Darkblue

ما نسلِ «بذار ببینیم چی می‌شه»ایم؛ نسلی که تصمیم‌هاش همیشه موقتیه، چون اینجا هیچ‌چی دووم نداره؛ نه قیمت‌ها، نه قول‌ها، نه امیدها. نه می‌تونیم بریم، نه می‌تونیم بمونیم. جسممون اینجاست، ذهنمون یه جای دیگه‌ست؛ جایی که یا هرگز بهش نمی‌رسیم، یا اگه برسیم، خودمون اون آدمِ قبلی نیستیم.

یه نسل کامل داره با جملهٔ «کاش اون موقع خریده بودم» زندگی می‌کنه.

🚬