کانال بیماری های خودایمنی کبد

بیشتر بدانیم! دکتر هدی علویان ، دارای بورد تخصصی داخلی_بیماری های کبد شما را با بیماری کبد چرب-تشخیص و استفاده از فیبرواسکن در تشخیص شدت بیماری های کبدی آشنا می کند. بخش دوم @Fattyliverir

بیشتر بدانیم! دکتر هدی علویان ، دارای بورد تخصصی داخلی_بیماری های کبد شما را با بیماری کبد چرب، تشخیص و درمان آشنا می کند. بخش اول @Fattyliverir

F P: امروزه، یکی از چالش های بزرگ بهداشتی در سطح جهان که سالانه سلامت میلیون ها نفر را درگیر و منجر به ناتوانی و مرگ آن ها میشود، بیماریهای مربوط به کبد است. روز جهانی کبد فرصت مناسبی است تا به اهمیت سلامت کبد و لزوم افزایش آگاهی نسبت به عوامل و بیماریهایی که سلامت آن را تهدید می کند بپردازیم. متاسفانه زنگ خطر شیوع روز افزون کبد چرب و متعاقب آن سیروز کبدی به صدا درآمده که این جز با اتخاذ سبک زندگی سالم اعم از پیروی از رژیم غذایی صحیح، فعالیت جسمانی مناسب و پرهیز از مصرف الکل و دخانیات کنترل و درمان نخواهد شد. خوشبختانه با پوشش حداکثری واکسن هپاتیت بی و درمان قطعی هپاتیت سی شاهد افول این دو بیماری در جامعه هستیم اما همچنان تلاش و کوشش بیشتری را در شناسایی بیماران ناشناخته میطلبد تا بطور قطع بتوانیم آنها را ریشه کن نماییم که این نیز نیازمند همت مسئولین در فراهم سازی بستری مناسب و ارزان در راستای آموزش، تشخیص و درمان این بیماریهاست. امیدواریم بیش از گذشته شاهد ارائه خدمات ارزنده به مردم عزیز میهن مان باشیم. دکتر سید مؤید علویان استاد و فوق تخصص گوارش و کبد رئیس باشگاه سلامتی امید

با سلام و احترام از آنجا که آموزش جامعه یکی از اصلی ترین راه های پیشگیری، تشخیص بموقع و درمان زود هنگام بیماری هاست و همکاری بیماران در به نتیجه رسیدن درمان بسیار مهمه ، کانال آموزش جامع بیماریهای خود ایمنی شامل هپاتیت خود ایمنی، بیماری کلانژیت صفراوی اولیه، کلانژیت اسکلروزان و اشکال دیگر خود ایمنی overlap قصد دارد با در اختیار گذاشتن به روز ترین مطالب آموزشی در این خصوص به ارتقاء سطح دانش بیماران همت گمارد. ✅آگاهی امروز، سلامت فردا دکتر سید مؤید علویان https://t.me/AutoimmunIr

بخش دوم بیماری گریوز یا پرکاری تیرویید: بیماری گریوز یکی دیگر از اختلالات خودایمنی بوده که در آن غده‌ی تیروئید مقادیر بیش از حد هورمون‌های تیروئیدی را تولید کرده که توسط آنتی بادی‌هایی به نام آنتی بادی گیرنده‌ی تیروتروپین تحریک می‌شود. این بیماری یک فرم از پرکاری تیرویید بوده که در آن علائمی مانند عرق کردن بیش از حد، اضطراب، افزایش حساسیت به گرما، بی‌خوابی، خستگی، ضربان قلب سریع، لرزش دست، حرکات مکرر روده و بزرگ شدن غده‌ی تیروئید توسط بیمار تجربه می‌شود. در این بیماری ممکن است فرد با وجود داشتن رژیم غذایی مناسب از کاهش وزن نیز رنج ببرد. زنان ممکن است از مشکلات قاعدگی به واسطه‌ی این بیماری رنج ببرند. تشخیص و درمان بیماری‌های خود ایمنی تیروئیدی: بیماری‌های تیروئیدی می‌تواند به کمک آزمایشات خون و یا روش‌های تصویر برداری مانند اسکن تیروئید سونوگرافی از تیروئید تشخیص داده شود. تیروئید کم کار به دلیل بیماری هاشیماتو می‌تواند با کمک قرص‌ جیگزینی تیروکسین درمان شود. از آن‌جا که مواد غذایی خاصی وجود دارند که می‌توانند میزان جذب تیروکسین سنتزی را تحت تاثیر قرار دهد، اما ممکن است نیاز به استفاده از دستورالعمل‌های خاص رژیم غذایی وجود داشته باشد. از سوی دیگر، داروهای ضد تیروئیدی و درمان ید رادیو اکتیو باری درمان بیماری گریوز توصیه می‌شود. ید رادیواکتیو به تخریب فعالیت بیش از حد سلول‌های تیروئیدی کمک کرده و ممکن است باعث کاهش عملکرد تیروئیدی گردد. در صورتی‌که عملکرد غده‌ی تیروئید به میزان قابل توجهی کاهش یابد، ممکن است نیاز به استفاده از قرص‌های هورمونی سنتزی باشد. مسدود کننده‌های بتا و داروهای دیگری نیز ممکن است برای کاهش علائم بیماری‌های تیروئیدی تجویز شود. برداشتن غده‌ی تیروئید تنها در شرایط نادر، هنگامی که درمان دارویی جوابگو نیست، صورت می‌گیرد. از آن‌جا که دیگر بیماری‌های خود ایمنی مانند بیماری سلیاک، آرتریت روماتوئید، بیماری آدیسون یا ویتیلیگو نیز می‌تواند با بیماری خود ایمنی تیروئیدی به وجود آید، باید بررسی‌های پزشکی انجام شود و سطوح هورمون تیروئید در فواصل منظم تحت نظارت قرار گیرد. یک بیماری خود ایمنی تیروئیدی می‌تواند اثرات جدی بر سلامت فرد داشته باشد. بنابراین مهم است که این بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود. تاخیر در تشخیص و درمان بیماری‌های تیروئیدی ممکن است بر کیفیت زندگی فرد تاثیر منفی بگذارد. منبع: راسخون @autoimmunir

بخش اول: غده‌ی تیروئید یک غده‌ی کوچک و پروانه‌ای شکل بوده که درست زیر سیب آدم در پایین گردن قرار دارد. این غده بخشی از سیستم درون ریز بدن انسان می‌باشد. تیروکسین و تریودو تیروکسین دو هورمونی بوده که توسط غده‌ی تیروئید تولید می‌شود. این هورمون نقش حیاتی در تنظیم دما، متابولیسم و رشد کلی بدن ایفاء می‌کند. ترشح این هورمون‌ها وابسته به ترشح هورمون تحریک کننده‌ی تیروئید توسط غده‌ی هیپوفیز می‌باشد. در صورتی‌که غده‌ی تیروئید نتواند این هورمون‌ها را به درستی ترشح کند، فرد احتمالا از مشکلات سلامتی رنج خواهد برد. افرادی که از اختلالات مربوط به غده‌ی هیپوفیز و یا کمبود ید رنج می‌برند، قطعا در معرض ابتلا به خطرات مربوط به توسعه‌ی مشکلات غده‌ی تیروئید می‌باشند. اختلالات تیروئیدی می‌تواند به عدم توانایی سیستم ایمنی در تمایز یابی بین سلول‌های خارجی و فولیکو‌ های تیروئید نسبت داده شود. چنین اختلالاتی از نظر پزشکی به عنوان بیماری‌های خودایمنی تیروئید به آن‌ها اشاره می‌شود. اختلالات تیروئیدی کم‌کاری و پرکاری اصطلاحات پزشکی بوده که به منظور توصیف مشکلات مربوط به غده‌ی تیروئید استفاده می‌شود. هنگامی که غده‌ی تیروئید دارای فعالیت بیش از حد باشد، شروع به ترشح مقادیر زیادی از این هورمون کرده که در این صورت گفته می‌شود که فرد از پرکاری رنج می‌برد. علائمی که ممکن است به فرد واسطه‌ی این بیماری تجربه کند، شامل کاهش وزن، خستگی، افسردگی، لرزش دست، حرکات مکرر روده، نگرانی، تغییر در میل جنسی، بی‌خوابی و مشکلات رفتاری می‌باشد. از سوی دیگر، هنگامی که غده‌ی تیروئید کند عمل کند، مقادیر کافی از هورمون تیروئیدی تولید نخواهد کرد که در این صورت گفته می‌شود که فرد به کم‌کاری مبتلاست. علائمی که این بیماران تجربه می‌کنند، شامل خستگی بیش از حد، عدم تحمل به سرما، خشکی پوست، خارش در اطراف چشم، افسردگی، از دست دادن اشتها، ناخن‌های شکننده، ریزش مو و متابولیسم آهسته می‌باشد. تیروئیدیت یا التهاب غده ی تیروئید و گواتر یا تورم در غده‌ی تیروئید از جمله مشکلات تیروئیدی بوده که معمولا به ودلیل واکنش خودایمنی غیر نرمال رخ می‌دهد. علائم بیماری تیروئید خود ایمنی: همانطور که قبلا ذکر شد، یک بیماری خود ایمنی هنگامی که آنتی بادی‌ها نتوانند بین سلول‌های خود بدن و سلول‌های خارجی تمایز ایجاد کنند، اتفاق افتاده و در این شرایط آنتی بادی‌ها به سلول‌های بدن حمله می‌کنند. یک بیماری غده‌ی تیروئید هنگامی که آنتی بادی‌ها این غده را مورد هدف قرار می‌دهند، تشخیص داده می‌شود. تیروئیدیت هاشیمتو، بیماری گواتر و گریوز همگی از موارد مربوط به بیماری تیروئیدی می‌باشند. ژن‌های توارثی یا عوامل محیطی می‌تواند مستعد ابتلاء فرد به چنین واکنش‌های ایمنی باشد. تنش یا عدم تعادل هورمونی نیز ممکن است محرک بروز این بیماری باشد. در این‌جا برخی اطلاعات در رابطه با علائم هر یک از این بیماری ها را ارائه می‌دهیم. بیماری هاشیموتو: این بیماری به عنوان تیروئیدیت هاشیموتو نیز شناخته می‌شود و توسط التهاب غده‌ی تیروئید تشخیص داده می‌شود. این بیماری توسط ترشح ناکافی هورمون‌های تیروئیدی مشخص می‌شود. افرادی که سابقه‌ی خانوادگی ابتلاء به بیماری هاشیموتو را دارا می‌باشند، در معرض افزایش خطر ابتلاء به این بیماری قرار دارند. اگرچه اعتقاد بر این است که عوامل ژنتیکی نیز یکی از علل این بیماری می‌باشد. علائم این بیماری افسردگی، دردهای عضلانی، افزایش حساسیت به سرما، خشکی پوست، خستگی، افزایش وزن، چهره‌ی پف کرده و گرفتگی صدا برخی از علائمی بوده که ممکن است در طی بروز این بیماری تجربه می کنند. @autoimmunir

اختلالات تیروئید خود ایمنی یک نوع بیماری بوده که در آن آنتی بادی تولید شده توسط سیستم ایمنی غده‌ی تیروئید را مورد هدف قرار می‌دهد. 👇 @autoimmunir

بیماری های خودایمنی تیرویید در بیماران مبتلا به هپاتیت خودایمنی شایع می باشند و مطلب زیر برای اگاهی بیماران مفید است 👇

بدانید و آگاه باشید حاملگی در بیماران خود ایمنی امکان پذیر است؟ دکتر علویان پاسخ می دهد: 👇👇👇 حاملگی در بیماری های خود ایمنی کبد یک وضعیت بالینی پیچیده بالینی است که می تواند نگرانی هایی در باره تحمل حاملگی در مادر و احتمال وقوع عوارضی در مادر و جنین ایجاد کند، که باید تدبیر کرد. حاملگی با تاثیر بر سیستم ایمنی ، در سیر بیماری موثر است. در این باب اختلاف زیادی بین پزشکان خصوصا در رشته ای مختلف وجود دارد. باید دانست که اختلال در سیکل ماهیانه در خانم های مبتلا زیاد دیده می شود و همین امر شانس حامله شدن را کاهش می دهد و بسیاری از بیماران تنها بعد از شروع درمان و بهبودی نسبی بیماری ، دچار سیکل ماهیانه طبیعی می شوند. شدت بیماری کبدی و اینکه بیماری خود ایمنی تحت کنترل هست یا خیر در هر تصمیمی برای بارداری مهم است. در صورت شدید بودن بیماری کبدی و یا وجود نارسایی کبد در حد سیروز کبدی ، احتمال زایمان زودرس و مرگ خود به خودی جنین وجود دارد. باید این افراد قبل از تصمیم برای حاملگی با پزشک خود مشورت کنند. انچه مهم است ، مراقبت بیشتر در دفعات بیشتر و به فواصل کمتر است. @AutoimmunIr نکات مهم در این رابطه: ١. در صورت امکان در سال اول شروع درمان ، حاملگی توصیه نمی شود و بهتر است بیماری کاملا کنترل شود ٢. مصرف ازاتیوپرین در حاملگی توصیه نمی شود ولی اگر بیمار به ناچار مجبور به ادامه آن باشد ، بهتر است با مقادیر کمتر استفاده شود. در این باره اختلاف نظر بسیار است. پزشکان متخصص زنان با مصرف آن در طول حاملگی مخالفند ولی تجارب متخصصین کبد با مصرف آن و آن هم با مقادیر کم مخالف نیستند. در طول سالها تجربه ، حاملگی های کاملا بی خطر با تولد فرزندان سالم و زیبا را داشته ام و این سبب شده تا به بیماران اطمینان خاط بیشتری دهم. ٣. نحوه مصرف داروها در طول حاملگی کاملا به وضع بیمار بستگی دارد که هر ماه تصمیم گیری می شود. به نظر می رسد که مصرف داروهای سرکوبگر ایمنی در طول حاملگی و شیر دهی بی خطر بوده و میزان ناهنجاری های مادرزادی بیشتر نمی باشد. ۴. در چند هفته بعد از زایمان ، احتمال شعله ور شدن بیماری وجود دارد. در این زمان مقدار داروهای مصرفی و مطابق نظر پزشک معالج افزایش داده می شود. در واقع یک مشاوره دقیقی با پزشک معالج و بررسی وضعیت بیمار و مروری بر میزان خطرات می تواند به تصمیمی درست منجر شود که نتیجه آن یک حاملگی کم خطر و تولد یک نوزاد سالم است. هموطن عزیز: سلامتی شما آرزوی ما است و تنها با افزایش دانش صحیح سلامت می توان بر بیماری ها چیره شد. اگر فکر کردید این مطلب برای دیگران مفید است ، آن را در گروه ها به اشتراک گذاشته و برای دوستان و آشنایان خود ارسال کنید @AutoimmunIr

هپاتیت خود ایمنی چیست؟ هپاتیت خودایمنی به معناي التهاب و بیمارشدن کبد (هپاتیت) به علت برخورد غیرطبیعی دستگاه ایمنی بدن (خودایمنی) میباشد. در شروع بیماري هیچگونه علامتی وجود نداردو بی سروصدا و به تدریج باعث پیشرفت آسیب به کبد و ایجاد مشکلات جدي براي کبد میشود. در صورتیکه این التهاب کبدي تشخیص داده نشود وبه موقع درمان نشود، کبد کم کم دچار نارسایی میشود.این بیماري در زنان جوان بیشتر از مردان دیده میشود و گاهی زمینههاي ارثی در آن دیده میشود. هپاتیت خودایمنی یک بیماري عفونی یا مسري نیست و از شخصی به شخص دیگر منتقل نمیشود. به چه بیماريهایی خودایمنی میگویند؟ دستگاه ایمنی از ما در مقابل عفونتها، میکروبها و هرعامل خارجی مضر دیگر دفاع میکند. در افرادي که بیماري خودایمنی دارند، سیستم ایمنی عضوهایی از بدن شخص را که باید به عنوان یک عضو خودي بشناسد و با آن کاري نداشته باشد، آنرا یک عضو خارجی شناسایی کرده و سعی میکند آنرا از بین ببرد. به این علت دستگاه ایمنی به آن عضو حمله میکند و در نتیجه التهاب و آسیب در آن عضوشروع میشود. علایم هپاتیت خودایمنی: در آغاز بیماري در اکثریت افراد کاملابًدون علامت می باشد. در بیشتر موارد علایم بالینی در مرحله پیشرفته بیماري طی هفتهها یا ماهها کم کم ظاهر میشود. شایعترین علایم اولیه، علایم یک سرما خوردگی شدید،احساس خستگی بیش از حد، احساس ناخوشی و همچنین درد عضلات و استخوانها است که معمولاً در صبحها بیشتر است. هنگامی که التهاب کبدي به سمت بدتر شدن پیشرفت میکند، زردي پوست و چشم وجود دارد. ادرار تیره شده، مدفوع امکان دارد کمرنگ شود (بیرنگ یا خاکستري رنگ) و احساس خارش و کاهش اشتها در شخص ایجاد میشود. سایر علایم شامل بزرگی کبد،مشکلات پوستی، دردهاي استخوانی، دردشکم، تهوع و استفراغ هستند. بدون درمان،ادامه و طولانی شدن التهاب کبدي سبب آسیب به کبد شده که میتواند حتی تا نارسایی کبد پیش برود. تشخیص هپاتیت خود ایمنی: بسیاري از افرادي که در مراحل اولیه بیماري هستند، یا بدون علامتند و یا علایم مبهمی دارند.تشخیص معمولاً شامل آزمایش خون، تصویربرداري و نمونه برداري از کبد میباشد. درمان هپاتیت خود ایمنی تقریبا همیشه هپاتیت خودایمنی نیاز به درمان دارد.شروع هر چه زودتر درمان، سبب بهبود علایم و توقف آسیبهاي وارده به کبد شده و حتی گاهی اوقات به بهبود و برگشت صدمات ایجاد شده کبد میانجامد. درمان شامل داروهایی است که سبب کاهش التهاب و سرکوبکردن دستگاه ایمنی میشوند. امکان دارد درمان با مقدار کم در طول سالها (حتی تمام عمر)، بارها شروع و قطع شود.بعضی از افراد که شکل خفیف بیماري را دارند ممکن است نیاز به گرفتن دارو نداشته باشند. افرادي که درمان دارویی آنها متوقف شده، باید به طور مرتب توسط پزشک خود معاینه و آزمایش شوند، تا در صورت بروز هرگونه علایم جدید، درمان دوباره شروع شود و پیشرفت بیماري متوقف گردد. به عنوان یک قانون کلی، درمان باید طولانی مدت ادامه یابد، مگر آنکه التهاب کبد کاملافًروکش کند و یا اینکه به درمان جواب ندهد و یا در مسیر درمان، عوارض جانبی شدید در شخص ظاهر شود. در مرحله فروکش بیماري، شخص علایمی نداشته و آزمایشهاي کبدي نیز در حد طبیعی هستند ودر نمونه برداري، کبد رو به بهبود است. اگر نیاز به شروع درمان نبودتکرار و پیگیري آزمایشات کبدي بصورت مرتب توصیه میشود. پیگیريها شامل معاینه و ازمایشات خونی هر چند ماه یک بار تکرار میشود و نمونه برداري کبد هم در بعضی شرایط توصیه میشود. تغذیه در هپاتیت خود ایمنی در هپاتیت خودایمنی معمولاً رژیم غذایی کم چربی و کم نمک توصیه میشود.  پرهیز از الکل و مصرف محدود غذاهایی مانند سوسیس، کالباس و کنسروها توصیه میشود.  همچنین توصیه میشود تا مصرف میوه ها، سبزیجات، مرغ، ماهی و منابع گیاهی زیاد انجام شود.  پرهیز از چاق شدن و انجام بیشتر فعالیت فیزیکی کافی سودمند است.  ورزش و فعالیت بدنی منظم و روزانه مفید است.  از مصرف غذاهاي مانده و احتمالا فاسد خودداري کنید. منبع: معاونت درمان دانشگاه پزشکی همدان @autoimmunir

هپاتیت خودایمنی چیست؟ مختصر و مفید 👇 @autoimmunir

هپاتیت خودایمنی در افراد جوان دیده می شود و بارداری یکی از مشکلات رودر روی این افراد است. باید اذعان کرد که همسران مردان مبتلا به این بیماری می تواندد باردار شوند. اما در زنان مبتلا، پاسخ این سوال به چند عامل برمی گردد. آیا بیماری کنترل شده است یا خیر؟ چه مدت از زمان درمان گذشته است ؟ و اینکه آیا سیروز کبدی وجود دارد یا خیر؟ حاملگی در حضور فعال بودن بیماری ممنوع است و برای جنین و مادر خطرناک است. ولی در خانمهایی که بیماری انها خاموش شده و شدت اسیب کبدی کم هست ، مشکلی جهت بارداری ندارند و بیشتر آنها در طی دوران حاملگی مسئله جدی نداشته و بچه‌های سالمی را به دنیا می‌آورند. در بعضی مطالعات شیوع نارس بودن، کم‌وزنی و سایر مشکلات جنینی در نوزادانی که از مادران مبتلا به هپاتیت اتوایمیون به دنیا آمده‌اند کمی بیشتر از جمعیت کلی گزارش شده است. لذا مادران باید در طول حاملگی و چندین ماه بعد از زایمان پیگیری‌های دقیق و منظمی داشته باشند. آیا درمان با پردنیزولون و آزاتیوپرین در حاملگی می تواند ادامه یابند و خطری ندارند؟ چه بهتر است که این داروها مصرف نشوند و یا با حداقل مقدار مصرف شوند. همکاری نزدیک پزشک کبد و پزشک زنان و بیمار خیلی مهمه. ولی گاهی قطع دارو در حین حاملگی می‌تواند سبب شعله‌ور شدن بیماری میشود. و چند ماه پس از زایمان نیز خطر شعله ور شدن بیماری وجود دارد. تغییر نوع دارو در سه ماهه اول و سوم حاملگی یکی از تصمیمات مهم‌پزشکان در حفظ سلامت مادر و کودک خواهد بود. انجام آزمایشات مکرر در طی حاملگی و بعد از زایمان به این خاطر بسیار مهم است. بنابراین توصیه می‌گردد که در این دوران به طور مرتب به پزشک خود مراجعه نمایید، چرا که ممکن است جهت جلوگیری از شعله‌ور شدن بیماری و بروز عوارض، نیاز به تغییر میزان و تعداد داروهای شما باشد.

حاملگی و هپاتیت خود ایمنی 👇

👓 پاسخ: ادامه درمان برای ۳ تا ۵ سال و طبق نظر پزشک ضروری است و اینکار باعث جلوگیری از عود بیماری میشود. مدت درمان گاهی حتی به دلیل آسیب جدی کبد بیشتر از ۵ سال است.و در مورد حاملگی نیز در شرایط آسیب کم کبد و بعد از ۳ سال درمان و خاموش شدن بیماری و با مصرف مقادیر کم‌ دارو امکان پذیر است.

🗒 سوال: من خانمی ۲۸ ساله ام . حدود ۶ ماه قبل که با خستگی و ..به پزشک مراجعه کردم و پس از نمونه برداری از کبد متوجه شدم که هپاتیت اتوایمون دارم و قرص کورتن و ازارام مصرف میکنم, در حال حاضر کورتن ۵ میلی گرم و دو تا عدد قرص آزاتیوپرین ۵۰ میلی گرم در روز مصرف می کنم. خدا را شکر آنزیم های کبدم به محدوده طبیعی رسیده ولی پزشک معالج ادامه درمان را توصیه می کند. چرا؟ و اینکه آیا میشه با وجود مصرف این قرص ها باردار شد؟

درمان استاندارد هپاتیت خودایمنی بلافاصله پس از تشخیص هپاتیت خودایمنی و برای خاموش کردن بیماری و جلوگیری از پیشرفت بیشتر بیماری، یک داروی مهارکننده سیستم ایمنی شروع شود. درمان استاندارد هپاتیت خودایمنی عبارت است از تجویز پردنیزون با دوز ۳۰ تا ۶۰ میلی‌گرم در روز یا یک میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز در ترکیب با آزاتیوپرین ۱۰۰ میلی‌گرمی (یک تا دو میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز). مصرف استروئیدها می‌تواند بیماری را خاموش کند. آزاتیوپرین، در این بیماران دیرتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از پردنیزون سیستمیک می تواند با عوارضی مثل سایکوز، شکستگی مهره‌ های کمری به دلیل پوکی استخوان، دیابت شدید؛ ‌فشارخون بالای کنترل نشده همراه شود. به‌عنوان کورتیکواستروئید جایگزین می توان از بودزوناید با عوارض ناخواسته کمتر در ترکیب با آزاتیوپرین استفاده کرد. قبل از شروع آزاتیوپرین باید یک کنترل CBC جهت اطمینان از اینکه بیمار سایتوپنی یا افت پلاکت پیش از درمان ندارد انجام شود. پس از فروکش بیماری، باید پردنیزون به تدریج و طی ۶ تا ۱۲ هفته با اندازه‌گیری مرتب شاخص‌های آزمایشگاهی (هر ۴ هفته یکبار طی درمان و برای ۳ ماه پس از قطع درمان) کاهش یابد. قطع ترکیبات کورتن و ادامه ازاتیوپرین قدمی است به جلو. . در بیمارانی که به درمان استاندارد و نیز درمان‌های جایگزین موجود پاسخ درمانی نمی‌دهند، بیماری کبدی پیشرفت کرده و نیازمند پیوند کبد می‌شوند. اخیرا، به دلیل عوارض ناخواسته استفاده از پردنیزون، همچنین شکست‌ درمانی و پاسخ‌دهی ناکامل و مسمومیت‌های دارویی تجربه شده از سوی بیماران، بحث فراوانی در مورد درمان‌های جایگزین در جمعیت مبتلایان به هپاتیت خودایمنی مطرح شده است. این درمان‌های جایگزین عبارتند از مایکوفنولات موفتیل، تاکرولیموس، سیکلوسپورین، بودزوناید و آلوپورینول. ریتوکسیماب، اینفلیکسیماب و سیکلوفسفاماید نیز مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، اما اطلاعات اندکی در مورد کاربرد آنها در هپاتیت اتوایمیون وجود دارد.

با درمانهای دارویی هپاتیت اتوایمیون بیشتر اشنا شوید ولی به صورت خودسرانه در مورد داروهای مصرفی تصمیم نگیرید و حتما نظر پزشک را جویا شوید‌. دکتر علویان 👇

هپاتیت اتوایمیون هپاتیت اتوایمیون یا خودایمنی، بیماری مزمنی است که با التهاب پایدار کبد به دلایل نامعلوم و شروع نکروز بافتی و پیشرفت آن به سمت سیروز کبدی در صورت تشخیص دیررس و عدم درمان مناسب شناخته می‌شود. هپاتیت خودایمنی اولین‌بار در 1950 توسط یک پزشک سوئدی معرفی شد. عوامل محیطی، اختلال در سیستم ایمنی و عوامل ژنتیکی می‌توانند باعث حمله ایمنی وابسته به سلول T ، به آنتی‌ژن‌های کبدی و در نتیجه ابتلا به هپاتیت خود ایمنی شود. دو نوع شناخته شده هپاتیت اتوایمیون وجود دارد:نوع یک(AIH1)-مثبت برای آنتی‌بادی ضدهسته‌ای و/یا آنتی‌بادی ضدعضلات صاف- و نوع دو (AIH2)،-مثبت برای آنتی‌بادی نوع1 میکروزومال ضدکبد/کلیه-است.

با هپاتیت اتوایمیون بیشتر اشنا شوید و در درمان این بیماری با پزشکتان همکاری کنید. دکتر علویان 👇

پاسخ به سوالات 👇👇👇 ⁉️بافت فیبروز در کبد چگونه تشکیل می شود؟ فیبروز کبدی اولین مرحله از آسیب کبدی است. برای روشن شدن این موضوع مثالی میزنیم.آیا تاکنون پس از ترمیم و بهبودی یک زخم پوستی به بافت تشکیل شده در آن ناحیه دقت کرده اید؟ بافت ایجاد شده در ناحیه زخم ترمیمی همان بافت کلاژن است. بافت فیبروز از کلاژن تشکیل شده و کلاژن مجموعه ای از پروتئین های خارج سلولی است که در پاسخ به التهاب در کبد و در محل آسیب دیده ایجاد میشود. سلولهایی بنام ایتو(Ito) در کبد وجود دارند که در حالت عادی غیر فعالند ولی با پیدایش فیبروز در کبد و یا به علت ویروس هپاتیت Bو C، فعال شده و تولید کلاژن می‌کنند. خستگی و ضعف، تورم شکم و اندام، ضعف و سستی عضلانی، تیره شدن پوست، بروز لکه‌های خونمردگی در پوست، خونریزی از بینی و لثه، خارش پوست از جمله علائم پیدایش فیبروز کبدی به شمار می‌رود. روشهای تشخیصی سیروز‌کبدی عبارتند از: فیبرو‌اسکن، بیوپسی کبد و آندوسکوپی فوقانی. همچنین در درمان سیروز‌کبدی توجه به بیماری زمینه‌ای کبد مانند هپاتیت بی اهمیت زیادی دارد. در اکثر موارد بهترین راه درمان، پیوند کبد است. فیبرو اسکن روش نوینی در تشخیص فیبروز کبدی است و از آنجایی که این روش غیرتهاجمی است حتی در مورد زنان باردار هم که در این دوران امکان ابتلا به کبد چرب برایشان وجود دارد قابل استفاده است. با کمک این دستگاه می‌توان به میزان رسوب چربی در کبد به صورت کلی و عددی و میزان آسیبی که به بافت کبد وارد کرد پی برد.عدم درمان کبد چرب، منجر به فیبروز و سفتی کبد می‌شود. درصد قابل توجهی از علل سیروز ناشناخته کبدی، می‌باشد ضمن اینکه کبد چرب، پیش زمینه بیماری‌های قلبی و دیابت است. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸 @hopehealthclub