MoodRemix مودریمیکس
Open in Telegram
یه جای خاص واسه تو🤍 👤 : ɪɴsᴛᴀɢʀᴀᴍ : http://instagram.com/MoodRemix / http://instagram.com/zehn_mohammad
Show more8 941
Subscribers
-324 hours
-127 days
-8230 days
Posts Archive
8 939
هیچکس نمیداند
در دلِ دیگری چه میگذرد؛
شاید لبخندی که میبینی،
آخرین تلاشِ او برای فرو نریختن باشد.
@MoodRemix
8 939
عشق فقط تحسین نقاط قوت نیست؛
بلکه تحمل نقاط ضعف هم هست و همچنین
به رسمیت شناختن جنبه های ضد و نقیض آدم ها.
#آلن_دوباتن
@MoodRemix
8 939
عشق فقط تحسین نقاط قوت نیست؛
بلکه تحمل نقاط ضعف هم هست و همچنین به رسمیت شناختن جنبه های ضد و نقیض آدم ها.
#آلن_دوباتن
@MoodRemix
8 939
در زندگیمان از یک جایی به بعد
به همهچیز و همهکس بیاعتنا میشویم
دیگر نه از کسی میرنجیم
و نه به عشق کسی دل میبندیم...
#گابریل_گارسیا_مارکز
@MoodRemix
8 939
واقعا خیلی خستم... دلم میخواد همه چیزو بزنم به دیوار فریاد بکشم خودمو خالی کنم
اما انگار این سکوت لعنتی خیلی وقته با من خو گرفته
این آرامش عجیب، آرامشی که از پذیرش به دست اومده، پذیرفتن اینکه زندگی یه بگایی خالصه
هر کاریم کنی تهش پوچیه.
دیگه هیچ چیز حس سابق رو نداره...
شادی واسم شده مثل کودکی که در اوج خوشی سرطان گرفته، همینقدر کوتاه، هر ذوق کوچکی تهش ناراحتی بیشتری به همراه داره، غم؟ این غم لعنتی
هزاران سال عمر میکنه.
و در این هیاهوی افکار، شاید خواب بتونه مسکن موقتی باشه واسه فراری کوتاه از بیداری...
شبتون خوش.
#محمد
@MoodRemix
8 939
خوشبختی از نگاه هر کسی معنایی متفاوت دارد
اما از نظر من آدم هایی خوشبختند
که عشق به موقع به سراغشون بیاد...
@MoodRemix
8 939
خوشبختی از نگاه هر کسی معنایی متفاوت دارد
اما از نظر من آدم هایی خوشبختند
که عشق به موقع به سراغشون بیاد...
@MoodRemox
8 939
شاید بزرگسالی پذیرش «نرسیدن» باشه؛ پذیرش این واقعیت که ما هیچ وقت قرار نیست به بعضی چیزها، افراد، مکانها و موفقیتها برسیم...
@MoodRemix
8 939
آهنگ The Blue Cafe کافهای خیالی را به تصویر میکشد؛ جایی دور از هیاهوی دنیا که راوی در سکوت آن به گذشته، آدمهایی که از زندگیاش عبور کردهاند، فرصتهای از دسترفته و رؤیاهایی که هرگز به حقیقت نپیوستهاند فکر میکند.
این آهنگ در واقع نمادی از خلوت درونی انسان است؛ جایی که آدم برای لحظهای از دنیا فاصله میگیرد و با خودش و خاطراتش روبهرو میشود.
#LateNightMusic
@MoodRemix
8 939
زمستان بود. جان می کندم در نیویورک نویسنده شوم. سه یا چهار روز بود لب به غذا نزده بودم. فرصتی پیش آمد تا بالاخره بگویم:"می خوام مقدار زیادی ذرت بو داده بخورم"و خدای من! مدت ها بود غذایی این همه به دهانم مزه نکرده بود. هر تکه از آن و هر دانه مثل یک قطعه استیک بود. آنها را می جویدم و راست می افتاد توی معده ام. معده ام می گفت: متشکرم! متشکرم! متشکرم!
مثل آنکه توی بهشت باشم، همین طور قدم می زدم که سرو کله ی دو نفر پیدا شد. یکی شان به آن یکی گفت: خدای بزرگ! طرف مقابل پرسید: چه شده؟ اولی گفت: آن یارو را دیدی چه وحشتناک ذرّت می خورد!
بعد از آن حرف دیگر از خوردن ذرّت ها لذت نبردم. به خودم گفتم: منظورش از وحشتناک چه بود؟! من که توی بهشت سیر می کنم...
گاهی به همین راحتی با یک کلمه، یک جمله، یک نیشخند یا حالتی از یک چهره می توانیم مردم را از بهشت خودشان بیرون بکشیم و این واقعاً بی رحمانه ترین کاری است که انجام می دهیم...
#چارلز_بوکوفسکی
@MoodRemix
