Force Major

سانتاماریای عزیزم، این اولین نامه من به توست در یکی از تلخ‌ترین شب‌های زندگی‌ام. این اولین شبِ تلخ زندگیم نیست، اما اولین‌باری ست که در یکی از آن شب‌ها برایت نامه می‌نویسم. چیزی که ترسناک به‌نظر می‌رسد گیرکردن در یک باتلاق است. هرچقد دست‌وپا بزنی بیش در غم و تاریکی غرق می‌شوی. گیرکردن بر سر دوراهی و عادت به آن بدترین نوع عذاب است. سانتاماریای عزیزم، بهت گفته‌بودم ترسناک‌ترین چیز برای من مرگ عزیزانم است؟ وحالا من هستم و ذهنی که از این فکر فراری است. راستش بارها سعی کردم شرایط را تغییردهم، اما واقعیت همان باتلاقی ست که گفتم. سانتاماریا، من در خسته‌ترین کالبدی هستم که یک روح می‌تواند داشته‌باشد. هستم، راه می‌روم، می‌خندم، گریه می‌کنم و تلاش دارم کتاب بخوانم. بگذار حرف‌هایم را خلاصه‌کنم در این که، دلتنگم برای تمام چیزهایی که هرگز نداشتم.

اشتباه من اونجا بود که لبخند زدم ، وقتی باید شاهرگت رو میزدم و از تماشای فواره های خون لذت می‌بردم. ولی خوب… .

اشتباه من اونجا بود که لبخند زدم ، وقتی باید گردنتو با ساطور میزدم و از تماشای فواره های خون لذت می‌بردم.. ولی خوب….

بیزارم از تو ، گرچه به گوشت رسیده‌ است ای آنکه هیچ آینه مثلت ندیده‌ است شاید خدا به وقت نفس دادنش به خاک از روح‌ سنگ در تن سردت دمیده‌ است از قلب سنگینت گله‌ای نیست ، چون ز کوزه هرکس فقط صدای خودش را شنیده‌ است مثل برادری شدم که برادران گفتند ، گرگ پیراهنش را دریده است جز من آهای شهر جنون ، چند استخوان در گورهای سنگی تو آرمیده است پیشانی‌ام رسیده به زانو ، نیا دگر پیری شدم که مثل عصایی خمیده است #حسن_حسن‌پور

بهترین رفیق آدم وقتی ازم دوره این دنیا دیگه به درد نمیخوره اصلا چرا از اینجا تا مشهد این همه فاصله‌است

قدر بدونید

یسری آدما هستن که تو آکواردترین حالت هم پیششون احساس امنیت میکنی. علی یکی از اون آدمای امن و مهربون تو زندگی اطرافیانشه. پ‌ن: کاش قدرت رو بدونن پسر:)

هیچ موجودی تو دنیا نمیتونه بهم انقدر انرژی و‌حال خوب بده که سگا میتونن