Unity Chess کانال فارسی

وقتی اسب به d4 برسد، هم از پیادهٔ c3 دفاع می‌کند و هم خانه‌های مهمی مثل b6 و f6 را تحت کنترل می‌گیرد. پس از آن، سفید می‌تواند به ادامهٔ فشار در جناح وزیر فکر کند یا نیروهایش را به ستون h منتقل کرده و به شاه حمله ببرد.

اسب تهدید داشت به c4 یا a4 برود و پیاده‌های ما را در a3 و c3 را به‌شدت آزار دهد. با حذف آن، سفید به وضعیتی بسیار شبیه بازی پولگار–آناند می‌رسد؛ جایی که اسبی می‌تواند در d5 مستقر شود و در برابر فیلی دست‌وپاگیر و منفعل برتری روشنی داشته باشد.

به ساختار پیاده‌ه ای با دقت نگاه کنید. کدام سوار‌ها را می‌خواهیم روی صفحه نگه داریم؟

به‌خاطر کنترل ستون c ،سفید برتری واضحی دارد، . حالا یک طرح ممکن نفوذ به خانه‌های c6–c7 است.

یک اشتباه، هرچند قابل‌درک از دید انسانی. سیاه قصد دارد کنترل خانهٔ c7 را به دست بگیرد، اما این تصمیم از نظر استراتژیک نادقیق است. در این ساختار، سیاه باید قطر a7–g1 را باز نگه می‌داشت تا وزیر بتواند حداقل شانس‌هایی برای ضد حمله ایجاد کند.

1...Rxa7 2.Rxc4 b5 3.Rc6! تبدیل برتری‌های پوزیسیونی! حالا سیاه باید تصمیم بگیرد که یا کنترل ستون را از دست بدهد، یا اجازه بدهد سفید صاحب یک پیادهٔ رونده شود.

ایلسکاس با قضاوتی درست تصمیم می‌گیرد ستون a را بسته نگه دارد و به این ترتیب کنترل تنها ستون باز، یعنی c، را حفظ کند.

سفید کاملاً برتری دارد و گلفاند در نهایت این آخر بازی را به پیروزی رساند.