بی حس!

دو بار بخونش: ‏هر کس برای رفتن بهانه ای واهی برایت تراشید تو برای نماندنش هزار بار از او تشکر کن.

ریشه اگر ریشه‌ست، خاصیتش دیده نشدن است. ریشه‌ای که اصرار بر دیده شدن دارد، درختِ کنده شده است.

بهترین نصیحت پدرانه رو صادق کامیاب میکنه که میگه: «هر کس به اندازه‌ای که برای ما ارزش قائل است، باید ذهن و دلمان را اشغال کند، نه به اندازه‌ای که ما دوستش داریم!» به نظرم نیازه اینو هر روز با خودمون تکرار کنیم.

‌میزند بَرﻫﻢ جهاﻥ رﺍ هر ﮐﻪ ﯾﮏ ﺩﻝ بشکند ... ‌ - صائب تبریزی

‌ما کسی رو میخوایم که از دست خودمون بهش پناه ببریم نه اینکه بخواهیم همش خودمونو یادش بیاریم....

به یادت نخواهم آمد، زیرا که از من زخمی نداری‌...

شرایط و قسمت دروغ‌اند. اگر انسانی، انسان دیگر را دوست بدارد برایش جنگ به پا می‌کند.

یه سری آدما با وجودی که کیلومتر ها ازت دورن اما به قلبت تا ابد نزدیک ترینن، انگار از همون فاصله میتونن دست بندازن و حال بدت رو بیرون بیارن و به جاش یه لبخند امید بندازن گوشه ی لپت! من نمیدونم داستانش چیه ولی انگار بعضیا یه تیکه ی عمیق از تو هستن فقط دور تر از تو ایستادن..

چقدر این جمله عمیق و پرمعناست میگه: «ترجیح میدم با افرادی در ارتباط باشم که حرف دهنشون رو میفهمن، نه کسایی که هیچی تو دلشون نیست!»