کتابخانه نیمه شب

آدم نباید از اهانت دیگران نسبت به خویش گذشت کند. مادر آهسته پاسخ داد بله! با این وجود به ما زن‌ها در تمام عمرمان اهانت می‌شود. -مادر؛ ماکسیم گورکی📚

خدا شمارو بلند میکنه دقیقا جلوی کسایی که شمارو شکستن

ازش پرسیدم از کجا میدونی دیگه قوی شدم و برام تموم شده؟ گفت: وقتی واسه کسی تعریفش کردی و دیگه گریه نکردی، یعنی قوی شدی، تموم شد؛ شکستش دادی -لاادری

از شب تولدم نتونستم چیزی بنویسم… از اون شب از ته دلم نتونستم بخندم… از نزدیک ترین آدمای زندگیم انتظار بدترین ضربه هارو داشتم… هر نفسی که کشیدم با درد بود… یه استاد داشتم بهم گفت تو خودتو نمی بینی این چشما یه غم بزرگ رو فریاد میزنه مگه با تو چی کردن؟ :) الان خوشحالی؟

برای اینکه ضربه نخوری فقط به یه چیز نیاز داری؛ اونم اینه که از “هیچکس” تاکید میکنم از “هیچکس” هیچ انتظاری نداشته باشی… آدما هر کدوم زندگی خودشونو دارن و تو اولویت هیچ آدمی نیستی…

وقتی محمود درویش (فلسطینی) عاشق ریتا (اسرائیلی) شد برای او نوشت : «من بر خلاف قبیله و وطن و باورهامون، عاشقت شدم…ولی میترسم تو مرا ناامید کنی» بعدها فهمید ریتا جاسوس اسرائیل بود، برایش نوشت : «حس میکنم وطنم دوباره اشغال شده، شاید برای تو چیز بی اهمیتی بود ولی آن قلب من بود»

تو آخرین حوصله و ذوق من، برای دوست داشتن یه آدم بودی

این زمستان را نبین‌ ما هم بهاری داشتیم…

شکوه ها دارد دلم از طاقت بسیار خویش…

من تو را بخاطر نماندن سرزنش نمی‌کنم تو را بخاطر راهی که مرا ترک کردی سرزنش میکنم من سزاوار یک‌ خداحافظی مهربان تر بودم

ای کاش خیابانی را برای روز مبادا نگه داشته بودم ! چه می دانستم، تو میروی و من می مانم با شهری پر از خیابان های لبریز خاطره

خوب رویان جهان رحم ندارد دلشان باید از جان گذرد هر که شود عاشقشان روز اول که سرشتند به گل پیکرشان سنگی اندر گلشان بود همان شد دلشان

دلم را مبتلایت کرده بودم خودم را خاک پایت کرده بودم ندانستم بی وفا هستی وگرنه همان اول رهایت کرده بودم

اگر زهری به من بدهید، می نوشمش. می دانم که دوستم ندارید. -ویلیام شکسپیر

اگر زهری به من بدهید، می نوشمش. می‌دانم که دوستم ندارید. -ویلیام شکسپیر

سلام بر آنان که زندگی مجبورمان کرد بی آنها روزگار بگذرانیم حال آنکه آنها در قلبمان زیباترین داستان ها بودند…

"الحَنینُ هُوَ حینَ لَا یَستطیعُ الجَسدُ أن یَذهبَ حَیثُ تَذهبُ الرُّوح." دلتنگی آن است که جسمت نتواند به آ‌ن‌جایی برود که جانت به آن‌جا می‌رود.

تعداد کمی از آدم ها دقیقا همانی هستند که در ظاهر به نظر می رسند -آگاتا کریستی

وقال لكل شيء زكاة وزكاة العقل حزن طويل.‌ و گفت هر چیز را زکاتی است و زکات عقل اندوه طویل است.