Vein🐚

خوبه روانشناسی و روانپزشکی نخوندم.

بی‌حوصله ترینم و باید یه طوری رفتار کنم انگار الآن گلو درد مریضم مهم‌ترین کاریه که دارم.

بعد مدت‌ها خُنکای صبح.🍃🌬️

همراه مریض بهم گفت دکترا مگه سرشون تو‌ گوشیه؟ گفتم مریض ندارم خب، گفت درس بخون بین مریضات فلوشیپی تخصصی چیزی امتحان بدی. دلم چقدر برای بچش سوخت.

بیست تا سی اندازه‌ی چند عمر زندگی کردم. خیلی طول کشید و خیلی چیزا دیدم. یاد گرفتم کم کم نقش اول زندگیم باشم. بیماری، کرونا، عشق و جنگ دیدم. دوستی‌هام عمیق تر و روابطم محدودتر شد. زیاد از دست دادم و زیاد به دست آوردم. شب‌هایی فکر میکردم صبح نمیشه و گذشت، روزهایی فکر میکردم خوشبخت‌ترینم و بودم. خیلی از آرزوهامو زندگی کردم و خیلی‌هاشو خط کشیدم. دوست دارم به عقب برگردم؟ زیاد، ولی نه برای جبران و انجام کاری جدید، برای صدبار تکرار هر آنچه تجربه کردم و مزه‌مزه کردن دوباره‌ی زیسته‌هام. الان میدونم که لازم نیست به جایی رسیده باشم که بگم این ده سال را زیسته‌ام. کاش هزار بار دیگر همه‌اش را تجربه کنم و به هیچ جا نرسیده باشم که من عاشق همین در مسیر بودنم. جایی گیر نکنم، رها و در جریان باشم. 🌞🌾🐚

حالا بعد سی هم وقت زیاده.

رفتم سراغ لیستی که مهر پارسال برای قبل از سی‌سالگی نوشته بودم.

انگار واقعی نبودن، شبیه نقاشی یا خواب✨🪷

نخوابیم،دیگه یه ساعت دیگه طلوعه میخوام.

ساعت‌ها لش کردن بدون دغدغه میخوام.

رطوبت هوایی که توش نفسم بالا نیاد میخواد.