دانیالوفسکی

مرگ از حقارت بهتره.

خسته نیستم و انگیزه هم ندارم. افسرده نیستم و صبح ها هم چندان با شوق پتو رو برای ادامه زندگی کنار نمیزنم.

من حاصل تلنبار احساسا‌ت خاموش شده‌ام.

با تحمل غم و غصه و استرس هیچ مشکلی ندارم. غم دنیا هم روی سرم باشه کل روز رو میتونم تحمل کنم اما موقع خواب که میشه تلافی کل روز رو سرم در میارن و خواب رو ازم میگیرن.

دروغ گفتن فرصت های كاذبی رو به آدم میده كه در واقعيت امكان رسيدن به اون وجود نداره و یا حداقل در حال حاضر امکانش وجود نداره. از چرت و پرت سرهم کردن یه دختر جلوی پسر موردعلاقه‌اش بگير تا ارسال رزومه‌ی فیک برای رسیدن به پوزیشن کاری مورعلاقه. شيرينی دروغ همینه، لذت تجربه‌ی چیزهای دست‌نیافتنی‌ با پایانی تلخ.

زندگی مثل ورق‌بازی کردنه؛ به انتخاب و اختیار تو نیست که چه ورق‌هایی برات بیافته، تنها کاری که می‌تونی بکنی اینه که با همون ورق‌هایی که داری بهترین بازی رو بکنی.

حرف و داستان: http://t.me/HidenChat_Bot?start=5013910660

اینا هم هزینه‌ای ندارن

کتابای رشته‌ی ریاضی هم کسی نیاز داشت پیام بده که با ایشون هماهنگ کنم

منم یه سری کتاب ریاضی دارم ( تست و اینا) میشه بگی اگر کسی نیاز داره بگه؟ نیازی به هزینه هم نیست

یه سری کتاب واسه رشته‌ی انسانی دارم اگر کسی نیازشون داره بهم پیام بده http://t.me/HidenChat_Bot?start=5013910660

من به تلنگرها نیاز دارم. بدون اون‌ها توی چاهی که برای خودم کندم، میوفتم و غرق میشم. نیاز دارم که چیزی، کسی، اتفاق و یا کلمه‌ای من رو از منجلابی که توش افتادم بیرون بکشه و به خودم برگردونه و اون چیز همیشه بیرون از منه. انگار خودم این توانایی رو ندارم.

به خودم که نگاه میکنم ‏نمی‌دونم باید باهاش چیکار کنم. انگار شبیه به کودکی‌ام که کار بدی انجام داده و مدام نگران اینه که گیر بیفته و بقیه طردش کنن. از اینکه بقیه باهام اشنا شن میترسم، میترسم از قسمت‌هایی که از خودم به نمایش میذارم متنفر باشن. بیشتر به این فکر می‌کنم که شاید واقعا بعضی قسمت های من سیاه و غیرقابل تحمل‌ان. نمیخوام قبول کنم که اون‌ها قسمت‌ های ناخوشایند هم بخشی از منن.

تو میگفتی لیست نمیشه

همستر لیست شد تو صرافیا