𝗗𝗥𝗘𝗔𝗠[꿈]♡,•`

اسم آهنگ یه حس شاعرانه داره؛ انگار کسی داره غروب‌ها یا لحظه‌هایی رو که با شخص موردعلاقش میگذرونه، یکی‌یکی میشمره.

درحالیکه شهر هنوز بیداره و زندگی در اطرافشون جریان داره، این دو نفر تو دنیای خودشون زندگی میکنن. عشقشون مثل آتیشی میمونه که هر دو رو میسوزونه. احساساتشون اون‌قدر عمیقه که انگار حتی قلب و وجودشون هم درگیر این رابطه شده؛ انگار هر شب، کسی با احساسات و عمیق‌ ترین بخش وجودشون ساز میزنه. با این حال، اون‌ها از این عشق فرار نمیکنن. حتی با وجود دردش، باز هم انتخابش میکنن. در پایان، آهنگ به یک تصویر ساده‌تر و صمیمی‌تر میرسه: دو نفر که با هم میرقصن، یکی قدم برمیداره و دیگری دنبالش میره. یکی چشم‌ هاش رو میبنده و میشمره؛ وقتی چشم‌هاش رو باز میکنه، می‌خواد طرف مقابلش هنوز اونجا باشه. انگار تمام چیزی که می‌خواد اینه که وقتی دوباره به دنیای واقعی برمیگرده، هنوز معشوقش رو روبه‌روش ببینه.