حریم یار

. مرگ یک بار رخ نمی‌دهد همه ی ما هر روز چند بار می‌میریم هر بار که با آرزوها، علایق و پیوندهای خود وداع می‌کنیم می‌میریم.....

تا دیر نشده قدر هم بدونیم خیلی زود دیر میشه...

کاش همه چی خواب بود ؛ بیدار میشدی میدیدی مامان بزرگ داره برات سحری آماده میکنه...

هیچ گاه هیچ عشقی در جهان با هیچ رفتنی تمام نشده است... با هر رفتنی تنها بغض کردن ها جای ذوق کردن ها را می‌گیرند... ✍🏻 #مسلم‌علادی

وقتی با داشته هاتون می تونین احساس خوشحالی کنید، شما ثروتمندین.

اندوه کسی را نکُشت؛ اما ما را از همه‌چیز، تُهی کرد.   🍃‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

سخت‌ترین قسمت زندگی جنگی‌ست که در سکوت با خودت می‌کنی و هیچ‌کس نمی‌فهمد

دلتنگی ؛ ظریف‌ترین قتل عام بشر است بدست کوتاه ترین شعر جهان : نیامد ...

آدم ها گاهی؛ چوب اشتباهاتشان را جاے دیگرے مے خورند.. جایے ڪہ حتے فڪرش را هم نمے ڪنند! حواستان باشد؛ چوبے ڪہ بہ احساس و زندگے دیگران مے زنیم "تاوان" دارد.. این دل شڪستن ها، این بے انصافے ها، این بازے دادن ها؛ همہ اش تاوان دارد...

چی خوشحالت میکنه؟ چشمان مردم وطنم که از شادی  برق بزنند...✌️💯💕

دوران مدرسه وقتی از کلاس خسته می‌شدیم آب خوردن رو بهونه می‌کردیم و می‌رفتیم حیاط ... الان که از زندگی خسته‌ایم کجا بریم؟؟؟😢

عدالتى نمانده، ما فقط ياد گرفته‌ايم درد را قشنگ‌تر تحمل كنيم...! #دلبرصیگارے

یاد بعضی آدم‌ها هیچ‌وقت تمام نمی‌شود؛ با این که نیستند، با این که رفته‌اند، ولی خاطره‌هایشان هیچ‌وقت تمام نمی‌شود

🍁 @hosen_panahy بهترین درس‌ها را در زمان سختی آموختم و دانستم صبور بودن،یک ایمان است وخویشتن داری یک عبادت. فهمیدم ناکامی به معنی تأخیر است ،نه شکست و مهربانی یک نیایش است آن را فراموش نکنیم

بالا و پایین دارد این دنیا غم های سنگین دارد این دنیا ایام غمگین دارد این دنیا هی تلخ و شیرین دارد این دنیا اما دلی فارغ از آن داریم چون ما خدایی مهربان داریم

گاهی سکوت می کنی چون آنقدر رنجیدی که نمی‌خواهی حرف بزنی ...

اونجا که هوشنگ ابتهاج میگه: نیامد دامن وصلت به دستم هر چه کوشیدم ز کویت عاقبت با دامنی خون جگر رفتم

‏غم و ناراحتى آدم رو خسته و آزرده ميكنه،اما پنهان كردنش آدم رو پير ميكنه

هممون یه معذرت خواهی به خودمون بدهکاریم بابت تموم رنج هایی که کشیدیم و سزاوارش نبودیم.