این سرزمین با چه چیزی ثبت خواهد شد؟ بیضایی را با سرکشی، پرسشگری و درستیِ همواره‌‌ش به یاد خواهیم آورد؛ شمایان را چگونه به خاطر آوریم؟ بیضایی با آنچه ساخت ماند و با آنچه نگذاشتید بسازد افتخار آفرید. بهرام بیضایی برنده شد، چرا که سر پیش شماها خم نکرد. کانون فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران سوگوار فقدان بزرگی است که جای خالی‌اش پر نخواهد شد. تمامی آنانی که مانع راه و کار بهرام بیضایی شدند، در برابر فرهنگ این سرزمین و نسل‌های آینده مسئول‌اند. بهرام بیضایی دیگر در میان ما نیست و همه می‌دانیم مرگ راجع به کسی نیست که می‌میرد؛ مرگ راجع به آن‌هایی است که زنده می‌مانند. خوشبخت مردمانی هستیم؛ در زمانی زندگی کردیم که کارهای بیضایی را در زمان بودن‌ش دیدیم. سال‌ها و نسل‌های بعد، حسرت کسی چون او را خواهند داشت. کانون فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران

درگذشت استاد بهرام بیضایی عزیز را به همه‌ی دوستدارانش تسلیت می‌گویم. امیدوارم راه و نگاه فکری او با خواندن، شناختن و معرفی هرچه بیشتر آثارش زنده بماند و پررنگ‌تر ادامه پیدا کند. مطمئنم که همین‌طور هم خواهد بود.

نمایشنامهٔ «مرگ یزدگرد» بهرام بیضایی، مرزی میان اسطوره و تاریخ را در می‌نوردد و مسئلهٔ حقیقت را در بستر فروپاشی اخلاقی و سیاسی می‌کاود. حقیقت در این اثر نه در زبان قدرت بلکه در تضاد روایت‌ها پدیدار می‌شود، و بیضایی با ساختاری بکت‌وار، داوری نهایی را به تعلیق می‌برد تا نشان دهد «حقیقت» همواره محصول نگاه است، نه واقعه. این اثر از منظر فلسفی، نقدی بر فروپاشی معنا در دوران گسست تاریخی است، جایی که مرگ پادشاه، مرگ تفسیر می‌شود. #تئاتر #بهرام_بیضایی 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty

Travellers 1993

همه‌ی زندگی‌ام خوابی آشفته بود! #بهرام_بیضایی 🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈

🔝Join Us دیالکتیک مقاومت https://t.me/mediasoty 👈