🌌Self-knowledge🌌

افرادی که حاضر نیستند تغییر کنند، محکوم به زجر کشیدن هستند... آنان که از اتفاقات ناگوار زندگی خود چیزی نمی‌آموزند، وجدان هستی را مجبور می‌کنند تا آن اتفاقات را تا آنجا که نیاز باشد تکرار کند، تا فرد آن چیزی را که آن اتفاقات ناگوار می‌خواهند آموزش دهند، یاد گیرد. آن‌چه که انکار می‌کنی تو را شکست می‌دهد، آن‌چه که قبول می‌کنی تو را تغییر می‌دهد. کارل گوستاو یونگ

باده از ما مست شد نه ما ازو قالب از ما هست شد نه ما ازو

ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﻓﺮﺩﯾﺖ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻭﻗﺘﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽِ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻄﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﺒﺬﯾﺮﺩ، ﺯﯾﺮﺍ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺕ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻀﻤﯿﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺧﻄﺎ ﻧﺸﻮﯾﻢ . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﻢ ﺭﺍﻩ ﺍﻣﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﺭﺍﻩ، ﺭﺍﻩ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ؛ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ، ﯾﻌﻨﯽ ﻻﺍﻗﻞ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﺩﺭﺳﺖ . ﺁﻥ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻩ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ! ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ، ﺭﻭﯾﺎﻫﺎ، ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ها

هله عاشقان بکوشید که چو جسم و جان نماند دلتان به چرخ پرد ، چو بدن گران نماند دل و جان ،  به آب حکمت ز غبارها بشویید هله تا دو چشم حسرت ، سوی خاکدان نماند نه که هرچه در جهانست ، نه که عشق جان آنست؟ بجز عشق هر چه بینی ،  همه جاودان نماند عدم تو همچو مشرق ،  اجل تو همچو مغرب سوی آسمان دیگر ، که به آسمان نماند ره آسمان درون ست پر عشق را بجنبان پر عشق چون قوی شد ، غم نردبان نماند تو مبین جهان ز بیرون که جهان درون دیده‌ست چو دو دیده را ببستی ،  ز جهان جهان نماند دل تو مثال بام است و حواس ناودان‌ها تو ز بام آب میخور ، که چو ناودان نماند تو ز لوح دل فرو خوان به تمامی این غزل را منگر تو در زبانم ، که لب و زبان نماند تن آدمی کمان و نفس و سخن چو تیرش چو برفت  تیر و ترکش ، عمل کمان نماند مولانا

هر چیزی را که میخواهی ببینی(درک مناسب) اگر در داخل آن حضور داشته باشی نمیتوانی آنرا ببینی؛ با کمی فاصله و گاه بیشتر،آن چیز، قابل مشاهده و بررسی مناسب قرار میگیرد.

در پایان،ابتدا را یافتم....(ارجاع داده شده ام به مفهوم تفکرِ بینهایت)

هرکه به حق نرسید، از آن بود که نرفت، و هر که راه نیافت، از آن بود که طلب نکرد، و هر که طلب نکرد، از آن بود که ندانست الهی قمشه ای

فراتر رفتن از وجوه متضاد درجهان فیزیکی ما با وجوه متضادی سروکار داریم بنابراین هنگامی که با طرز تلقی خاصی بخواهیم با زندگی روبه‌رو شویم از ارتباط اصلی و وجه حقیقی خود و ارتباطمان با خداوند به عنوان بارقه‌ای از او غافل شده‌ایم. لائو تزو این حکیم فرزانه و استاد بزرگ گفته: وقتی مردم برخی چیزها را زیبا می دانند چیزهای دیگر زشت می شوند... وقتی مردم برخی چیزها را خوب می دانند چیزهای دیگر بد می شوند... بودن و نبودن یکدیگر را می آفرینند . سخت و ساده یکدیگر را پشتیبانند. بلند و کوتاه یکدیگر را تعریف می کنند. پستی و بلندی به یکدیگر وابسته‌اند. قبل و بعد به دنبال هم می آیند. بنابراین فرزانه بدون انجام دادن کاری عمل می کند و بدون به زبان آوردن کلمه ای آموزش می دهد... اتفاقات رخ می دهند و او به آنها اجازه‌ی روی دادن می دهد. موارد مختلف ناپدید می‌شوند و او به آنها اجازه‌ی از بین رفتن می دهد. او دارد ، بدون آنکه مالک چیزی باشد. عمل می کند بدون آنکه انتظاری داشته باشد... وقتی کارش به اتمام می رسد ، آنرا فراموش می کند... به همین دلیل برای همیشه 💜جاوید💜 می ماند. نتیجه: بهتر است تجربیات خودرا به روح الهی واگذار کنید و فقط بگذارید سیر طبیعی خودشان را طی کنند. 🌌

به چیزی که میدانید عمل کنید، تا علمِ چیزی که نمیدانید برایتان نمایان شود(شهود)...

زمانی که فقیر در مقابل غنی حاضر شود، غنی هرگز از او نپرسد که چه برایم آورده ای. حرف او یک کلام است: چه میخواهی...

رنج ، راه خانه را به ما نشان میدهد.

ما چشمه ی نوریم / بتابیم وبخندیم / ما زنده ی عشقیم / نمردیم ونمیریم🌌